lacivert (@llacivertt)

Spoiler içeriyor Günümüz için pek çok klişe ve mantık hatasıyla dolu olsa da yapım yılını düşününce korku sinemasında bir devrin başlangıcı, slasher türünün atalarından biri. Aynı zamanda Ed Gein'in eylemlerinden esinlenerek sinemaya uyarlanan büyük üçlüden ortancası. Filmde çok bariz teknik ve kurgusal…devamıGünümüz için pek çok klişe ve mantık hatasıyla dolu olsa da yapım yılını düşününce korku sinemasında bir devrin başlangıcı, slasher türünün atalarından biri. Aynı zamanda Ed Gein'in eylemlerinden esinlenerek sinemaya uyarlanan büyük üçlüden ortancası. Filmde çok bariz teknik ve kurgusal zayıflıklar olmasına rağmen yine de başarısız değildi bence. Şahsen beni korkutmadı ama fazlasıyla rahatsız etti. Özellikle sonlara doğru yemek masasındaki kaotik ortam, Leatherface ve yamyam ailesine fazla dozda maruz kalmak gericiydi. Ve gariptir ki film boyunca katliam izleriz, vahşeti hissederiz ama kan, hiçbir zaman doğrudan izleyiciye gösterilmez bile. (Sally'nin parmağının kesik atılarak kanatıldığı sahne hariç) Bence bu filmi diğer slasher/katliam filmlerinden ayıran en temel şey dayandığı psikolojik alt yapı. Zira Leatherface, klasik sadist, cinayetleri tasarlayarak işleyen, intikamcı veya psikopat katil profiline uymaz. Heybetli cüssesine rağmen akıl yaşı neredeyse bir çocuğunkiyle eşdeğerdir. Babası ve abileri tarafından şiddetli baskılara maruz kalarak büyütülmüş, konuşma bozukluğu çeken, kendine ait bağımsız bir kimlik geliştirememiş, zihinsel olarak engelli bir karakterdir. Sanılanın aksine kurbanlarını intikam veya zevk için öldürmez. İlkel korku, panik ve heyecanla cinayet işler. Leatherface'in kimlik karmaşası vurgulanmak için filmde 3 farklı deri maske kullanılır. Bunlardan ilki avlanırken ve gündelik işlerle uğraşırken taktığı "avcı/ katil" maskesidir. Dış dünyayla arasına koyduğu savunma mekanizmasını temsil eder, duygusuz ve serttir. İkincisi yemek hazırlarken, evi çekip çevirirken taktığı "anne/ yaşlı kadın" maskesidir. Ailedeki bakıcı ve besleyici kadın figürünü temsil eder. Üçüncü ve sonuncusu ise yemek masasında, şık takım elbise üzerine taktığı ağır makyajlı, ikonik "akşam yemeği" maskesidir. Aile içinde kabul görme isteğini, dış dünyaya uyumlanma çabasını temsil eder. Teksas Katliamı, ilk bakışta ucuz bir korku filmi gibi görünse de özünde hastalıklı bağlarla birbirine tutunan tuhaf bir ailenin trajedisini izleriz.

llacivertt 3 months ago

Düğün Yemeği

Ang Lee

2 Gönderi

Spoiler içeriyor İlk kez Brokeback Mountain filmiyle birlikte adını duyduğum Ang Lee, burada da yönetmen koltuğunda. Bir yandan filmi yeni fark ettiğim için kendime kızıyorum, diğer yandan geç de olsa izlediğim için mutluyum. İki erkek, bir kadın + baskıcı aile, sırlar, zincirleme…devamı

