(@) - Raf

İsmini ilk defa duyduğum ve grup okuması sayesinde kalemiyle ilk defa tanıştığım Güray Süngü'nün, İnsanın Acayip Kısa Tarihi adlı postmodern ve psikolojik romanını bitirdikten sonra adeta tokat yemiş gibi oluyor ve beyniniz yanıyor dersem çok da abartmış olmam sanırım. Öncelikle…devamıİsmini ilk defa duyduğum ve grup okuması sayesinde kalemiyle ilk defa tanıştığım Güray Süngü'nün, İnsanın Acayip Kısa Tarihi adlı postmodern ve psikolojik romanını bitirdikten sonra adeta tokat yemiş gibi oluyor ve beyniniz yanıyor dersem çok da abartmış olmam sanırım. Öncelikle kitabın isminden dolayı sanırım farklı bir beklenti içerisindeydim ki ilk bölümü okuduktan sonra beklediğim türde bir kitap olmadığını, normal bir roman okuyacağımı düşündüm çünkü arka kapakta kitapla ilgili de pek ipucu vermiyordu. İlk bölümü okuduktan sonra, hikayenin bu minvalde devam edeceğini düşünüyorsunuz ister istemez ve her bölümü okudukça hayranlık mı desem (böyle insanın beynini zorladığı için) yoksa şaşkınlık mı desem bilemedim ama acayip bir durumla karşı karşıya kalıyorsunuz. 70. sayfadan sonra da beyniniz tamamen yanmaya başlıyor ama elinizden bırakamayacak derecede de merak uyandırıyor ve büyük bir hazla okumaya devam ediyorsunuz açıkçası. Kısacası normal kurgu roman türü bir beklenti içinde olanlar ya da normal roman okumaya alışık olan okuyucular için biraz zor bir kitap olabilir. Cümleleri oldukça sade ve kolay okunabiliyor ancak eğlenceli ve samimi bir üslupla yazılan cümlelerle bir yandan dalga geçerken bir yandan da beyninizi tamamen zorluyor ve siz suratınızda bir tebessümle adeta donup kalıyorsunuz. Bu yüzden geçişler tam tadındaydı diyebilirim. Gelelim kitabımızın konusuna; bir sabah bir pansiyonda uyanıyorsunuz ve nerede olduğunuzu, kim olduğunuzu kısacası hayatınızla ve kendinizle ilgili hiçbir şeyi hatırlamıyorsunuz. Hafızanız tamamen silinmiş ve kimliğiniz yok olmuş. İşte kahramanımız böyle bir Âdem. Yazarın kahramanın ismini Âdem koyması da çok manidar. Çünkü Âdem; adam, insan, insanoğlu anlamına gelmektedir ki bence bu bir kişiyi değil bütün insanoğlunu temsil etmektedir diye düşünüyorum. Bunu da yazarımız zaten kitabın ilk sayfasındaki "Ben demeden konuşalım ne olur" cümlesiyle vurgulamış ve aslında o Âdem'in her birimiz olduğunu göstermiştir. Kısacası tek bir Âdem üzerinden tüm insanlık betimlenmiştir. Birinci tekil şahıs konumunda anlatıcımız olan kahramanımız, hafızasının silinmiş olması sebebiyle kendini bulma ve kimlik arayışı içerisine giriyor. Yazarın burada kullandığı ve çok zekice düşünülmüş birinci tekil şahıs anlatımı, okuyucu da ister istemez kendi kendini bulma arayışı içerisine sokuyor. Bunu yaparken de tasavvuftan dine, edebiyattan şiire, fizikten uzaya, psikolojiden sosyolojiye ve tarihten felsefeye dair bir çok konuyu da içinde barındırıp, zaman ve mekan kavramlarının değiştiği bir döngüyle harmanlıyor. Kahramanımız