(@) - Raf

Spoiler içeriyor Su Shiyu hem arkadaşlarıyla birlikte kurduğu küçük bir medya şirketinde çalışan hem de yemek bloggerlığı yapan genç bir kadındır. Haowei Coffee isimli büyük bir şirketle işbirliği yapacaklardır. Toplantı için Haowei Coffee’ye gittiğinde binanın asansöründe keşişe benzeyen çok kısa saçlı ve…devamıSu Shiyu hem arkadaşlarıyla birlikte kurduğu küçük bir medya şirketinde çalışan hem de yemek bloggerlığı yapan genç bir kadındır. Haowei Coffee isimli büyük bir şirketle işbirliği yapacaklardır. Toplantı için Haowei Coffee’ye gittiğinde binanın asansöründe keşişe benzeyen çok kısa saçlı ve sade giyimli bir gençle birlikte asansörde kalırlar. Shiyu bu genç adamın yardımı sayesinde toplantıya yetişir fakat sonra toplantıda kötü bir haber alır. İş arkadaşlarından biri sunulacak planı çalıp şirketten ayrılıp kendi için kullanmıştır. Shiyu durumu Haowei Coffee’nin yönetim kurulunda olan Lin Bey’e açıklamaya çalışır ama Lin Bey de o gün bir çıkmaza girmiştir aslında. Oğlu Lin Wei, şirketteki Ceo pozisyonunu bırakıp dağda yaşayacağını söylemiştir. Shiyu’nun yolu aynı gün içinde birkaç kez asansörde karşılaştığı bu genç adamla kesişir ve sonra bir şekilde onun Haowei Coffee’nin eski ceosu Lin Wei olduğunu öğrenir. Lin Wei MIT’e henüz 17 yaşında kabul edilen ve Forbes 30 listesine henüz 30 olmadan giren,aile işinin yanında kendine ayrı bir şirket de kurmuş olan,iş hayatına çok erken yaşta girmiş dahi birisidir. Haowei Coffee’ye bir sürü iş bağladığı bu dönemde aniden saçlarını kısacık keserek,hayatındaki her türlü lüksü ve telefonunu geride bırakarak bir köye yerleşir. Artık meditasyon yapacak,et yemeyecek,aşk yaşamayacak,sade bir hayat sürüp çok nadir yetiştirilen Portakallı Yasemin çayı üretecektir. Çayı üretene kadar böyle yaşayacağına dair kendine bir yemin verir. Wei işi bıraktığı için iş bağladığı kişiler Haowei Coffee ile anlaşmalarını geri çekmeye başlar. Küçük şirketine bir iş arayan ve mağdur olan Shiyu’ya Wei’nin babası bir teklifte bulunur. Eğer oğlunu dağdan indirip şehre yani işine dönmeye ikna ederse ona iş ayarlacaktır. Çaresiz olan Shiyu bu teklifi kabul eder. İkili birbirini tanıdıkça hayata bakış açıları değişmeye başlar ve Wei,Shiyu’yu tanıdıkça ettiği yemini tutması zorlaşır. Şimdi diziyle ilgili sevdiğim şeylerden bahsedeyim. Böyle köy hayatını anlatan bir Çin dizisi izlememiştim hiç. Ve bir keşiş gibi yaşayan bir karakterin yazılmasını farklı buldum. Köy manzaraları,Dai etnik topluluğunun bayramları ve gelenekleri vs oldukça güzeldi. Bir tarafta hayatını acele ederek yaşayan,ne kadar çok eşyası olursa o kadar mutlu olacağını düşünen maksimalist -hatta yer her materyalist- bir kadın,bir tarafta da hayatı oldukça yavaş yaşayan,çok eşyanın kendine yük olacağını düşünen minimalist bir adamın olması konseptini sevdim. AMA; Bunlar diziyi tamamen beğenmem için yeterli olmadı maalesef. Dizide eksiklikler var. Bazı şeyleri öğrenene dek canımız çıktı. Wei’nin sırtına binen yük,geçmişindeki acılar ve dayısıyla arasının kötü olma sebebi çok çok geç anlatıldı bence. Geç anlatılan şey sadece bu da değildi. Wei’nin yeteneklerine çok sonra değinildi. Bu kadar dahi biri olarak anlatılan Wei dizide uzunca bir süre Shiyu için sadece çevresini ve kaynaklarını kullanan yüzeysel biri gibi gösterildi. Ticari zekası bu kadar övülen bir karakter için bu durum çok saçma geldi bana. Yapabileceği şeyleri daha önceden görebilirdik. Romantizmi istediğim kadar alamadım. Bir yerden sonra Wei ve Shiyu’nun ilişkisi beni sıktı hatta... Wei’nin dayısı Jin Xingchen ve sekreteri Bai Ruan’ın ilişkisi az anlatıldığı halde-hatta sahneleri ortadan kırpılmış gibi görünüyordu-daha bile ilgi çekici geldi 😂 Neyse. Bence potansiyeli harcanan bir diziydi. Aynı konuyu Koreliler alıp dizi yapsa çok daha iyi yaparlardı bence. Benden söylemesi. Bu diziyi çok boş vaktiniz varsa izleyin derim. Ben “orta karardı” diyorum.

