(@) - Raf

Deniz inekleri üzerine: (Yazacağım kurgu kendi hayal gücüme dayalı. Gerçekleri biraz süsledim. Keyifli okumalar.) Tarihler 18. yüzyılın sonlarına yaklaştığında denizciler hayatlarının şokunu yaşayacaklarını bilmiyorlardı. Açlıktan ağrıyan mideleri, kürek çekmekten yaya dönen omuzları ve sürekli ıslak olan güneşten yanmış tenleri ile…devamıDeniz inekleri üzerine: (Yazacağım kurgu kendi hayal gücüme dayalı. Gerçekleri biraz süsledim. Keyifli okumalar.) Tarihler 18. yüzyılın sonlarına yaklaştığında denizciler hayatlarının şokunu yaşayacaklarını bilmiyorlardı. Açlıktan ağrıyan mideleri, kürek çekmekten yaya dönen omuzları ve sürekli ıslak olan güneşten yanmış tenleri ile Bering Denizi'nde yol alıyorlardı. Ve dürbünü eline alan miço bağırdı: -Kaptan, galiba deniz kızlarını bulduk... Tayfa şok olmuştu. Kaptan: -Yelken alabanda, rota 1-5-9! Rota 1-5-9! -Kaptan bunlar da ne? -Bilmiyorum, gidip öğreneceğiz... Viya böyle! Gemi küçük bir adaya oturmuştu. Onlara şaşkın şaşkın bakan bu deniz kızlarıysa oldukça iri, bodur ve yağlıydı. Kaptan kılıcını çekti ve sakin adımlarla bu değişik varlıklara yaklaşmaya başladı. Fakat hayvanlar kıllarını kıpırdatmıyorlardı. Bunun üzerine adımlarını temkinli bir şekilde hızlandırdı. Ve sonunda hayvanların üstüne doğru koşmaya başladı. Fakat kaçmıyorlardı... Ve kaptan kılıcını birinin ensesine geçirdi! Büyük bir çığlık bekleyen kaptan hayal kırıklığı yaşamıştı. Kılıcının ucunda cansızlaşan bu fokumsu yaratık, arkadaşları için hiçbir şey ifade etmiyor gibiydi. Kaçmıyor ya da saldırmıyorlardı. Yalnızca bu garip yabancıyı izliyorlardı. Gerçekse yüzyıllar sonra öğrenilecekti. Kaptan bağırdı: -Stellar’s sea cow! Bunun adı bundan sonra Stellar'ın deniz ineği! Gelin ve depoları bu tuhaf balık ile doldurun! Uzun bir süre açlık yok! Böylece dilden dile diğer gemiler de bu gamsız hayvanın yerini öğrendiler ve stoklarını bu yağlı hayvan ile doldurdular. Fakat bu tokluk uzun sürmedi. 19. yüzyılın başına gelindiğinde bir gece adaya gelen büyük bir gemi son Stellar'ın deniz ineklerini avladı ve türleri böylece sonsuza dek tükendi. Henüz adını aldıkları isim babaları dahi ölmemişti. İnsanın keşfi ile tüketmesi arasında yalnızca 27 yıl vardı. 27 yılda bir tür aşırı avlanma ile gemicilerin midelerinde bıraktıkları izden ibaret kalmıştlardı. Öyle ki literatüre geçebilecek bir fotoğrafları dahi olmamıştı. Niye peki? Bu hayvanlar o iri cüsseleriyle niye hiç karşı gelmediler? Yalnızca deniz yosunları ile beslenen bu hayvanlar Alaska'nın soğuk sularında yaşıyorlardı ve Allah'ın bir hediyesi olan kalın yağ tabakaları onlara ısınmak için yetiyordu. Muhtemelen bu garip hayvanlar bulundukları adada öylesine izole yaşıyorlardı ki daha önce hiç savaş kaç mekanizması kullanmamışlardı. Ağır cüsseleri beraberinde ağır hareketi de getiriyordu. Ve ben diyeyim Mikail denizciler desin Neptün, onlara yetecek besini fazlası ile veriyordu. Belki de kan ile ilk tanışmaları Kaptan Stellar sayesinde olmuştu. Zaman zaman oturur ve bu deniz ineklerini düşünürüm. Politik açıdan düşünürüm. Hayat açısından düşünürüm. Çocuk yetiştirmek açısından, vatan savunmak açısından, cehalet açısından... Aldığım bütün dersleri anlatmak çok uzun sürer. Ama şunu fark ediyorum. Bize zararlı görünen şeylerden kaçıp ve tarihten ne kadar az ders alırsak o kadar tehlike altındayız. İnsanın sadece midesi aç değil. İnsan aç. Ve akan kanı tanıyamayacak kadar pamuklar içinde bir hayat yaşamak bizi tehlikelere açık hale getiriyor. Bu yüzden insan, kanı tanımalı. Bayrağını tanımalı. Geçen bir tiyatrodaydım. Kurtuluş savaşı sahnesi vardı. Utancımdan eridim. Çocukları yaşlandıran bir savaş yaşandı. Bir sürü genç hayatını feda etti. Ne için? Sanki izleri çok geçmişte kalmış gibi okumaktan, vatan için çalışmaktan yorgun hissediyoruz. Okuduğunuz için teşekkür ederim. Konu böyle uzar gider, deniz ineklerinden alınacak derslerse bitmez. İyi geceler dilerim.