pansiyondaki odasından çıkıp kimliğini bulmasına yardımcı olacak birilerini aramak için resepsiyona gittiğinde Borges Dayı ile tanışır ve onun bir yazar olduğunu öğrenir. Sanırım yazarımız burada ve kitabın sonundaki "Elimde inceden bir kitap, yazarı güneyin amerikalarından, konusu kum konusu kitap" cümlesiyle hayranı olduğu Jorge Luis Borges'e de selam çakmayı unutmuyor. Borges Dayı ile dolaşmaya çıkan kahramanımız bayılır ve Borges Dayı tarafından yerli bir şifacıya götürülür. Şifacıdan da kim olduğuyla ilgili yardım bulmayı ümit eden kahramanımıza şifacının ağzından: Kalbin ötesine geçtim sanarsın ki, Orası kalbin berisidir O gitmeden insanın başından Nasıl kalbine döneceksin mısraları ve "Denize in, orada bir sandal var. Denize açıl. Zamanı geçene kadar kürek çek. Zamanı geçince vardığın yerde belki bulursun aradığın şeyi. Belki de bulamazsın." sözleri dökülür ve kahramanımızın yolculuğu tekrar devam eder. Denize açılan kahramanımız bir takım badireler atlattıktan sonra bir kaleye gelir, burada kendisinin zaman bekçisi olduğunu söyleyen bin yaşındaki sağır ve dilsiz teyzeden Âdem olduğunu öğrenir. Yaşlı teyze, Âdem'e kalenin dışındaki elma ağacından bir elma koparıp ısırmasını ve gerçeği ancak bu şekilde öğrenebileceğini söyler. Elma ağacına giden Âdem'in karşısına bir Ahu çıkar ve ona bir elma uzatır. Burada farklı bir kurgu kullanarak Hz. Âdem ve Hz. Havva kıssasına gönderme yaptığını düşündüğüm yazarın zekasına hayran kalmamak mümkün değil elbette. Çünkü onlar için o elma ağacı hem bir başlangıç hem de bir sondur. Ayrıca kahramanımız Âdem'in her döngüde kendini elma ağacının altında (yani başlangıçta) bulması da tesadüf olmasa gerek. Hikayenin ilerleyen bölümlerinde zaman ve mekanda yolculuk yapmaya devam eden Âdem'in kimlik arayışı döngüsel olarak devam etmektedir ve bu arada zihnindeki veri tabanına ulaşıp bilgi sorgulatmasıyla; Matrix'e, ışın kılıcıyla; Star Wars'a, "burası dünya, burada işler hep yarım kalır" dizesiyle; Cahit Zarifoğlu'na selam çakmayı da ihmal etmemektedir. İnsanın Acayip Kısa Tarihi'nin, kurgusuyla, somut ve soyut gerçekliğin iç içe geçmesiyle, dili ve anlatımıyla, ciddi konuların alaycı bir üslupla anlatılmasıyla, zamanın şimdi’de olup mekânın sürekli değişmesiyle, kişiler arası diyaloglarıyla ve absürtlükleriyle harmanlanıp gerçek ile hayal, olgunluk ile cahillik, gençlik ile ihtiyarlık, unutma ile hatırlama, arama ile bulma gibi olguları okuyucuya sunduğu ve sıkı bir beyin jimnastiği gerektiren bir roman olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Güray Süngü'nün kalemini tanımaktan çok memnun olduğumu söylemek istiyorum. Açıkça ifade etmek gerekirse okuyucunun eline saatli bir bomba bıraktı diyebilirim. Sınırlarınızı zorlayan, beyninizi yakan, kafanızı karıştıran kitapları seviyorsanız kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Kitapla kalın... Notum : 10/10