missrainbow 2 years ago

Uzun süredir profil resmimde de yer alan,çok sevdiğim ve hayran olduğum Atsushi Sakurai’nin birkaç gün önce hayatını kaybettiğini öğrendim...birkaç dakika önce öğrendim...ne diyeceğimi bilemiyorum...

missrainbow 2 years ago

Bottoms

Emma Seligman

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Josie ve PJ erkek futbol takımının tanrı gibi görüldüğü bir liseye giden iki genç kızdır. Futbol takımı öyle önem görmektedir ki okuldaki birçok şey onlara göre şekillenmiş ve herkes takımın birkaç gün içinde yıllar boyu kanlı bıçaklı oldukları okulla yapacağı…devamıJosie ve PJ erkek futbol takımının tanrı gibi görüldüğü bir liseye giden iki genç kızdır. Futbol takımı öyle önem görmektedir ki okuldaki birçok şey onlara göre şekillenmiş ve herkes takımın birkaç gün içinde yıllar boyu kanlı bıçaklı oldukları okulla yapacağı maçı heyecanla beklemektedir. Birbirlerinin en yakın arkadaşı olan Josie ve PJ eşcinseldir ve okulda tuhaf kişiler olarak görülüp arkadaş edinemiyorlardır,hoşlandıkları kızlarla yakınlaşamıyorlardır. Josie okulun popüler kızlarından Isabel’den hoşlanmaktadır fakat Isabel futbol takımının yıldızı olan Jeff ile çıkmaktadır. PJ de Isabel’in arkadaşı olan amigo kız Brittany’e ilgi duymaktadır. Bir gece Isabel ve Jeff tartışırlar. Buna şahit olan Josie ve PJ, Isabel’i korumak için arabalarıyla Jeff’e yavaşça ama gerçekten çok çok yavaşça dokundururlar. Daha önce kimse tarafından fark edilmeyen kızlar sonraki gün yıldız Jeff’i darp ettikleri dedikodularıyla okulda parmakla gösterilmeye başlarlar. Önceki gece PJ’in okuldan Hazel’a Josie’nin yaz tatilini ıslahevini geçirdiğini söylemesinin de buna çok faydası olmuştur tabi. Artık herkes Josie ve PJ’in belalı kızlar olduğunu düşünmeye başlar. Müdür odasına çağrılan kızların aklına bu darp suçlamasından sıyrılmak için “sadece kızlar için olan kendini savunma kulübümüz için prova yapıyorduk” demek gelir. Sonrasında ise gerçekten bu kulübü kurarlar. Fakat asıl amaçları okuldaki kızlara kendini savunmayı ve korumayı öğretmek değil,hoşlandıkları kızlarla yakınlaşmaktır. Kulüpte güzel bir kardeşlik bağı oluşsa da bir süre sonra kulüp kanlı bir “dövüş kulübüne” döner ve gücü hisseden kızlar yoldan çıkmaya başlar. Ben en başta Booksmart tarzı bir film olur sanıyordum ama hiç öyle değildi,film çok absürt bir tarzda. Genel olarak her şey bize çok abartılı bir şekilde sunuluyor. Eksiklikleri olan hatta potansiyeli harcanan bir film olsa da çok güldüğüm yerler de oldu. Ben izlediğime pişman değilim. Son olarak şunu diyeyim; herkese hitap edecek bir film değil bence.