miloattime 1 year ago

Tavuklar Firarda

Peter Lord

15 Gönderi

Spoiler içeriyor Te benim çocukluğuma ait bu filmi bugün tekrar izledim. Bu kadar kaliteli bir filmin çocukken bende bıraktığı etkiden farklı anlamları olmalıydı. Küçükken kocaman yanaklarım vardı bu yüzden bu film beni rahatsız ederdi. Kendimi ordaki tavuklara benzetirdim. İşin aslı şimdi baktığımda…devamıTe benim çocukluğuma ait bu filmi bugün tekrar izledim. Bu kadar kaliteli bir filmin çocukken bende bıraktığı etkiden farklı anlamları olmalıydı. Küçükken kocaman yanaklarım vardı bu yüzden bu film beni rahatsız ederdi. Kendimi ordaki tavuklara benzetirdim. İşin aslı şimdi baktığımda pek alakamız yokmuş. Bir de Kalender Meşrep şarkısını aşırı üzerime alınırdım çünkü yanağımda ben vardı fjfjd. Bulabilirsem bir çocukluk fotoğrafımı pp yaparım kısa süreliğine(arka plana koydum) . Neyse efenim. Filmimizde bir grup tavuk çiftlikten kaçmaya çalışıyor. Fakat mal sahibi olmasına rağmen ceo'nun etkisinden çıkamayan çiftçi bu garibanların hapishaneden çıkmasına izin vermiyor. Geniş çekimde kümesten çok hapishane hatta belki toplama kampına benziyordu. Planlar yapıyorlar fakat hep ellerinde patlıyor. Derken bir gün umut gökyüzünden tepelerine düşüyor: Uçmak! Fakat tavuklar uçamaz ki! Ya çabalarlarsa? İtici güç olmadan imkansız! Burda işte biz tavukların belirli bir ritüel içinde yaşayan hayatlarına güzel bir eleştiri vardı. Doyumsuz zenginler ve onlara körü körüne itaat eden toprak sahipleri. Çünkü toprak sahiplerinin zekası yoktur, dinlenmeye değmez(!). Onlara her gün yumurta veren işçilerse küçük kar marjlarının asıl sebebi, yetersiz, canları değersiz tavuklar. Nerde kalmıştık, gökten düşen ümit. O da kümes sakinlerine duymak istediklerini söyleyen bir sendika başkanı. Tavukların içinden çıkan anarşik için bile bir ümit. "Yaşam koşulları yetersiz, özgürlük isteriz, bizi çitlerin dışındaki cennete taşımalıyım. " diyen melek yüzlü tavuk kadın olmanın zorlukları bir yana bir de işçiliğin marksist bakış açısına sahip. Kümesteki tek horoz savaş gazisi olunca aile kurmaları mümkün olmuyor, bunun da altını çizeyim. Zaten görevleri daha çok yumurta üretmek. Arada diğer tavukların 'yahu düzene karşı gelmeyelim, düzen değişir düzülen gene biz tavuklar, gel bu hayatı olduğu gibi kabul edelim, da bir yaşam biçimi' demesine rağmen anarşik tavuk 'uçacağız, biyolojimizde olmasa da bu özellik, uçacağız' söylemleriyle uçak yapıyorlar. İçlerinde mühendis ve zanaatkarların olması da işlerini kolaylaştırıyor tabi. Şu yazıyı yazarken ulan acaba fazla mı oldu buraya diye düşünüyorum ama puf, bağane. Neyse efendim sevgili tavuklarımız kaçıyor ve mini bir adaya yerleşip tatilimiz hiç bitmesin, sonunda tatile çıktık nidalarıyla(kömürlüğe kapatılmayı bile tatil olarak görüyorlardı) çoğalıyor, kendilerine istedikleri cenneti kuruyorlar. Filmin sonunda kadraj genişe geçiyor ve bir bakıyoruz kümes boyutlarında etrafı sularla kapalı bir adada yaşıyorlar bu özgürlüklerini. Farelerin son konuşmasıysa manidar. Düşünmeye itmesi bir yana düşünenin gücü tekrar bünyesine alma arzusu gündeme geri geliyor. Özgürlük, özgürlük de kafa tavuk kafası olunca vizyon bu kadar. O yavruların hepsi tek bir horozun eseri mi, orası bir harem mi, bunlar soru işareti kalırken siz hala tavuk mu yumurtadan yumurta mı tavuktan çıkıyor düşünmeye devam ededurun diyor film bize. (en son sahne filmin en sonunda, isimler bittikten sonra) Bir çocuk filmi için fazla mı abarttım bilmiyorum ama annemin "sen de çatıya 'yakışıklı ve empati gücü yüksek bir pilot düşebilir' yaz" demesi benim için filmin en komik kısmıydı(odam çatıda). Evden çıkmayı reddedişime gelmiş anam tarzı bir eleştiriydi. Teşekkürlerimi sunar, sizlere iyi seyirler dilerim.