nhlyrtsvn 4 years ago

Midak Sokağı

Necib Mahfuz

2 Gönderi

Kahire'de Bir Sokak Ortadoğu'nun o kendine has masalsı ve büyülü anlatımıyla birlikte felsefeyle de harmanlandığı satırlarını okumaktan büyük bir keyif aldığım Necib Mahfuz'un, Midak Sokağı romanı, adından da anlaşılacağı üzere bir sokak ve bu sokakta yaşayan karakterler üzerinden okuyucuya, İngiliz…devamıKahire'de Bir Sokak Ortadoğu'nun o kendine has masalsı ve büyülü anlatımıyla birlikte felsefeyle de harmanlandığı satırlarını okumaktan büyük bir keyif aldığım Necib Mahfuz'un, Midak Sokağı romanı, adından da anlaşılacağı üzere bir sokak ve bu sokakta yaşayan karakterler üzerinden okuyucuya, İngiliz egemenliğinin hüküm sürdüğü bir dönemde, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin arka sokaklarının panaromasını sunmaktadır. Bunu da yazarımız "Sokak benim için bütün bir dünyanın sembolüdür, dünyayı nasıl görüyorsam sokağı da öyle biçimlendirdim." sözleriyle teyit ediyor. Bir kahve, bir tatlıcı dükkanı, bir fırın, bir berber ve parfüm üreten bir işyerinin sıralandığı Midak Sokağı'nın sonunda ise her biri üçer katlı, bitişik iki ev bulunmaktadır. Eşcinsel kahveci Kirşa, tatlıcı Kamil Amca, fırıncı Ceda ve karısı Hüsniye, genç berber Abbas, zengin ve kadın düşkünü Elvan Salim, dişçi Dr. Buşi, arabulucu Ümmü Hamide ve üvey kızı Hamide, dilenci olmak isteyen ve para karşılığı insanları sakatlayan Zaita, şeyh Derviş ve tüm çocuklarını kaybettikten sonra tevekkül ederek Allah'a yönelen ve sokakta büyük saygı gören Rıdvan Hüseyni gibi her biri şahsına münhasır sokak sakinlerinin gündelik yaşam ve sohbetlerine, aşk ve heyecanlarına, hüzün ve mutluluklarına, acı ve sevinçlerine, kavga ve tartışmalarına, hırs ve öfkelerine, Necib Mahfuz'un ustaca yazılmış satırlarıyla konuk oluyoruz. Küçük bir sokakta, Mısır'ın küçük ve eksiksiz bir kopyasını yaratan yazarımız, romanında tek bir karakterle yetinmemiş ve okuyucuya bir çok ana karakter sunmuş, bu insanların hikayelerini de sade ve gerçekçi bir üslupla anlatmıştır. Bu kadar açıksözlülükle ve cesurca bir tavırla ülkesini eleştiren, bunun sonucunda da pek çok zorluk yaşamasına rağmen üslubundan vazgeçmeyen Necib Mahfuz'u takdir ediyor ve Midak Sokağı romanını okumanızı tavsiye ediyorum. Kitapla kalın... Notum : 8/10

nhlyrtsvn 4 years ago

Evlenme - Kumarbazlar

Nikolay Vasilyeviç Gogol

5 Gönderi

Gogol’ün Müfettiş'ten sonra okuduğum iki tiyatro eseri olan Evlenme ve Kumarbazlar İş Bankası Yayınları'nda tek kitapta bir araya toplanmış. Oldukça keyifle ve kısa sürede okuduğum trajikomik oyunlar, dönemin toplumsal sorunlarına değinirken, toplumun tüm tabakasına da eleştirel ve yergi dolu bir…devamı

