(@) - Raf

Öncelikle film kesinlikle beklediğimi verdi. Karakterlerin uyumu ve oyunculuklar, gerçekten hepsi muazzam... İzlediğinizde ister istemez "adam Deadpool'u oynamak için doğmuş" diyorsunuz. Filmi izlemden önce sadece bir kaç Deadpool çizgi romanı okumuştum. Aklımda iki soru işareti vardı. 1)- Mizahı gerçekten çizgi…devamıÖncelikle film kesinlikle beklediğimi verdi. Karakterlerin uyumu ve oyunculuklar, gerçekten hepsi muazzam... İzlediğinizde ister istemez "adam Deadpool'u oynamak için doğmuş" diyorsunuz. Filmi izlemden önce sadece bir kaç Deadpool çizgi romanı okumuştum. Aklımda iki soru işareti vardı. 1)- Mizahı gerçekten çizgi romandaki kadar başarılı olacak mı? 2)- Aksiyon sahnelerini çizgi romandaki kadar güzel ve kusursuz bir şekilde aktarabilecekler mi? Evet, mizah kısmı benim için gayet yerindeydi. Film boyunca sürekli tatlı bir tebessüm vardı açıkçası. Hatta çoğu sahnede kahkaha bile attım ve açıkçası bu benim için nadir olan bir durumdur :D Zaten Deadpool'un en iyi Marvel yapımlarından biri olmasının sebebi de bu. +18 olması ve sadece geeklere, nerdlere değil, herkese hitap etmesi... Yani fanboy olmayan, Deadpool'u, Marvel'ı duymamış, sıradan bir şekilde sinemaya gelen bir kişi izledikten sonra gayet mutlu ayrılabilir. (Yani ben gibiler) Aksiyon sahnelerine gelince, filmde iki büyük ve başarılı aksiyon sahnesi vardı. Bence yeterliydi, beni tatmin etti ama bir tık fazlasına kimse hayır demezdi bana göre. Kaldı ki bir tık fazlası da olacakmış ama Fox çok güzel bir bütçe kesmiş son anda. Filmde ise buna sık sık değiniliyor zaten ("Koca malikanede bir tek siz varsınız" gibi göndermeler ve dahası). Çıkarılan en büyük sahnede Francis ile motorlu bir kovalamaca sahnesi varmış, finale doğru. Bu beni üzdü işte. Onu görmeyi isterdim. Hatta diğer çıkarılan sahnenin yine Francis ile buluşma sahnesindeki silahlı çatışma olayı olduğu söyleniyor. Bu sahnenin çıkarılmasına bir gönderme olduğu için de, takside bavul unutma sahnesi var :) Evet, bir de 4. Duvar muhabbetini merak ediyordum. Bildiğiniz gibi Deadpool Marvel'da 4. Duvarı kırabilen tek karakter. Yani çizgi roman karakteri olduğunun farkında olan tek kahraman (anti kahraman daha doğru olur gerçi). Bunu ne kadar yansıtabilirler diye düşünüyordum filmden önce ve gördüm ki, bunun da hakkından gelmişler. Sürekli seyirci ile diyalog halinde olan, cama sakız atan bir karakter. Eksileri yok muydu? Bence şunlardı: -Bu gözler kesinlikle wolverine aradı. Deadpool'u anıp Wolverine'i bir köşeye sıkıştırmamak pek olamdı bence. (final sahnesi ve minik figürü saymıyorum). -Aksiyon sahnesi bir tık fazla olabilirdi. -Senaryo açıkları: Şimdi hiç ölmeyen bir adamın hikayesinden bahsediyoruz. Tabi ki gerçekçilik beklememek lazım ama insanın aklına şunlar geliyor; bu şirket neden Wade Wilson'ı seçti? Sadece iyi bir asker olduğu için mi? Wade wilson'ın kanser olduğunu nereden biliyorlardı? Hatta bunu onlar mı yaptı? Kucaklarına düşsün diye mi? Bu ve buna benzer küçük senaryo açıkları da mevcut. Her şeyi toplar ve çıkarırsak benim filme puanım 10 üzerinden 8.5.