miloattime 1 year ago

Deliler Koğuşu

Ihsan Yüce

5 Gönderi

"-(tuvalin köşesine sadece kendini çizer.) -Neden doldurmadınız tuvali? -En büyük benim, ben sanattan da büyüğüm!" "-Allah vergisi mi? Ben sana böyle bir vergi verdiğimi hatırlamıyorum." "-S*çrm gözlüklerine dünyayı bmb*k görürsün. -Bkun rengi hiç sevmediğim renktir, vazgeçtim." Akıllı insanlar, deli taklidi…devamı

miloattime 1 year ago

Giorgio Gaber Conformista 🎶🎶 Konformist, Genellikle hep haklıdan yana tutum alan biridir; Konformistin kafasında bütün cevaplar apaçıktır, Kendisi bir fikirler hulasasıdır. Kolunun altında iki üç gazetesi vardır Ve düşünmek istediğinde, kulaktan dolma düşünür Belki iyi bir oportünist gibi Neymiş ne…devamı

miloattime 1 year ago

Fareler ve İnsanlar

John Steinbeck

288 Gönderi

Dünki kitaptan sonra uzun bir yorum yapmak istemiyorum. Aptal arzular ve akıllı gerçekliğin dostluğunu işliyordu. Aynı kadere doğmuş, ümitle gelecek üzerine hayaller kurmaktan vazgeçmeyen, anlattıkça kurdukları hayale inanan çiftlik çalışanları. Aptal bir kızın kendi güzelliğini bir adama göstermek, yeter ki…devamı