missrainbow 2 years ago

Joy Ride

Adele Lim

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Audrey çok çalışkan ve başarılı bir avukattır. Küçükken beyaz bir aile tarafından Çin’den evlat edinmiştir. Gerçek ailesini hiçbir zaman tanımamış ve gerçek annesine dair elinde olan tek bilgi eski bir fotoğraftır. Audrey’in en yakın arkadaşı da mahallede birlikte büyüdüğü tıpkı…devamıAudrey çok çalışkan ve başarılı bir avukattır. Küçükken beyaz bir aile tarafından Çin’den evlat edinmiştir. Gerçek ailesini hiçbir zaman tanımamış ve gerçek annesine dair elinde olan tek bilgi eski bir fotoğraftır. Audrey’in en yakın arkadaşı da mahallede birlikte büyüdüğü tıpkı kendi gibi Çinli olan Lolo’dur. Audrey hep en yüksek notları alan kişi olmuş, Lolo da özgür ve sanatçı ruhlu bir şekilde büyümüştür. Henüz gerçek bir işi olmasa da kendince sanatla ilgilenip heykeller yapmaktadır. Dobra ve özgüvenlidir. Audrey bir iş gezisi için Pekin’e gönderilir. Çinli olduğu halde hiç Çince bilmediği için Lolo çevirmenlik yapmak için ona eşlik eder. İkili Pekin’de Audrey’in üniversiteden oda arkadaşı Kat ile buluşacaklardır. Kat üniversite döneminde çok partileyen ve her geceyi mutlaka bir erkekle geçiren birisi olduğu halde şuanda ünlü bir dizide oynayan bir oyuncudur ve dizinin erkek başrolüyle çıkmaktadır. 3 yıldır birlikte oldukları halde Kat kendi isteklerini koyu Hristiyan sevgilisinden saklamış ve aralarında hiç cinsellik yaşanmamıştır. Audrey ve Lolo uçağa binmeden önce Lolo kuzeni Deadeye’ın da Pekin’e gideceğini ve ikisine sadece uçakta eşlik edeceğini söyler. Deadeye sosyal becerileri pek iyi olmayan bir K-pop fanıdır. Başka planları olduğunu söylediği halde Deadeye da üçlüye katılır ve dört genç kadın Audrey’e iş yemeğinde eşlik eder. Audrey’in yeni ortakları olacak olan Chao aile ilişkilerine ve kökenlere önem veren biridir. Lolo durumu kurtarmak için Audrey’in öz annesiyle çok yakın olduğunu söyler. Chao da Audrey ve annesini kendi annesinin doğum gününe çağırır. Artık dört kadın Audrey’nin işini bağlamak için Audrey’nin annesini aramaya başlar. Bu macerada bir hiçliğin ortasında kaldıkları, sınır dışı edilmek üzere oldukları anlar vs yaşarlar. Ve arkadaşlık bağları da sınanır. Ben filmi beğendim ve eğlendim. Tesadüfen bu akşam ilk izlediğim Shortcomings filminden üç oyuncu oynuyordu.

missrainbow 2 years ago

Shortcomings

Randall Park

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Film Kaliforniya’da yaşayan üç Asyalı Amerikalı genci anlatıyor ama genel olarak Ben karakterine odaklanmış durumda. Ben, iki yıl sinema okuduktan sonra bırakan ve film çekmeye kalkıştığında da başarısız olmuş genç bir adamdır. Zar zor ayakta duran bir sinemada çalışmakta. Beyaz…devamı

missrainbow 2 years ago

My Happy Marriage

Ayuko Tsukahara

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Animesini ailece çok beğenerek izlemiştik. Sadece birkaç tane anime izlemiş olan annem dahi çok beğenmişti animesini. Filmin çıktığını biliyordum,çevrildiğini görünce herkese sürpriz yapmak için indirdim. Filmi açtık ve bir süreden sonra herkes sıra sıra “Ben sıkıldım” diyerek kalktı...en sona dek…devamı