memoliiy 5 years ago

Modern Zamanlar

Charles Chaplin

42 Gönderi

Spoiler içeriyor Spoilerı geçmek isteyenler, ikinci paragraftan yazımı okumaya başlayabilir :) Filmin konusu: Hızlı, zeki ve anlamlı bir komedi klasiği olan Modern Zamanlar, Charles Chaplin'in, yoksul kitlelerin, makinelerin buharı ve gürültüsü altında hayatlarını sürdürdüğü sanayi çağına yakalanmış küçük serseri kişiliğini tasvir ediyor.…devamıSpoilerı geçmek isteyenler, ikinci paragraftan yazımı okumaya başlayabilir :) Filmin konusu: Hızlı, zeki ve anlamlı bir komedi klasiği olan Modern Zamanlar, Charles Chaplin'in, yoksul kitlelerin, makinelerin buharı ve gürültüsü altında hayatlarını sürdürdüğü sanayi çağına yakalanmış küçük serseri kişiliğini tasvir ediyor. İlk başta, sinir krizi nedeniyle kovulan bir montaj hattı işçisi olan Chaplin, sessiz karakteriyle birlikte hapis cezasına çarptırılıyor, kurtuluyor ve yeni bir iş bulma ümidiyle sokak sokak geziyor. Bahtsız talihi grev ve ayaklanmaların ortasında kalmasına sebep oluyor ve yine kendi kaderi, bütün bunların içinde boğulmasına izin veriyor. Elbette bu arada, yiyecek bulmak ve kanundan kaçmak için mücadele eden bağımsız bir genç yetim ile (Paulette Goddard) tesadüfi bir karşılaşmanın ardından arkadaş oluyor. Bu ikili, talihsizliklerini bir araya getirerek, bol bol yiyecek olan gerçek bir evde yaşamanın ortak bir hayaliyle canlanıyor ve hayatlarına devam ediyor... Bu film, Chaplin'in son "sessiz" filmi olduğu için, fabrika montaj hatlarından boş büyük mağazalara, harap sahil kulübelerinden Vodvil restoranlarına kadar her türden farklı yerde "işçi ve insanın" durumsal komedisine kadar gidiyor. Kısacası Modern Zamanlar, Chaplin'in film yıldızı karizmasını ve muhteşem fiziksel komedisini en üst düzeyde sergiliyor. Film aynı zamanda Chaplin'in üçüncü eşi Paulette Goddard ile ilk işbirliği olmasının özelliğini de taşıyor. (İkinci ve son işbirlikleri 1940'ların Büyük Diktatör'dü.) Her iki oyuncu da, karakterleri arasındaki ilişkiyi sonsuz felaketler karşısında sevgi dolu ve kahramanca bir arkadaşlık ile götürüp, olduğu gibi (romantik bir ilişki olmadığı için çarpıcı performanslar sergiliyor) gösteriyor. Chaplin, Modern Zamanlar'ın başrol oyuncusu olmasının ötesinde filmin yazım ve yönetmenliğini de üstlendi. Diğer eserlerinde olduğu gibi şapkasını takarak, film yapımcılığının tarihinde yenilikçi bir güç olduğunu burada da kanıtladı. Bunun yanında film, kesintisiz aksiyon, şakalar ve ikonik sahnelerle dolu. Chaplin, eşit ölçüde hafif yürekli olmayı ve orijinal komediyi, zamanının gerçek hayattaki durumlarına dair ciddi yorumlarla birleştirip dengelemiş. Sanayi çağının neden olduğu yabancılaşma, yoksulluk ve talihsizliğin acımasız dalgalanmaları, makinelerle savaş halindeki bir ekonominin kasvetli ve korkutucu duyguları gibi ağır konuları, fabrika işçisinin gözünde, bu hikaye ile keşfediyoruz. Chaplin gerçek bir zaman ve mekana hitap ederken iyimser komedisini bir kaçış yolu ve bir umut mesajı olarak sunuyor bizlere. Modern Zamanlar, tek kelimeyle "harika bir klasik film" sözünün tanımıdır bence.

memoliiy 5 years ago

Boşa gitmeyen fedakarlık, gerçekten değen bir sevgi, mesafeleri aşmaya yüreklendiren bir aşk, harcadığın her soluğa değecek bir zihniyet, söylediğin cümleleri gerçekten dinleyecek bir çift kulak ve sana öylesine bakmayacak gözler; zor işler hepsi. Hatta bu çağda belki de imkansız.... Tüketim…devamı