llacivertt 4 months ago

Usta

Paul Thomas Anderson

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Öncelikle vay arkadaş diyorum, ben ne izledim? Çok mu iyiydi yoksa ben mi çok iyi olduğuna inanmak istedim karar veremiyorum. Tek bildiğim şey filmden çok etkilendiğim. Filmi bitirdikten sonra hakkında tonla yazı okumama rağmen 'The Cause' tarikatının yapısını, metotlarını ve…devamıÖncelikle vay arkadaş diyorum, ben ne izledim? Çok mu iyiydi yoksa ben mi çok iyi olduğuna inanmak istedim karar veremiyorum. Tek bildiğim şey filmden çok etkilendiğim. Filmi bitirdikten sonra hakkında tonla yazı okumama rağmen 'The Cause' tarikatının yapısını, metotlarını ve amaçladığı şeyi halen kafamda tam anlamıyla oturtabilmiş sayılmam. Ama film The Cause'dan ziyade Freddie Quell ve Lancaster Dodd arasındaki ilişkiye odaklanıyor. Filmin isminin 'Usta' olmasına rağmen iki adam arasındaki ilişkiyi usta-çırak, efendi-köle veya baba-oğul ilişkisi olarak adlandırmak aralarındaki şeyi basite indirgemek olur gibi hissediyorum. Daha karmaşık, bağımlı ve hatta simbiyotik bir ilişki içinde olduklarını sezdim. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra hayatın normal akışına ve topluma ayak uyduramayan Freddie, Lancaster'a daha saf ve sadık bir bağ ile tutunurken; Lancaster'in, Freddie'yi klinik vaka olarak görüp takıntı yaptığını düşünüyorum. Zira Lancaster vadettiği gibi Freddie'yi ehlileştirmeyi başarabilirse, bu, onun ustalık eseri olacaktı ve böylece hastalıklı egosunu tatmin edebilecekti. Oyunculuklar mükemmeldi, öyle ki oyunculuk denince aklıma gelecek birkaç filmden biri olacak bu film. Joaquin Phoenix'in performansı gerçekten enfesti. Freddie Quell kadar bozuk, çarpık ruhlu bir karakter izlememiştim daha önce. Philip Seymour Hoffman'ın da hiç aşağı kalır yanı yoktu. Filmin teknik tarafı ise tek kelimeyle kusursuz. Atmosfer kurgusu, müziklerle desteklenen tekinsizlik hissi, hipnotize edici ortam, renkler, dekor, çekim kalitesi ve çekim açıları resmen kolumdan tutup içine çekti. Senaryo herkese hitap etmez belki, şahsen ben de cevap bulamadığım pek çok soruyla bitirdim filmi. Fakat her hâlükârda izlenmeye değer olduğunu düşünüyorum. "Bir efendiye, herhangi bir efendiye hizmet etmeden yaşamanın yolunu bulursan bize de haber ver, olur mu? Dünya tarihindeki ilk kişi olursun."

llacivertt 5 months ago

Sonsuz Ölüm

George Roy Hill

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Film, gerçek hayatta yaşamış ünlü birer kanun kaçağı ve sıkı dost olan Butch Cassidy ve Sundance Kid lakaplı iki adamı merkezine alır. 'Hole in the Wall' adlı çetenin lideri olan Butch zeki, konuşkan ve planları yapan tarafken; ortağı Kid ise…devamıFilm, gerçek hayatta yaşamış ünlü birer kanun kaçağı ve sıkı dost olan Butch Cassidy ve Sundance Kid lakaplı iki adamı merkezine alır. 'Hole in the Wall' adlı çetenin lideri olan Butch zeki, konuşkan ve planları yapan tarafken; ortağı Kid ise daha sessiz, sert ve çok iyi silah kullanan bir nişancıdır. Birlikte tren ve banka soygunları yaparak geçinen ikilinin peşine profesyonel bir takip ekibinin düşmesiyle birlikte iki taraf arasında günler süren bir kovalamaca başlar. Şimdiye dek izlediklerim arasında en keyif aldığım filmlerden biriydi. Alışılagelmiş ağır ve kasvetli western filmlerinden farklı bir ritim yakalamayı başarmış. Dostluk ve komediyi ustaca harmanlayarak klasik western türünün sert kabuğunu kırabilmiş, dönemine göre fazlasıyla modern, izlemesi zevkli bir yapım olmuş. Ne yalan söyleyeyim açılış sahnesideki sepya tonlu efekt başta gözümü biraz korkutmuştu çünkü nostaljik olduğu kadar boğucu bir hava yaratmıştı. Renk paleti normale döndüğünde filme çöken kasvetli hava da dağılıverdi. Amerika'dan Bolivya'ya kaçış sekansındaki meşakkatli yolculuğu bize birebir göstermek yerine -sanki albüm sayfaları çeviriyormuşuz gibi- fotoğrafları montajlayarak filmin teknik tarafının son derece yaratıcı bir elin ürünü olduğunu kanıtlamış. Final sahnesindeki donmuş kare tekniği ise sinemanın en ikonik kapanışlarından biriymiş ve muhtemelen filmin isminin Türkçeye 'Sonsuz Ölüm' olarak çevrilmesinin sebebi de budur zannımca. Gelelim karakter dinamiğine, daha iyi bir oyuncu seçimi düşünemiyorum. Tüm film boyunca Paul Newman ve Robert Redford'un karizmasından gözlerimi alamadım efendim. Hem son derece cool hem de çok şapşal bir ikili olmuşlar, aralarındaki uyum çok başarılı. Sürekli birbirleriyle atışmaları, en köşeye sıkıştıkları anda bile durumun ciddiyetini tiye alarak şakalaşabilmeleri muazzamdı. Bir de sık sık tekrar eden "Who are those guys?" repliği var ki, birkaç tekrardan sonra istemeseniz bile gülerken buluyorsunuz kendinizi. Tekrar tekrar izlenmeye pek müsait, samimi ve sevimli bir film.