missrainbow 2 years ago

Ölüm Oyunu

Kinji Fukasaku

15 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitabına bayılarak okuduğum Battle Royale’ın filmi böyle olmamalıydı... Şimdi spolu kısımda biraz durumu açıklayacağım*** Buradaki kurguda lise 1.sınıf öğrencileri “Program” isimli bir deneyin parçası değil. “Program” diye bir şey yok. Güya liseli öğrenciler aşırı saldırganlaşmışlar, öğretmenlerine dahi şiddet uyguluyorlarmış da,hükümet…devamıKitabına bayılarak okuduğum Battle Royale’ın filmi böyle olmamalıydı... Şimdi spolu kısımda biraz durumu açıklayacağım*** Buradaki kurguda lise 1.sınıf öğrencileri “Program” isimli bir deneyin parçası değil. “Program” diye bir şey yok. Güya liseli öğrenciler aşırı saldırganlaşmışlar, öğretmenlerine dahi şiddet uyguluyorlarmış da,hükümet de Battle Royale isimli bir yasa çıkarıp saldırgan öğrencileri bu oyna gönderiyormuş. Tamam. Bana saçma geldi ama değişiklikler olabilir deyip devam ettim. Güya bu sınıftaki öğrenciler 7.sınıfta yani ortaokuldayken bir öğretmenlerine çok şiddet uygulamışlar. Adam okuldan ayrılmış ama sonra bu oyunda gözetmen olarak yanlarına geri dönüyor. Sonra bakıyorsunuz ki orjinalinde başından beri hali hazırda sınıf arkadaşları olan Shogo ve Kazuo karakterleri öğrenciler adadaki okula götürülüp sınıfın ışıkları açılınca beliriyorlar. Yeni transfer öğrenciler olarak...Evet. Shogo sınıfa yeni gelen bir öğrenciydi ama bu oyundan birkaç ay önce sınıfın atmosferini ve sınıftakileri biraz olsun tanımış birisiydi. Bu durumda Kazuo zaten asla transfer öğrenci olmamalıydı çünkü orjinalinde Kazuo’nun sınıfta bir çetesi vardı. Oyun anında en başta kendi çetesini öldürmesi çarpıcı bir detaydı. Neyse,bunu da sindireyim dedim. Süre sıkıntısı sebebiyle midir nedir her şey o kadar hızlı gelişti ki. Geri planda kalan karakterlerin anlatılmasını bu noktada çok beklemedim tabiki ama ana karakterlerin dahi özellikleri ve iç dünyaları biraz olsun anlatılmadı. Çok şaşırdım. Aşırı aşırı yüzeyseldi. Oysa o kadar derin karakterler ve güzel hikayeler vardı ki. Birkaç saniye arayla boş boş herkes birbirini taradı gitti gibi bir şey olmuş. Böyle güzel bir kurgunun hak ettiği şey bu değil. Biliyorum eski de bir iş. Ama yine de hayal kırıklığına uğradım. Keşke 10-12 bölümlük bir dizisi yapılsa. Netflix gibi bir platform yapsa zaten Battle Royale ilk çıktığı yıldan (1999) çok daha büyük bir ün alır.