memoliiy 5 years ago

Beyaz Geceler

Dostoyevski

160 Gönderi

"Ve yine soruyorum kendime: "Ne yaptın yıllarına? En iyi zamanlarını nereye gömdün? Yaşadın mı, yaşamadın mı?" Ve yine kendi kendime diyorum ki: "Bak, çevrendeki her şey nasıl gittikçe soğuyor... Umutsuzluk, yalnızlık içinde yıllar geçecek, titrek yaşlılık bastonuna dayanarak karşına dikilecek.…devamı"Ve yine soruyorum kendime: "Ne yaptın yıllarına? En iyi zamanlarını nereye gömdün? Yaşadın mı, yaşamadın mı?" Ve yine kendi kendime diyorum ki: "Bak, çevrendeki her şey nasıl gittikçe soğuyor... Umutsuzluk, yalnızlık içinde yıllar geçecek, titrek yaşlılık bastonuna dayanarak karşına dikilecek. Her şey hüzne, kedere bürünecek... Yaşadığın o parlak dünya sönecek, düşler sarı yapraklar gibi bir bir dökülecek... Ah Nastenka, yalnız, yapayalnız kalmak hüzünlü olacak; üstelik ardından üzülebileceğin bir şeyin de olmayacak: Hiçbir şeyin, hiçbir şeyin olmayacak... Çünkü bütün kaybettiklerin kocaman bir sıfır, saçma sapan bir düş..." Yazıma okumuş olduğunuz alıntıyla başlamak istedim çünkü bu satırlarda benliğimi görmenin verdiği burukluğu hissetmek beni kendime getirdi. Kitabımız, farklı farklı hikayelerden oluşan, Dostoyevski abimizin o muazzam kaleminden çıkan ve okurken su gibi akan (her ne kadar konu bakımından olmasa bile) satırlardan oluşuyor. Rus edebiyatının baş yazarlarından olan Dostoyevski abimiz, diğer yazmış olduğu kitapları olan Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler ya da Eccinler gibi ağır bir eserle baş başa bırakmıyor bizleri. Bu kitap, daha çok "Dostoyevski'ye giriş" niteliği taşıyor. Roman kısmında gayet başarılı olan yazarımız, öyküler kısmında da bir kaç eksiği dışında kendisini net bir şekilde ispatlıyor. Özellikle Nastenka'nın bulunduğu öyküye kalbimi bıraktım. Her ne kadar içim burkulsa bile, hafif bir tebessümle bitirdim öyküyü. Diğer bölümlere ise "bunun kadar iyi" veya "ortalamanın üstünde" dersem yalan söylemiş olurum çünkü beni kitaba çeken, hevesle okumamı sağlayan öyküler değillerdi maalesef. Bu eksiği kitabı kötü mü yapıyor? Kesinlikle hayır. Sadece kişisel olarak beklentimi yüksek tuttuğum için beğenmedim. Daha çok yeşilçam filmlerinin seneryolarına benzettim bazı yerleri. Kimileri klişe, kimileri ise çok sıkıcıydı. Sanırım diğer kitaplarına oranla beklentiyi yüksek tutmam, benim yapmış olduğum bir hataydı. İki öykü dışında maalesef diğerlerini beğenemedim. Özellikle şu aralar Tolstoy ve Dostoyevski arasında gidip gelen okuma trafiğim, net bir şekilde Tolstoy'a doğru kayıyor. Yazım tarzı, üslup ve konu itibariyle bir türlü Dostoyevski'yle kendisini bir tutamıyorum çünkü Tolstoy bana daha çok hitap ediyor. Evet, bu konuya girmesem olmazdı. Tolstoy mu, Dostoyevski mi konusunun net ve değiştirelemez cevabını söylüyorum. Dostoyevski gitsin, kumda oynasın. Tolstoy abimiz, Dostoyevski'yi döver :D "Kalbim konuşurken nasıl sessiz olacağımı bilmiyorum." Neyse, kitaba dönelim. Açıkcası yazar kısmında Dostoyevski adını görmesem, düşük kalitede bir kitap olarak nitelendirirdim ama bu ismin bir ağırlığı olması sebebiyle, "eh işte" damgasını yapıştırıyorum. Velhasıl kelam, "Beyaz Geceler" ve "Başkasının Karısı" öykülerini beğendiğim, betimleme, akıcılık ve yazım tarzı olarak sevdiğim ama konu bakımından beni içine bir türlü çekmeyen ve hayal kırıklığı yaratan bir Dostoyevski kitabı oldu. Keşke böyle bir öykü kitabından daha fazlasını beklemeseydim. Büyük beklentileri bir kenara atıp okunduğunda, sizlerde yeterli bir tatmin hissi bırakır düşünüyorum.