llacivertt 5 months ago

Kıyamet

Francis Ford Coppola

27 Gönderi

Ben 3 saat 16 dakikalık versiyonunu izlemek gibi bir hata yaptım. Hata diyorum çünkü izlerken yer yer çok sıkıldım ve ancak iki güne yayarak izleyebildim. Başta Yüzbaşı Willard'ın o buhranlı, dengesiz ruh hali beni çok heyecanlandırmıştı. Zaten filme başlarken beklentim…devamı

llacivertt 6 months ago

İçinde Yaşadığım Deri

Pedro Almodóvar

118 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmi izleyenler çoğunlukla ürpertici bir intikam hikayesi olduğunu niteler tarzda yorum yapmışlar. Ama ben filmin potansiyelinin çok altında kaldığını düşünüyorum. Tam da Pedro Almodovar'dan bekleneceği üzere, filmin görselliği oldukça kuvvetli, sahneleri çok cesur ve sanat müzesinden fırlamış gibiydi. Konusu da…devamıFilmi izleyenler çoğunlukla ürpertici bir intikam hikayesi olduğunu niteler tarzda yorum yapmışlar. Ama ben filmin potansiyelinin çok altında kaldığını düşünüyorum. Tam da Pedro Almodovar'dan bekleneceği üzere, filmin görselliği oldukça kuvvetli, sahneleri çok cesur ve sanat müzesinden fırlamış gibiydi. Konusu da çok çarpıcı, öyle rahat kafayla, keyif yaparak izlenecek türde bir film değildi asla. Baştan sona huzursuz edici bir tonu vardı. Ama beni filmin konusundan daha çok rahatsız eden bazı şeyler oldu. Mesela elinde son derece ürkütücü, manyak bir fikir var ve Antonio Banderas gibi kumaşı çok kaliteli bir oyuncuyla çalışıyorsun. Neredeyse 'Hannibal Lecter' tadında ikonik bir psikopat yaratabilecek imkanın varken, sen gidip profesyonelliği ile duyguları birbirine karışmış, takıntılı, romantik (?) bir adam tasarlıyorsun. Zaten Robert Ledgard etik sınırlarını fazlasıyla aşmış, tanrı kompleksine sahip bir karakter. Eylemlerini neden dramaya dayandırma gereği duyarsın ki? Hiç dram olmasın demiyorum elbette. Fakat dozunun fazla kaçtığını hatta yer yer filmin melodrama doğru kaydığını düşünüyorum. Gelelim Vicente/ Vera karakterine. Filmin en önemli kısmı olduğu konusunda herkesin hemfikir olduğunu varsayıyorum. Vicente'in yeni kimliğine uyum sürecinin çok yüzeysel geçildiğini hissettim. Şayet bu bir psikolojik gerilim filmiyse, Vicente'in benim ekran başında verdiğim savaşın yarısı kadar bile savaşmadığını söyleyebilirim. Başına gelen her şeyi akıl almaz bir metanetle karşılamasını garipsedim, tavırları çok mekanik geldi. Marilia, Zeca ve Robert üçgeni ise filmin en büyük falsosuydu bence. Özellikle de Zeca karakterinin tam olarak neye hizmet ettiğini halen anlayabilmiş değilim. Sanki aynı gün aynı yerde iki farklı film çekiliyormuş da Zeca setleri karıştırmış gibiydi. Yani filme bodoslama daldın da ne işe yaradın abi sen şimdi? Kısacası film beni doyurdu ama ikna edemedi.