missrainbow 2 years ago

İpek Yolu Çocukları

Roger Spottiswoode

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu filmi 3 yıl önce izlemiştim. Başka bir uygulama için yazdığım yazıyı buraya da taşıyayım dedim. Çünkü çok güzel bir filmdi. Üstelik bu etkileyici filmin konusu gerçek bir hayat öyküsünden alınmış. Ana karakterimiz George Hogg İngiliz bir savaş muhabiridir. Çin’in…devamıBu filmi 3 yıl önce izlemiştim. Başka bir uygulama için yazdığım yazıyı buraya da taşıyayım dedim. Çünkü çok güzel bir filmdi. Üstelik bu etkileyici filmin konusu gerçek bir hayat öyküsünden alınmış. Ana karakterimiz George Hogg İngiliz bir savaş muhabiridir. Çin’in Japonların egemenliği altında yaşadığı yılları anlatıyor film. Gönüllü olan Çinli bir topluluk hala Japonlara karşı direniyor ama Çin’deki birçok şehrin kontrolü Japonlarda. Çin’de yaşanan olayları anlatma aşkıyla tutuşan George’un Kızıl Haç için Nanjing’e malzeme taşıyacak bir Amerikalı arkadaşı vardır. George,arkadaşının yerine geçer ve belgelerini alarak iki arkadaşıyla savaşın asıl olduğu yere,Nanjing’e gider. Nanjing’de bir katliama tanık olur. Çok kötü sahnelerle karşılaşır. Bu kötü anların hepsinin fotoğrafını çeker fakat sonra Japonlar tarafından yakalanır. Tam öldürülücekken küçük bir Çinli direniş grubu tarafından kurtarılır. Grubun lideri yurtdışı görmüş,kültürlü,İngilizce bilen Chen’dir. Sonrasında George maalesef iki arkadaşının ölümüne tanık olur. Direniş grubu ve Japonlar arasında olan çatışmada yaralanır. Kendisi gibi yabancı yani beyaz olan bir hemşire tarafından kurtarılır. Adı Lee olan bu kadın Chen ile çok yakındır. George’u Huang Shi diye bir yere gönderme konusunda Chen’e öneride bulunur. George Huang Shi’ye gider. Huang Shi bir sürü yetim erkek çocuğunun kaldığı bir yetimhanedir. Çocuklar yabanidir. Bunun sebebi ise bir çoğunun anne babalarının ölmelerine ve yakınlarının t**avüz edildikleri anlara şahit olmalarıdır. George çocuklarla iletişim kurmak için çok çabalıyor. Ve emekleri meyvesini veriyor. Burada çocuklarla arasında çok güzel bir bağ kuruyor. Kendisi Çince öğrenirken onlara da İngilizce öğretiyor. Birlikte tarım yapıyorlar. Çocuklar onun yanında kendilerini mutlu hissediyor ve Huang Shi’ye mutluluk doluyor. Bu arada Lee de arada sırada Huang Shi’ye gelip kalıyor ve çocuklara bakıyor. Her şey harika giderken birgün Çinli askerler burayı keşfeder. Yetimhaneyi üs olarak kullanabileceklerini ve yetim erkek çocuklarını savaşa gönderebileceklerini söylerler. George çocukları korumak için her şeyi yüklenir. 50 kadar çocuk,George,Chen ve Lee soğuk hava ve yoldaki tehlikeler ile baş etmeye çalışarak çok uzun ve imkansız görünen bir yola çıkarlar. Beni çok duygulandıran şey ise filmin sonunda George’un baktığı o çocuklar yaşlı halleriyle başlarından geçenleri anlatıyorlar. Bu yolculukları 3 ay sürmüş. Ve bu yolculukları efsane olmuş. Buna “küçüklerin uzun yolculuğu” adı verilmiş. Şimdi spolu kısma geleyim**** . . Bu yolculuk başarıyla tamamlanıyor. Fakat çok üzücü bir şey oluyor. George yolculukları bitince ölüyor.Tetanozdan. Buna o kadar çok üzüldüm ki...en çok bağ kurduğu çocuk olan Ching kendini astığında da çok üzülmüştüm. Shu Kai de öyle. Onunla bağ kurmak için anlaşmak için büyük emek vermişti...