memoliiy 5 years ago

Kazı

Simon Stone

31 Gönderi

Özet: Kısa ve öz olarak, bir kaç eksiği dışında beğendiğim bir film oldu ama izlemesenizde sizlere bir şey kaybettirmez. Detay: Genel olarak tarihi bir olaydan uyarlama olan dönemsel film ve dizileri seviyorum. Zira o dönemleri iyi bir şekilde yansıtan film…devamıÖzet: Kısa ve öz olarak, bir kaç eksiği dışında beğendiğim bir film oldu ama izlemesenizde sizlere bir şey kaybettirmez. Detay: Genel olarak tarihi bir olaydan uyarlama olan dönemsel film ve dizileri seviyorum. Zira o dönemleri iyi bir şekilde yansıtan film ve diziler hatrı sayılır derecede az bulunuyor ve bunlarda maalesef ki üst düzey bir seyir zevki sunmuyor. Açıkçası bu film, onlardan birisi. Kaliteli bir dönem filmi, bu zaten ortada. Görüntüler, çevre detayları, müzikler, mekan ve manzaralar temsil ettiği türün içinde ki yerini sağlamlaştıran unsurlar. Hepsi belirli bir kalitenin üzerinde. Fakat bu demek değildir ki, film kusursuz. Öyle olmasını isterdim ama maalesef ki seyir zevkini bozan durumlar var. Bunlardan en önemlisi, akıcılık. Açıkçası filmin akıcılığıyla alakalı net bir şey söylemek mümkün değil. Çoğu zaman belirli bir seviyenin üstünde bile olsa, sahne aralarındaki kopukluklar bir hayli fazla. Bunun yanında ise geçişler ve olay akışı düzgün bir biçimde aktarılamıyor. Açıkcası bu film, garip bir izlenim bıraktı bende. Bazen, sanki her şey güzel ve yerinde olmuş, ortaya kaliteli bir iş çıkartmışlar düşüncesi hakim oluyor. Fakat yine, aynı şekilde bazen, bu yapımda eksik olan bir şeyleri hissediyor insan. Bu yüzden ilginç bir filmdi benim için. Bazı durumlar sanki havada kalmış gibiydi. Bunun yanında diğer bir konu ise oyunculuklar. Filmin baş oyuncusu, (Ralph Fiennes) bürünmüş olduğu karakterinden midir yoksa genel anlamda sergilemiş olduğu oyunculuğundan mıdır bilmiyorum ama garip bir şekilde hem mükemmel bir performans sergiledi, hem de yer yer içinde bulunduğu olaylarda ki duruşu ve verdiği tepkilerle çok sırıttı. Diğer oyunculuklar bence gayet yerinde ve kaliteliydi. Ama bence asıl konu, bu yapımı kötü veya ortalama bir film kategorisine sokmadan değerini bilmek. Bilmiyorum farkında mısınız ama şu aralar gerçekten de güncel ve kaliteli yapımları bulmak zor hale geldi. (Özellikle bu tür dönem filmlerinde) Milyonlar akıtılan filmler ya da diziler eleştiriden eleştiriye tutuluyor ve verilen puanlar çok düşük seviyelerde geziyor. Kimisi hak ediyor ama üzüldüğüm asıl nokta, bu türde olan dönem filmlerinin kısıtlı olması. Ki anlamadığım diğer bir konu, elde imkanlar varken nasıl olurda kusursuz bir şey çıkarılamaz. Kusursuzu da geçiyorum, üst düzey bir kalitesi olsun en azından. Bazen o kadar çok "sadece yapmak için yapılan" filmleri ve dizileri görüyorum ki, izleyesim gelmiyor ve hatta hevesim kaçıyor. Sadece bu yapım için değil, film ve dizi sektöründe bulunan ve demiş olduğum "yapmak için yapmak" adı altında çıkan bir çok film ve dizi için diyorum bu sözlerimi. Yani bundan 20, 30 ve hatta 40 yıl önce, şu an güncel olarak efsane, herkesin beğendiği ve kült olabilmiş yapımlar varken, o filmler kısıtlı imkanlar ile bizlere sunulmuş olmasına rağmen, nasıl olurda bu dönemde çıkan ve bütcesi milyar bazında geçen yapımlar bunu başaramıyor? Ben hala anlamış değilim ve bunu sizlere sormak istiyorum. Sizce bu durumun böyle olmasının asıl sebebi nedir? "Yarım eğitim, tehlikelidir"