miloattime 1 year ago

Pupa Yelken

Sadun Boro

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Mezar taşı Martılar olmuş Denizcilerin Aziz ruhlarına... Bir haftadır yemek yemekten bile vakit çalıp okuduğum, iş yerine götürüp beş dakikalık dinlenmelerimde satır satır okuduğum güzeller güzeli kitabım bitti. Boro çifti için üç yıl süren yolculuk benim için bir haftada tamam…devamıMezar taşı Martılar olmuş Denizcilerin Aziz ruhlarına... Bir haftadır yemek yemekten bile vakit çalıp okuduğum, iş yerine götürüp beş dakikalık dinlenmelerimde satır satır okuduğum güzeller güzeli kitabım bitti. Boro çifti için üç yıl süren yolculuk benim için bir haftada tamam oldu. Sanki onlarla birlikte gezdim, onlarla birlikte tanıştım insanlarla. Ahh o kadar güzel ki, o kadar güzel ki... Yelkenliyle dünya turu... Nesin sen dünyanın en güzel rüyası mı? Denizlere, balıklara, okyanuslara ve gezmeye karşı olan aşkım kabardıkça kabardı okurken. Hep hayalim bir gemide çalışmak, koca dalgaları seyredip kamaramda battaniyem ile ısınmaktı. Pupa Yelken'i okumadan önce kendimce bir tekne alabilir, balıkçılık yaparak koy koy gezebilirim, türü hayalim yeni yeni filizleniyordu. Kitabı keşfettiğimde işte bu dedim. İşte senin hayalin... Alıp okumamla içim umutla doldu. Bana hemen her yeni tanıştığım kişi 'hayalperest' dedi. 'Bunlar ancak hayallerde olur' dediler. Hayır, onlar bunu gerçekten yaşadı. Dev dalgalarda, dümen ellerinde, sigara dudaklarında, başları birbirinin omzunda, dünyayı gezdiler. Kitap eve ilk geldiğinde madırım okumak istedi. Peki, dedim. Zaten halihazırda okuduğum bir kitap vardı. Sonra birazcık bakayım derken kitap elimden hiç düşmedi. Hatta sayfalarda kaçırdığım yer olmasın telaşından çifter çifter okudum. Coğrafi bilgim bir haftada ikiye katlandı. Teoride de yelkenli kullanmayı öğrendiğimi düşünüyorum, biraz pratik kafi(!). Onlar yolculuk yaparken açıp açıp haritadan rotalarını takip ettim. Denizciliğe karşı ilgi tohumları ekmekten bahsetmiş Sadun Boro, ya içimizdeki tohumlar büyümüş, sarmaşık olmuş, tüm ruhumuzu sarmışsa? Boro ailesi ile kendimi bağdaştırmak o kadar kolay oldu ki. Oda'nın öğretmen oluşu, terzi olması, yemek yapmayı sevmesi... Sadun'un her bölgenin tipine uyumlu kara kaşı kara gözü :), dalgalara olan aşkı, zorluklardan aldığı haz, yemekten aldığı keyif... En tatlısı da birlikte bir hayal kurmaları ve bunun için çabalamaları. Evlilik merasimleri bile o kadar tatlı ki. Kitabı okurken okyanuslara mı hayran kalayım onların aşkına mı bilemedim. Sadun Boro çocukluğundan beri bu hayale sahip. Oda'nın da bu hayali kurması üzerine evlenmeye karar veriyorlar. Nikah davetiyelerini gazetede Sadun'un bekarlığının cenazesi şeklinde ilan ediyorlar. Hatta Sadun, nikah defterini imzaladığı kalemi kırıyor. Nikah şekeri olarak da sarımsak dolgulu şekerlerle eğlencesini sürdürüyorlar merasimin. Sadun Boro, evliliklerini 'iki başlı dört ayaklı oluşumuz' şeklinde tanımlıyor. Bu o kadar tatlı ki... Sonrasında iki yıl birlikte çalışıp para biriktirmeye devam etmişler. Bir iki sponsor bulup çeyizlerine kadar sattıktan sonra hepsini birleştirip Kısmet'i almışlar. Emek emek kokan bir yelkenli... "Biz de, Kısmet inşa edilirken iki yıl, uzun kış gecelerinde oturup çıkacağımız bu dünya seyahatinin programını, bu mevzuda lüzumlu bütün kitapları defalarca okuyarak hazırlamıştık." Farklı coğrafyalarda doğup aynı hayali kurup bu hayali birlikte gerçekleştirmek için çalışıp sonunda birlikte başardığın biriyle sarılıp uyumak nasıl bir histir acaba? Hayat doldum kitabı okurken... Aklıma Yukarı Bak filmini getirdi. Onların da ortak bir hayali vardı ama bir türlü düze çıkamıyorlardı. Yine de birlikte tutkuyla o hayali kuruyorlardı: "Cennet Şelaleleri". Oldu olmadı, sonuçta birlikte bir hayal kurdular ya, çok güzel. Kitapta en çok hoşuma giden şeylerden biri Sadun Boro'nun, Oda'dan en çok kuzinada yaptığı yemeklerden ötürü bahsetmesi. Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçer sözünün canlı örneğiydi kendisi. Enfes bir pasta, bir fırında makarna, bir ekmek, bizim aşçıbaşı... Oda'nın tarifiyle yarın kesinkes o ekmeği yapacağım. Ve Oda'nın terziliği sayesinde yelkenleri sık sık dikip kurtarması çok hoşuma gitti. Terziliğimin denizlerde bana lazım olacağını hiç düşünmemiştim. Ve kitap boyu Sadun'un yer yer Oda'ya yaptığı dokundurmalar... Özellikle de yerli dansözlerden bahsederken 'kırbaç vücutlu kızlar' demesi... Odacım, boğmak istersen desteğe geliriz :)) Ah anlatacak o kadar çok şey var ki, birçoğu içimde kalacak. Kitapta en sevdiğim şeylerden biri de Sadun Boro'nun balıkları ve yediği yemekleri anlatırken cömert oluşu. Balıkları lezzetleriyle, şekilleriyle