missrainbow 2 years ago

Ölüm Oyunu

Koushun Takami

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Uzun bir yazı oldu. Uyarı vermek istedim. Kitabı tam şuan bitirdim ve hala etkisi altındayım. Hikaye 1997 yılında ve Japonya’nın adı da Büyük Doğu Asya Cumhuriyeti olarak geçmektedir. Ülke “Diktatör” adı verilen idari bir otorite tarafından yönetilmektedir. BDAC’de her yıl…devamıUzun bir yazı oldu. Uyarı vermek istedim. Kitabı tam şuan bitirdim ve hala etkisi altındayım. Hikaye 1997 yılında ve Japonya’nın adı da Büyük Doğu Asya Cumhuriyeti olarak geçmektedir. Ülke “Diktatör” adı verilen idari bir otorite tarafından yönetilmektedir. BDAC’de her yıl “Program” adında bir dövüş simülasyonu uygulanmaktadır. Çok küçük çocukların dahi ne olduğunu bildiği bu Program için her yıl ülkedeki liselerden 50 adet birinci sınıf seçilir ve her sınıf kendi sınıfı için belirlenen alanda sona bir kişi kalana kadar birbirini öldürerek yaşam mücadelesi verirler. Yaklaşık 2000 öğrenci sınıf arkadaşlarını öldürmeye zorlanır. Bu yıl seçilen birinci sınıfların bir grubu da Şiroiva Lisesinin 1-B sınıfı öğrencileridir. Ana karakterlerimizden biri olan Şuya Nanahara da Şiroiva Lisesinin 1-B sınıfında bir öğrencidir. Şuya Yardım Evi denilen Katolik bir yetimhanede kendi gibi kimsesiz çocuklarla büyümüştür. Bir trafik kazasında kaybettiği anne ve babasının diktatöre ve hükümete karşı geldiklerine dair şeyler duymuştur. Kendisinin de bu söylentiye benzer yanları vardır. Sistemi sevmemektedir ve rock müziğin yasak olduğu BDAC’de gitar çalan bir rock müzik tutkunudur. Çocukluk döneminde ise uzun süre beyzbol oynamıştır ve aslında çocukken gelecek vaat eden star bir oyuncuyken liseye geçince beyzbolu bırakmıştır. Buna rağmen atletik yanını korumuştur. Şuya kendiyle birlikte 42 kişilik sınıfıyla sıradan bir okul gezisine gittiklerini zannederken gece saat 22.00 sularında otobüse garip bir gaz verilir. Herkesin kendini yavaş yavaş uykunun kollarına bıraktığı gören yarı baygın Şuya şoförün bir maske taktığını ve kısa süre sonra da duran otobüslerine tuhaf adamların girdiğini görür. Gözlerini açtığında kendini sınıf arkadaşlarıyla birlikte kendi sınıflarına tıpatıp benzeyen bir kopyasında olduğunu fark eder. İçeri adının Sakamoçi olduğunu söyleyen bir adam girer ve 1-B sınıfına Program için bir adada olduklarını söyler. Boyunlarına elektronik bir tasma bağlanan çocukların her an takip edileceklerini ve buradan asla kaçamayacaklarını anlatan Sakamoçi kurallardan bahseder. Sınıftan ikişer dakikalık ara ve içinde birbirinden farklı silahlar bulunan çantalarla çıkan çocuklar okuldan adaya salınır. Artık herkes birbiriyle mücadele etmelidir. Çünkü eğer 24 saat içinde kimse birini öldürmezse tasmalar aynı anda hepsini öldürecektir. Peki kazanan ne mi alacak? Hayat boyu ona bağlanan bir aylık ve Büyük Diktatör’den imzalı bir kart. Aşırı akıcı bir kitaptı. Beni içine fazlasıyla aldı. Okurken kitapta kendimi kaybettim hatta bir dizi veya anime izliyormuş gibi hissettim. Hiç tahmin edemediğim şeyler de oldu. Hemen hemen her bölümde karakterlerin güveni sınandı ve güvenin önemi anlatıldı. İlk bölümü bitirdikten hemen sonra öğrencilerin listesini bir kağıda