memoliiy 5 years ago

İskele

Chris Marker

18 Gönderi

Yakın zamanda Netflix'in çöplüğünden, kalitesiz ve ergen projelerinden çıkıp Mubi'nin kaliteli içerikleri ile buluştuğum günden bu yana, izlediğim etkileyici yapımların başında gelen bu başyapıt, eski filmleri izleyen ve seven kişiler için kesinlikle izlenmesi gerekenler arasında. Açıkcası neden bu kadar az…devamıYakın zamanda Netflix'in çöplüğünden, kalitesiz ve ergen projelerinden çıkıp Mubi'nin kaliteli içerikleri ile buluştuğum günden bu yana, izlediğim etkileyici yapımların başında gelen bu başyapıt, eski filmleri izleyen ve seven kişiler için kesinlikle izlenmesi gerekenler arasında. Açıkcası neden bu kadar az izlendiğini anlamadığım, hak ettiği değeri göremeyen kısa bir şaheser. Çıktığı zamana göre kesinlikle bilim kurgu alanında zirveye oynayabilecek bu film, temsil ettiği türdeki örnekleri ile beraber zaman ve imkanlar sebebiyle film çeşitliliği konusunda çok kısıtlı. Bu da La Jetee'yi daha da özel kılıyor. Tabi, sadece bu konuda özel kılıyor desek yalan olur çünkü hikayeyi anlatma tarzıda gerçekten zamanına göre kendine özel ve sade. İlk başta anlamsız ve gereksiz gibi gözüküyor ama ilerleyen dakikalarda kendine öz havasının içine çok rahat bir şekilde dahil olabiliyorsunuz. Yer yer (öyle vurgulanmasa bile) gerildim. Kullanılan mekanlar, görüntüler, müzikler, kalp atışının sesleri ve fısıldaşmalar sizleri alıp farklı bir boyuta sürüklüyor. Üstelik bunu o kadar kısa bir sürede yapıyor ki, insan bitirince gerçekten de etkisinden çıkamıyor. Konusunu spoiler vermeden anlatmak gerekirse, genel olarak zaman yolculuğu üzerinden zihin içinde ki hatıralar arasında ki gidip gelmeleri deneysel bir yol ile denekler üzerinde ilerleten bir olay örgüsüne sahip. Açıkcası filmi izlerken empati yaparak izlediğim için çok daha farklı bir anlam taşıdı benim için. Özellikle o son sahnesi, ah ahhh.... Filmin her saniyesini keyifle, heyecanla ve memnuniyetle izledim. Özellikle şu aralar eski yapımlara göz gezdiren ben için biçilmiş kaftan gibiydi. Fakat burada değinmek istediğim asıl nokta, tercih konusu. Zira bu filmi özgün bir şekilde fotoğraflarla sunmak yerine farklı bir yön izleseydiler, sönük bir film olarak kalırdı. Bu yüzden değinmiş olduğum noktalar sebebiyle bizlere ilginç bir sinematik deneyim sunuyor. "Sıradan anları hatıralardan ayıran bir şey yoktur, ne zaman ki o anların açtığı yaralar sızlar, hatıra değeri kazanırlar." Son olarak, film hakkında paylaşacağım bilgi ise gerçekten ender ve nadir bir şekilde üzerine eğilinen bir konu. Bir çok kişi bilmiyordur diye tahmin ediyorum. Bu yüzden yazmak istedim. Filmin deney sahnelerinde kulağınıza gelen ve hep almanca konuşan, daha doğrusu fısıldayan birisi ya da birileri var. Burada Chris Marker, kendisinin hem yazmasına, hem de destek olmasına yardım ettiği Alain Resnais'in 1955 yapımı Night and Fog'undan eklemiş olduğu bir parça bulunuyor. Kurguda yer aldığı bu seslerden çok etkilendiğini düşünüyorum. Zira izleyici olarak ben gerçekten etkilendim. Almanca konuşan kişi ise, bahsi geçen belgeselde, bilenler mutlaka vardır, hala Paris'te açık olarak bulunan ve ilk önce gezilmesi gereken yerlerden biri olan, damlayan suları, kafatasları ve yeraltı mezarlığı ile insanın psikolojisini bozan Catacombs'da, acımasızca deneyler yapan kişidir. 28 dakikalık kısa bir filmi bu kadar uzun uzun anlatmaya gerek yok zaten. Chris Marker'in her ne kadar "zaman" adı altında işlemiş olduğu konusu, bizlere "zamanın ötesinde" olarak geliyor. Neyse efenim, velhasılkelam, bu yapımı izlemenizi şiddetle öneririm. Son Not: Gerçekten kaliteli ve özgün yapımların bulunduğu, eski ve klasik filmler konusundaki arşiv zenginliği ile beraber öne çıkan Mubi'nin 3 aylık ücretsiz denemesi mevcut. İsteyenler için yardımcı olmak isterim. Kolay kolay dijital platform önermem ama gerek kurucusunun Türk olması, gerek içerekleriyle, gerek de verdiği kaliteyle beraber burayı önermemek mümkün değil. Kullanmak isteyenler olursa yazabilirler. Her ne kadar sitesinde 1 aylık deneme bedava olarak yazsa bile, 3 aylık halide mevcut :) Buraya kadar okuyan kişilere teşekkür ederim...