ve renkleriyle anlatması, yerlilerin yaptığı yemekleri materyalleri ile tanımlaması, meyvelerin tatlarını benzetmesi... Hepsini işaretledim, deneyeceğim. Limonla verdiği tarifleri ve limonata ile yaptıkları keyifleri anlatması da ayrıca dikkatimi çekti. Yine yaptığı benzetmeler beni çok eğlendiriyordu. Kısmetten 'ıstakoz tabağında kıyı çağanozu' diye bahsetmesi, güzel kızlardan bahsettikten sonra eşi için 'bizim jandarmanın nezaretinde' demesi, hepsi de çok tatlıydı. Ticaret rüzgarlarına daldıktan sonra söylediği şu söz: "Hey Allahım ne güzel günlerdir o, yalnız senin varlığın ve yarattığın tabiatla başbaşa geçen anlar..." erkeklerin her nasıl hayat benimserse benimsesin duydukları bu azapsız iman çok hoşuma gidiyor. Yaradılış olarak, daha kaygılı kadınların bu şekilde kılçıksız bir iman etmesi gözüme daha zor geliyor. Banyo konusu da ilgi çekiciydi. Güvertede sabunla yağmur beklemeleri, olmadığında deniz suyu ile yıkanmaları, ekvator çizgisinde eski gemici adetine uyup yıkanmaları... İlginçti, hoşuma gitti. Tropikal iklimde incir ağacı olmaması çok dikkatimi çekti ayrıca. Biraz sevdiğim bir meyve, ne demek yok? Ayrıca adalılara hediye etmek için yanlarına küçük hediyelikler almalarını çok sevimli buldum. Ponçiklerim benim. Kitapta şaşırtıcı olan şeylerden biri de adalıların ahlak anlayışı ve yaşam biçimleri. Bu adamlar için tabirde tembel diyebiliriz. Çalışmayı sevmeyen, zevklerine düşkün insanlar. Aldatmanın olmadığı bir ahlaki düzen. Yani aldatma diye bir kavramın olmadığı, istedikleri kişiyle birlikte olup evlat edinmekten keyif aldıkları için de bu ilişkilerden olan çocukları problem etmeyip soylarına dahil etmeleri... Daha ilginci Fransızların her adaya ulaşıp itina ile kilise ve okul dikip misyonerlik faaliyetlerinde bulunmaları. Gerçekten dindar Fransızlar başka bir alem. Kötü manada demiyorum, yanlış anlaşılmasın. Adamlar cidden insancıl, net olarak sömürmemişler o dönem, hep hizmet götürmüşler. Adaların çoğu dinlerine geçmiş. Okuduğum başka bir kitapta da dindar Fransızlar'dan bu şekilde bahsediyorlardı. Ama ilginç bir hadiseden bahsedeyim kitapta geçen. Bir din adamı adını şu an hatırlayamadığım bir adaya gidiyor ve oraya Hristiyanlık'ı anlatıyor. Halk bunu kabul edip din değiştiriyor ve birlikte görkemli bir kilise yapıyorlar. Adalıların bir adeti varmış o dönem. Büyük bir mabed yapınca içlerinden birini kurban ederlermiş. Bakıyolar birbirlerine, yok hiçbirimiz bu güzel kilise için layık değiliz, diyorlar. Ve misyoneri kilisenin önünde tanrılarına kurban ediyorlar. Bunu okurken çok güldüm Allah affetsin. Aslında bu din taşıma mevzunda müthiş muhabbet döner de kitabı anlatmaya devam etmek istiyorum. Yelkenliyle dünyayı turlamanın en güzel taraflarından biri zaman zaman insanlardan izole olup zaman zaman da sosyal bir ortamın içinde bulunmak olsa gerek. Adaya indiklerinde sosyal, gemiye bindiklerinde izoleler. Üstelik tropik iklim, 'sımsıcak' hava ve günlerce yolculuk yapabilme imkanı... huzurun mavi hali... Sadun Boro'nın Polonezyalı kadınları, onların ahlak anlayışını iştahla anlattığı halde eşine duyduğu sadakat tuhaf ama hoşuma gitti. Bir erkeğin olgun hali böyle bir şey sanırım. Sorumluluğunun farkında fakat arzularını ifade edebilecek kadar gerçek. Baskı altında değil. Bilmiyorum bence hoş. Karakterli bir erkek hissiyatı veriyor. Bende oluşturduğu sempatinin büyük çoğunluğunu eşiyle arkadaşlığı sağladı sanırım. (Bu paragrafı not almışım, paylaşmasam olmazdı, üzgünüm) Kondominyum adasının üç yönetimin olması, komik (üçlü olsun güçlü olsun) adanın ismi çok manidar... Sjsjs Kitapta, yamyamlardan sık sık söz ediyorlardı. Bir bölümde yamyamların gece gelip onları alıp pişirmelerinden korkuyorlar ve ellerinde de sert eti yumuşatmak için kullanılan bir toz varmış. Oda: "Seni pişirmek için iki kamyon odun lazım. Şu tozdan bir paket götürelim de adamları uğraştırma." diyordu. Bir kadının eşine yapabileceği en iyi şaka budur sanırım, aşırı tatlılar, aşırı. Oda tam bir slayy girl zaten. Tarzını çok seviyorum. Anadolu'da benimsediğim tarz mevcut halim olabilir ama kimse kusura bakmasın yelkenlimde imaj makerım Oda ve onun tarzı. Pakistandaki baloda giydiği beyaz topukluları... Girl, hem ikon hem idolsun. Yelkenliye topuklu ayakkabı getirmek mi... my girl. Ayrıca Sadun Boro'nın Oda'yı güvertede hiç çekmeyip hep çarşı pazarda çektiğini fark ettim. Kendisi güvertede çoğu zaman üstsüz. Muhtemelen daha rahat kıyafetleri var Oda'nın da ve bunları yayınlamamış. Bu hoş bir kıskançlık izlenimi uyandırdı. Ahh bilmiyorum belki de aralarındaki aşktan aşırı etkilendim, her ayrıntı tatlı ve huzurlu geliyor. Yazının devamı yorumda ---->