llacivertt 6 months ago

Saatler Sonra

Martin Scorsese

14 Gönderi

Son zamanlarda sinir uçlarıma böylesine dokunan bir film daha izlememiştim. Genelde kendi içinde mantıklı olay örgüsüne sahip, psikolojik derinliği olan karakterler üzerinden ilerleyen filmleri severim ama bu film -hiç tarzım olmamasına rağmen- beni çok fena gafil avladı diyebilirim. Tek bir…devamı

llacivertt 6 months ago

Burnt Money

Marcelo Piñeyro

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Film, 1965 yılında Buenos Aires'te gerçekleşen gerçek bir banka soygununa dayanır. "İkizler" lakaplı iki aşık ve suç ortağı olan Nene ve Angel, kaçış sürücüsü olan Cuervo ile birlikte nakliye aracını soyarlar. Ancak işler planlandıkları gibi gitmez; polisle girilen çatışma kanlı…devamıFilm, 1965 yılında Buenos Aires'te gerçekleşen gerçek bir banka soygununa dayanır. "İkizler" lakaplı iki aşık ve suç ortağı olan Nene ve Angel, kaçış sürücüsü olan Cuervo ile birlikte nakliye aracını soyarlar. Ancak işler planlandıkları gibi gitmez; polisle girilen çatışma kanlı biter. Olayın gazete manşetlerine taşınmasının ardından açık hedef haline gelirler. Devamında Arjantin'den Uruguay'a uzanan kaçak hayatı, karakterlerin buhranlı ruh hallerini ve psikolojik kırılmalarını izleriz. Burnt Money'nin (orijinal adıyla Plata Quemada), şu ana dek izlediğim LGBT temalı filmler arasından en iyilerden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Film baştan sona o kadar ham ve vahşi bir tarzda işlenmiş ki izlerken pek çok kez neye uğradığımı şaşırdım. Özellikle de sona yaklaştıkça artan psikolojik çöküş ve beraberinde gelen delilik halinin tasfirini çok başarılı buldum. Toksik masküleniteyi buram buram hissettirdi. Ve bu filmle beraber bir kez daha anladım ki; 1980-2000ler sineması, günümüze kıyasla queer kültürüne karşı daha fazla tabuya sahip olmasına rağmen günümüz sinemasından (hepsini bir tutmuyorum elbette) çok daha çeşitli, cesur ve özgün işler yapmayı başarmış. Eskiden bu tarz filmler merkez bir konu etrafında şekillenir ve 'eşcinsellik' karakterin bir parçası olarak servis edilirken son zamanlardaki queer temalı yapımlarda karakterlerin tek vasfı 'eşcinsel olmak' oluyor. Dahası, eski filmlerde bulduğum hikaye anlatıcılığına şimdiki filmlerde rastlayamıyorum maalesef. Şimdilerin en bozuk, en kusurlu yazılmış karakteri bile o dönemin pürüzlü, problematik karakterlerinin yanında vitrin süsü gibi kalıyor. Tam da bu yüzden sinema sektöründe özellikle de eşcinselliğin gitgide metalaştırıldığına, içinin boşaltıldığına ve ekstra fetişize edildiğine inanıyorum. Şöyle bir filmi şimdi çeksinler de göreyim hadi, bakalım pazarda yerini bulabilecek mi?

llacivertt 6 months ago

İhtiyarlara Yer Yok

Ethan Coen, Joel Coen

113 Gönderi

Spoiler içeriyor Sanırım filme dair beklentilerim yüksek olduğundan benim için hayal kırıklığı oldu. Anton Chigurh'ün çok sağlam yazılmış, son derece ikonik bir kötü karakter olduğuna tamamen katılmakla beraber filmin vermek istediği mesaj konusunda yetersiz kaldığını düşünüyorum. Evet, film, ihtiyar şerif üzerinden vermeye…devamı

llacivertt 6 months ago

Benim Güzel Çamaşırhanem

Stephen Frears

1 Gönderi

Kapitalizm, ırkçılık ve sınıfsal ayrımın had safhada olduğu 1980'ler İngiltere'sinde, Pakistan asıllı ikinci kuşak bir göçmen olan Omar'in piyasada var olma çabası ve yükselme hırsını izliyoruz. Omar'in çocukluk arkadaşı olan Johnny ise geçmişte faşist gruplara dahil olmuş asi, sokak serserisi…devamı