memoliiy 5 years ago

Cesur Yürek

Mel Gibson

71 Gönderi

Uzunnnn, uzun zaman önce izlediğim, bu aralar yeniden baktığım ve "iyi ki tekrar izlemişim" dediğim bir yapımdı. Genel olarak bakıldığında muhteşem bir film ve aynı zamanda filmi hem yöneten, hemde başrol olarak oynan Mel Gibson abimiz, muazzam bir oyunculuk sergileyerek…devamıUzunnnn, uzun zaman önce izlediğim, bu aralar yeniden baktığım ve "iyi ki tekrar izlemişim" dediğim bir yapımdı. Genel olarak bakıldığında muhteşem bir film ve aynı zamanda filmi hem yöneten, hemde başrol olarak oynan Mel Gibson abimiz, muazzam bir oyunculuk sergileyerek filmin seyir zevkini üst çıtalara çıkarmış. Elbette bu filmi, kullandığımız bu güzel ve özel platformda ki bir çok kişinin izlediğini düşünüyorum. Ama olurda izlemeyen çıkarsa ve benim bu yazımı okursa, filmi ana unsurlarıyla açıklamak isterim. Bu film, özgürlük temasını konu olarak alıyor, destansı bir aşkı kırıntıları ile filme seriyor ve bir kaç savaş sahnesini birleştiriyor. Bütün bunları harmanladıktan sonra ise güzel bir yapım, bizlerle buluşmuş oluyor... Evet, filmin ana hatları bu şekilde. Bu bana yeterli diyorsanız alt tarafları okumanıza gerek yok ama detaylı bir şekilde bu film hakkında yazımı okumak istiyorsanızda, devam edebilirsiniz. Evet, detay kısmına geçelim.... Bana göre Cesur Yürek, sinema tarihinin en iyi filmlerinin arasında, üst noktayı çeken baş filmlerin yanında kendisine yer buluyor. Genelde üst üste iki veya daha fazla aynı filmi izlemek bana göre değildir ama Cesur Yürek, bunu kırmayı başardı. Peki, bu filmi neden iki defa üst üste izledim? Akıcı ve güzel kurgulanmış olay akışı, kulakları mest eden müzikleri, anlatmak istediği net mesajları, hafızalardan silinmeyecek bir aşk hikayesi ve belirli bir hedefin insana neler yaptırabileceğini bütün çıplaklığıyla bizlere sermesi, aldığı 5 oscar ödülü ve çevre detayları (kostümler, kaleler, binalar vs) yüzünden.... "Hayatlarımızı alabilirler ama özgürlüğümüzü asla elimizden alamazlar! Hürriyetin yoksa, yaşaman için bir nedende yok." Aslında filmi iki noktayada çekmek mümkün. Bunlar; derebeylerine olan eleştirel bir tutum ve kalıplaşmış, kabul edilemeyen bir sisteme baş kaldırma. Peki, ya o savaş sahneleri? Evet, bir kaç tane var ama ahhhh, o sahneler yokmu o sahneler..... Hem kahkaha attıran, hem de insanı ekrana kitleyen muazzam savaş sahneleri anlatılmaz, yaşanır. Bu tür filmlerde duygulanan bir yapıya sahip değilimdir ama savaş sahneleri ve harikulade parçaları bana, "gel de ağlama lan, hayırdır kardeşim, ağlamayacak mısın? Ağlamada göreyim seni" dedirten tarzda. Son sahnede zaten bunların üzerine yemeğin tuzu ve biberi gibi bir şey oldu. Tabi her ne kadar tarihi bir film olsada, tarihsel olarak hatalar barındıran, yer yer de objektif olmayan bir yapım. Bu da ayrı bir konu. Peki ya, tam olarak bir kahraman mıdır bu William? Bu kişiden kişiye değişiyor. Bir çok kaynakta Wallace'ın pedofili olarak geçtiği yazılar ve kanıtlar mevcut. Yine aynı şekilde bir çok kaynakta ise bu bilgilerin asılsız olduğu ve doğrulanmış bir kaynağın kendisi hakkında bulunmadığı yönündedir. Peki ya William Wallace hakkında gerçek bilgiler hiç mi yok? Elbette var ama onlarda sadece idam edilmek üzere Londra'ya giderken at arabasının arkasına bağlamış olması ve bu şekilde beş kilometre sürüklenmiş olduğudur. O sırada ise halk tarafından taşlanması, hırpalanmış olması ve cabası... Bu zorlu yolculuktan sonra ise idam edilmek üzere bedeni 4 parça haline ayrılmıştır. Yabancı site kaynaklarında geçen ve güya "net ve doğru" bilgiler bu yönde. Yani kısacası kimisi için bir kahraman, kimisi için savaşçı, kimisi için sıradan bir kişilik veya hiç var olmamış bir insan, kimisi içinde pedofili... Yabancı kaynakları az çok araştırıp bakarsanız, iskoç tarihi ve bilgileri hakkında bir çok bilgi mevcut ama amannnnn, siz bakmayın. Ne yapacaksınız Wallace'ın ne olduğunu jsnxkdmdmd Net bilgiler olsaydı böyle demezdim ama bir çok yazıdan bin bir türlü farklı şey söyleniyor ve en sonunda karar vermek size kalıyor.... Neyse, Wallace'ı bir kenara bırakarak filme dönecek olursak, izlenmesi gereken, bana göre ise başyapıt niteliği taşıyan filmlerin arasında kendisine yer bulan ve İskoç kültürünü ele alan tarihsel bir şaheserdir. İzleyin, izlettirin.