miloattime 1 year ago

Şeker Portakalı

Jose Mauro de Vasconcelos

445 Gönderi

"Gökyüzünün benim için ne anlama geldiğini bilmiyordu." "Yaşamaya, yaşamımı sürdürmeye mecbur edilmiştim." Bu kitap hakkında fazlaca yorum yapmak istemiyorum. Erkek çocuğu olmanın yükü üzerineydi. Şefkatsiz kalmanın insanı yaralaması... Yazar, şimdiki aklıyla tekrar çocuk olabilmenin yolunu bulmuş. Kitabın belli bir bölümünden…devamı

miloattime 1 year ago

Morali bozulmuş kahveye ne denir? . . . Depresso . . . Sorry for chestnut

miloattime 1 year ago

Bir Aşk ve Öfke Hikayesi

Luiz Bolognesi

2 Gönderi

Spoiler içeriyor "Geçmişini bilmeden yaşamak karanlığa yürümek gibidir. " "Sadece o gülümsesin diye tek başıma bir ordunun karşısına çıkarım." Bir dağ ne kadar yüce olsa eteğinde yol olur Bir oğlan ne kadar yiğit olsa bir güzele kul olur Efenim, filmi rafta @ibrakadarbra'nın…devamı

miloattime 1 year ago

Denizi Yitiren Denizci

Yukio Mişima

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Çocuk annesine aşık olur, denizlere aşık olur. Denizci annesini alır, denizleri ardında bırakacak kadar mesnetsizdir, oysa bir kahraman böyle mi davranmalıdır? İnsan, arzuladığı yerden ne güzel kandırır kendini. Arzuları reddetmemeyi kendine düstur edindiyse üstelik. Dünya ne kirli canavarların parmaklarıyla tırmalanır.…devamı