yazıp yanına karakteristik özelliklerini küçük küçük not aldım ve ölme sıralarını takip ederek yanlarına ekledim. Çok kanlı,dehşet verici yerleri vardı. Bu 42 öğrencinin arasında çok dikkat çeken karakterler vardı. Erkek öğrencilerden Şuya dışında; bir sene sınıf tekrarı yapan,vücudu yara izleriyle kaplı gizemli Şogo,ufak tefek ama aşırı güçlü,bir çetesi olan ama buna rağmen sınıfın en başarılı öğrencisi olan Kazuo,dövüş sanatları eğitimi alan Hiroki ve playboy olmasıyla bilinen ama bir yandan da aşırı kültürlü ve zeki olan Şinji mükemmel karakterlerdi. Kızlardan da iyi yüreği ve güçlü kompozisyon yeteneği ile Noriko,sınıf başkanı Yuki,atletizm ve koşuda rekorları olan güzel Takako ve Asiler isimli bir çetenin lideri,melek yüzlü Mitsuko gibi kişiler çok dikkat çekiyordu. Orjinal adıyla Battle Royale, kitabından çok 2000 yapımı filmiyle ünlenmiş. (Hatta sonra mangası da yapılmış. Demin biraz çizimlerine ve karakterlere baktım) Ve bence The Hunger Games,Squid Game,Alice In Borderland gibi eserlerin ana ilham kaynağı olmuş. Bu temadaki ilk eser çünkü. Yani ben öyle olduğunu sanıyorum. Çok beğendiğim bir kitap oldu. Kütüphaneden iyiki almışım. Bu arada neden bilmiyorum ama Şuya karakterini okuduğum her an aklımda Good Morning Call’un başrolü Shunya Shiraishi geldi. Kafamdaki Şuya onun gibi biri. Burada spolu kısma giriyorum. Uyarımı veriyorum*** . . . Şinji her şey planladığı gibi gitse,son dakika Keita ile karşılaşmasa tasmaların kontrolünü elinde tutan okuldaki askerleri öldürüp herkesin tasmaların kontrolünden kurtulmasını sağlayacaktı. Kazuo’nun saldırısına uğradığında hazırladığı patlayıcının aslında mükemmel olduğunu fark ediyorsunuz. Şinji’nin ölümünü okuyan herkes bunu aşırı talihsiz bulmuştur. Zekası oyundaki herkesin kaderini değiştirebilirdi. Bu arada Kazuo da çok fenaydı. Okuduğumuz kadarıyla Kazuo geçirdiği bir beyin ameliyatı yüzünden duyguları hissedemeyen biriydi. Bunun yanında onun için deli ya da dahi mi denir seçmek mümkün değil. Mitsuko’nun yaptıklarına sinir olsam da bir yandan da geçmişte yaşadığı travmatik,acı dolu olaylar için üzüldüm. Takako sonlara kadar kalır sanıyordum. Fakat buna rağmen Takako’nun mücadelesi de çok dişliydi. Takako bence çok güçlü biriydi. Benim için akılda kalan kişilerden biri oldu. Ve Şogo...kitabın başından beri favorimdi. Belki okuyan birçok kişi Şuya fanı olmuştur ama ben Şogo’yu çok sevdim. Zekası,bilgi haznesi,gözüpek ve olgun oluşu müthişti. Şogo’nun sınıf tekrarı yapmasının sebebi aslında 1 yıl önce de tekrar programa dahil olmasıymış desem...eski okulunda da sınıfı programa alınmış ve kendisi eski sınıfının şampiyonu. Program bittikten sonra çok yaranlandığı için uzun bir süre hastanede kalmış ve bu yüzden sınıf tekrarı yapmak zorunda kalmış. Vücudundaki yara izleri hep önceki Program’dan kalma. Şogo uzun süredir planladığı “oyunla” bu Program’ın da şampiyonu oluyor. Tabi aslında -tahmin ettiğim şekilde- Şuya ve Noriko’yu öldürmüş gibi gösterip onların kaçmasını sağlıyor. Ve yine tahmin ettiğim gibi Şogo son anda ölüyor. Şuya ve Noriko’nun kitabın sonunda bir kaçış macerasına atıldıklarını okuyor ve bir şekilde o ülkeden kaçıp sağ kaldıklarını ümit ediyoruz.