memoliiy 5 years ago

Bu konu içerisinde bir kaç şey söylemek geldi içimden. Sizlerinde bu konu hakkındaki görüşlerinizi (eğer varsa) okumak isterim açıkcası :) Evet, konumuz yalnızlık. Hem de yalnız olmanın, daha doğrusu yalnız kalabilmenin çok zor olduğu bir zaman dilimi içerisinde... İnsanların birbirine…devamı

memoliiy 5 years ago

Prenses Mononoke

Hayao Miyazaki

64 Gönderi

Sanırım Miyazaki abizimden izlediğim en iyi şaheser buydu. (bunun yanında Yürüyen Şato ve Rüzgarlı Vadi'de var elbette) Şaheser dışında başka bir kelime kullanmak büyük bir ihtimalle hata olur. Sizce film dediğiniz şey, nasıl olmalıdır? Güzel bir görsel kalite mi? Kuvvetli…devamıSanırım Miyazaki abizimden izlediğim en iyi şaheser buydu. (bunun yanında Yürüyen Şato ve Rüzgarlı Vadi'de var elbette) Şaheser dışında başka bir kelime kullanmak büyük bir ihtimalle hata olur. Sizce film dediğiniz şey, nasıl olmalıdır? Güzel bir görsel kalite mi? Kuvvetli ve alt yapısı sağlam bir olay örgüsü ve hikaye anlatımı mı? Alt metni yerinde ve anlaşılabilir olması mı? Bu sorulara verdiğiniz cevap "evet" ise, işte o zaman bu filmi zaman kaybetmeden izlemelisiniz. Açıkcası filmi izlerken aklıma After Life dizisinde bulunan şu sözler geldi: "İnsanoğlu bir vebadır. Hepimiz iğrenç, narsist, bencil parazitleriz ve biz olmasak dünya daha güzel olurdu. İntihar etmek herkesin ahlaki vazifesi olmalı." Bu tür eserleri her izlediğinde kendi varlığından veya diğer insanlar adına utanan var mı? Gerçekten kendinizi ve insanoğlunu doğaya karşı bencil ve acımasız olarak görüyor musunuz? Bu soruyu sizlere sormak istedim, çünkü merak ediyorum ve cevaplarınızı bekliyorum. Kendi açımdan baktığımda merak eden yoktur ama ben yine de cevabımı vermek istiyorum bu sorulara. Evet, hem kendimden, hem de insanoğlundan utanıyorum. Ve evet, doğaya karşı bencilim, benciliz... Bir şeyler yapmaya çalışan insanlar var ama dünyanın bu kirli sisteminde ki cevherler yavaş yavaş kaybolup gidiyor. Doğa bizimle savaşmıyor arkadaşlar. Bizler, doğaya saldırıyoruz. Ve şunu unutmayın, Hubert Revees'in de dediği gibi: "Doğayla savaş halindeyiz. Eğer kazanırsak, kaybedeceğiz." Bu savaşı kaybetmeyi çok isterim ama tek başına mücadele etmek gerçekten de kolay değil. O yüzden bu yazıyı okuyan herkesten tek bir ricam var. Elbette bu size kalmış bir şey ama sadece rica ediyorum. Sadece ve sadece bir kez, doğaya faydalı olabilecek bir şeyler yapın lütfen. Çok basit bir istek aslında bu. Ne bileyim, çiçekleri ezmeyin, ya da fidan dikin. Bir yerlere gittiğinizde orada bulunan ve doğayı kirletme potansiyeline sahip olan çöpleri toplamaya çalışın. Doğayı ancak ve ancak biz kurtarabiliriz. Bunu unutmayın... Evet, filme gelelim. Uzun uzun anlatmaya gerek duymuyorum. İzlenmesi gereken bir Miyazaki klasiği daha. İnsanın kendisini sorgulatmasının yanında hüzünlendiren, sevindiren ve bir o kadar da konu itibariyle bize sunulan sahnelerin akıcılığıyla kendisini izlettiren bir yapım. Açıkcası tamamen konusundan bağımsız bir şekilde başına oturduğum için çok daha farklı bir şey bekliyordum ama beklediğimden de iyi bir şey karşıma çıkınca mutlu oldum. Sanırım şu zamana kadar ormanı ve ormanın ruhunu en iyi ve en kusursuz şekilde betimleyen film buydu benim için. Genel olarak ise insanın kendi çıkarları için ne kadar acımasız ve kötü olabileceğini, bu uğurda kendisine hiç bir zararı olmayan kişilere bile nefret ve öfke kusabileceğini gösteren efsane bir yapımdır. Son olarak yazımı bu güzel alıntıyla bitirmek istiyorum: "Ormanın ruhu ölmez, o hayatın ta kendisi"

memoliiy 5 years ago

Schindler'in Listesi

Steven Spielberg

173 Gönderi

Sanırım hayatım boyunca izlemiş olduğum filmlerin arasında çok net bir biçimde söyleyebilirim ki, en iyisi budur. O kadar muazzam bir filmdi ki, bittiğinde kendime gelemedim, duygularımı ise hala tam olarak ifade edemiyorum. Bu film, beklentimin çok daha üstüne çıkarak beni…devamıSanırım hayatım boyunca izlemiş olduğum filmlerin arasında çok net bir biçimde söyleyebilirim ki, en iyisi budur. O kadar muazzam bir filmdi ki, bittiğinde kendime gelemedim, duygularımı ise hala tam olarak ifade edemiyorum. Bu film, beklentimin çok daha üstüne çıkarak beni şaşırtmayı başardı. Çoğu sahnede (özellikle son kısımda) yüreğim parçalandı, yutkunamadım. Bittiğinde ise çok samimi söylüyorum, içimden bir parça kopmuş gibi göz yaşı döktüm. Gözümden akan yaşlar, bu filme az bile kalır. Gerçekten anlatması güç ama film hiç beklemediğim kadar dokundu bana. Tanrı'nın uzattığı el ile beraber cehennemi gören bir adamın çaresiz gözyaşları gibiydi sanki akan bu yaşlar. Bu zamana kadar izlemediğim için kendime kızdığım ilk film ise bu oldu ama geç olsun, güç olmasın derler. Bu yapım, Yahudilere yapılan zulüm ve işkenceden daha fazlası; Nazi ve Alman topluluğunun göstermiş olduğu gaddar tutumun bizlere aktarılmasından daha da ötesi.... Diğer bir yandan ise 8.9'luk IMDb puanını ise kesinlikle hak etmiyor. The Dark Knight'ın bile 9.0 olduğu bu listede, çok rahat The Shawshank Redemption'un da üstünde olması gerekirdi bence. Konusunu veya kendisini uzun uzun anlatmak istemiyorum çünkü konuya veya yazılara bakmadan, bu yazıyı okuyan herkesin hayatı boyunca en azından bir kez bile olsa Schindler’s List'i izlemesi gerekiyor bence. Son olarak film hakkında bir kaç şeye daha değinmek istiyorum. Filmin sonunda yer alan, gerçek hayat kurbanlarının Oskar Schindler'in mezarını sırayla ziyaret ettikleri sahne aslında orijinal senaryoda yoktur. Bu fikir Spielberg'ün aklına filmi çekerken gelmiştir. Spielberg, filmin müziklerini yapmasını istediği besteci John Williams'a ilk önce filmden kısa bir kesit göstermiştir. Sahneleri izleyen Williams, duygusal olarak fazlasıyla etkilenmiş ve bir süre yürüyüp kendine gelmeye çalışmış. Sonunda Spielberg'e dönerek 'bu filmin, kendisinden çok daha iyi bir besteciyi hakettiğini' söylemiş. Spielberg'ün yanıtı ise: "biliyorum ama hepsi ölü." şeklindedir. Spielberg, Auschwitz kamp alanının içinde çekimleri yapabilmek için izin almış fakat yine de ölenlerin anısına saygısızlık olacağı düşüncesiyle bunu yapmamış. Bunun yerine ise kamp alanının hemen dışına kampın birebir kopyası olacak şekilde set kurmuş. Spielberg, sen nesin be adam!