missrainbow 2 years ago

Kızıl Darı Tarlaları

Mo Yan

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Halk kütüphanesine kaydımı yaptırıp aldığım ilk kitap bu oldu. Kütüphanedeyken kitabın Çin’deki Komünist ve Kültür Devrimi dönemlerini anlattığını bilmeden elime aldım ve birkaç sayfa okudum. Acaba kitap mı beni kendine çağırdı? Çünkü daha geçen haftalarda yine aynı konuları da ele…devamıHalk kütüphanesine kaydımı yaptırıp aldığım ilk kitap bu oldu. Kütüphanedeyken kitabın Çin’deki Komünist ve Kültür Devrimi dönemlerini anlattığını bilmeden elime aldım ve birkaç sayfa okudum. Acaba kitap mı beni kendine çağırdı? Çünkü daha geçen haftalarda yine aynı konuları da ele alan Eva Siao’nun Çin Hayallerim,Hayatım kitabını okumuştum. Kitap Gaomi Kuzeydoğu Bucağı’nda geçiyor ve yazarımız hem kendi yaşadığı şeyleri,hem kendi anne babasının hem de ninesi ve dedesinin yaşadığı dönemleri anlatıyor. Bunu yaparken kronolojik bir sıra izlemiyor. Hikaye kısa bölümlerle sırasız bir şekilde parça parça anlatılıyor ve parçaları siz birleştiriyorsunuz. En geriye doğru gidecek olursam; yazarımızın Dai ailesinden olan ninesi 16 yaşında cesur,güzel,zarif ve küçük ayaklı-yedi buçuk santimlik lotus ayakkabı giymesi için ayakları bağlanarak büyümüş- bir genç kız iken babası tarafından para için Shan ailesinin cüzzamlı oğlu Bianlang ile evlenmeye zorlanıyor. Shan ailesi baijiu yani darı içkisi üretip satan zengin bir aile. Bianlang evden dışarı çıkmayan birisi olsa da köy halkının arasında cüzzamlı olduğuna dair söylentiler dönmektedir. Gelini tahtarevan ile yeni evine taşıyan taşıyıcılardan Yu Zhan’ao küçük ayaklarını görüp çok etkilendiği bu kız için çok üzülüyor ve birkaç gün sonra gizemli bir şekilde Shan ailesi çıkan bir yangında hayatını kaybediyor. Nine ve kelimenin tam anlamıyla “delikanlı” olan Zhan’ao’nun hayat hikayesi acıklı ama çok da ilgi çekici. Sonraki nesil ninenin oğlu Douguan. Ve hatta Douguan’ın köyden arkadaşı Qian’er. Kitapta üç ayrı hikaye anlatılıyor demiştim. Douguan’ın hikayesinde Douguan’ın 15 yaşında olduğu zamanlar anlatılıyor. Ve muhtemelen kitabın en acımasız yerleri de Douguan’ın ergenliğe yeni yeni girdiği işte bu dönemler. Ülke Japonların acımasız bir işgali altında. Halk direnmeye çalışıyor. Çin Hayallerim,Hayatım’da okuduğum gibi Guomindang toplulukları ve Çin Komünist Partisi de aynı zamanda iç savaş halinde. Ülke Japonlar tarafından bu kadar işkenceye uğrarken el ele vermesi gereken iki topluluk birbiriyle didişerek ve savaşarak zaman ve güçlerini harcıyor. Birçok noktada iş o dönemki Çin Halkının büyük bir kısmını oluşturan köylülere kalıyor. Elinde doğru dürüst silahı bile olmayan köylüler,hayatları için Japon askerleriyle savaşıyor. Kötü bir diğer şey de şu ki bazı Çinliler vatanlarına ihanet edip Japonlar için çalışıyor ve savaşıyor. Bu kişilere “kukla” diyorlar. Bu bölümleri okuyanların midesi güçlü olmalı diyorum. Aşırı acımasız ve üzücü olaylar var. Sadece kandan da bahsetmiyorum. Ayrıntılı işkence betimlemeleri,uçuşan vücut parçaları,insan etinin tadını bir kez alan ve tekrar yemek için vahşileşen katil köpekler ve savaş döneminde halkın kıtlıktan dolayı yemek zorunda kaldığı şey...vs vs Bu bölümde Luohan Amca,Qian’er,On Sekiz Kesik Geng ve Çopur Cheng gibi karakterlerin de hikayeleri çok etkileyiciydi. Ve son nesil,yazarımız. Douguan’ın oğlu. Fakat kendini anlattığı kısımlar çok çok az. Darılar kitabın en önemli imgesi. Gaomi Kuzeydoğu Bucağı’nın ana geçim kaynağı. Darılar savaş zamanı halkı koruyan şey oldu. Kaybettikleri kişileri darıların altına gönderip uğurladılar. Bazı zamanlarda ise darılar halk gibi soldu. Zaten kızıl olan darılar başka kızılla boyandı. Ama her seferinde tekrar çıktılar. Ve Douguan’ın oğlu yani son neslin dönemi geldiğinde de eski darılar artık yoktu. Melez darılar ekilmişti. Eski darıların verimi ve gösterişinden uzaklardı. Kitabın ortalarına doğru geldiğimde darılar her şeye rağmen tekrar filizlenmeleriyle bana umudu ve hayatın devam ettiğini çağrıştırıyordu. Ama sona geldiğimde fikrim değişti. Yazarımızın ninesi ve babasının dönemindeki darılar güçlü ve gözüpek halkı simgeliyordu bence. Verimsiz ve kısa kalmış yeni darılar ise savaş dönemini ve zorluğunu görmemiş,değişmeye başlayan halkı simgeliyordu. Okurken zihnimde canlanan şeylere çok üzüldüm. Bazı yerleri şaşkınlıkla okudum. Çok akıcı ve çok güzel bir kitaptı. 1987 ya da 1988 yapımı bir filmi de olduğunu görmüştüm. Yönetmeni benim çok beğendiğim Savaşın Çiçekleri,Kırmızı Fenerler ve Gölge Savaşçı gibi filmlere de yönetmenlik yapmış meğer. Üstelik başrolde çok beğendiğim oyuncu Li Gong oynuyor. Hemen izler miyim bilmiyorum. Ama kitap bu acımasız betimlemeleriyle bende büyük bir etki bıraktı.