nhlyrtsvn 4 years ago

Kapıların Dışında

Wolfgang Borchert

11 Gönderi

2. Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan, şehirlerin yıkılması, ailelerin dağılması ve savaş travmaları ile şekillenmiş bir edebiyat türü olan Yıkım Edebiyatı'nın içinde (erken ölümünden dolayı) çok yer alamasa da yine de önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilen Wolfgang Borchert'in 1947…devamı2. Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan, şehirlerin yıkılması, ailelerin dağılması ve savaş travmaları ile şekillenmiş bir edebiyat türü olan Yıkım Edebiyatı'nın içinde (erken ölümünden dolayı) çok yer alamasa da yine de önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilen Wolfgang Borchert'in 1947 yılında yazdığı tek tiyatro oyunu olan ve 5 sahneden oluşan Kapıların Dışında, yazıldığı dönemde de büyük yankı uyandırmıştır. Borchert'in bir haftada yazdığı ve ileride oynanacağını düşünmediği için düzenleme dahi yapmadığı oyunu ise önce radyo tiyatrosu olarak oynanmış ve gördüğü ilgi yazarı şaşkına çevirmiştir. Ancak ne kitabının basımını ne de oyununun 30 tiyatroda birden oynandığını öğrenemeden vefat etmiştir. Kitabı Behçet Necatigil'in çevirisiyle Can Yayınları'ndan okudum ve büyük de bir keyif aldım. Kitap, Behçet Necatigil'in kızı Ayşe Sarısayın'ın belgeleri ve kaynaklarıyla birlikte yazdığı "Kapıların Dışında adlı tiyatro oyununun" dilimize çevrilme hikayesiyle ilgili yazısıyla başlıyor ki kesinlikle okunmasını tavsiye ederim. Çünkü dönemin edebiyat ve sanatta önemli isimlerinin eserle ilgili izlenimlerini de öğrenmek açısından oldukça önemli olduğunu düşünüyorum. Diğer iyi yanı da eseri ve kullanılan metaforları daha iyi anlamamıza ve analiz etmemize yardımcı olmasıdır. Sonrasında, Behçet Necatigil'in Borchert'in hayatıyla ilgili önsözüyle devam ediyor. Yazarın hayatından büyük izler taşıyan ve savaşın insanlar üzerindeki yıkıcı etkisinin anlatıldığı oyuna gelecek olursak, ruhsal ve fiziksel yaralarla Rusya'daki cepheden vatanı Almanya'ya dönen bir askerin, döndüğünde hiçbir şeyi eskisi gibi bulamamasının hikayesi anlatılıyor. Bütün savaşlar, her zaman iki taraf için de yıkıcı olmuştur ancak 2. Dünya Savaşı'nın benim için ayrı bir yeri ve önemi vardır. Konuyla ilgili yüzlerce film izledim, bunların içinde bir çok cephede yaşanan olayları, savaşta zarar gören insanların yaşadıklarını, savaşa gidip dönebilenlerin ve geride bıraktıkları kalanların mücadelelerini çoğu zaman tüylerim ürpererek de olsa izlemeye, psikolojilerini anlamaya çalıştım. Bu yüzden kitabı okurken Beckmann'ın cephede neler yaşadığını, nelere maruz kaldığını satır aralarından tahmin etmem çok da zor olmadı çünkü filmlerdeki benzer kareler sürekli gözlerimin önünde dolaşıp durdu. Konuyla ilgili çok fazla bilgi sahibi olunmadan okunduğunda belki etkilenmeyenler, anlayamayanlar ya da beğenmeyenler olacaktır. Ama beni oldukça etkileyen bir eser olduğunu söyleyebilirim. Bu yüzden eğer 2. Dünya Savaşı dönemine ilgi duyuyorsanız ve savaş sonrası psikolojisini merak ediyorsanız bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim. Kitapla kalın... Notum : 10/10

nhlyrtsvn 4 years ago

Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve Fayton

Nikolay Vasilyeviç Gogol

16 Gönderi

Gogol'den okuduğum 4. kitap olan ve Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve Fayton adı altında toplanan kitap, 1 tiyatro oyunu ve 5 adet öyküden oluşmaktadır. Betimlemelerin ve karakter tanıtımlarının oldukça fazla yer aldığı ve…devamıGogol'den okuduğum 4. kitap olan ve Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve Fayton adı altında toplanan kitap, 1 tiyatro oyunu ve 5 adet öyküden oluşmaktadır. Betimlemelerin ve karakter tanıtımlarının oldukça fazla yer aldığı ve okuyucuyu mest ettiği öykülerin hepsinde ayrı bir tat ve lezzet vardı. Büyük bir keyifle okudum ve Gogol'ün ilk yazdığı öykülere göre nasıl bir gelişim gösterdiğinin de ayrıca farkına vardım diyebilirim bu kitapla. (Taras Bulba dışında) Önceki öyküleri, daha kısa ve net cümlelerden oluşuyorken bu kitaptaki öykülerinde daha uzun cümleler kurması (yarım sayfa süren cümleler) ayrıca okuyucunun cümleyi okurken anlamından uzaklaşmaması ve rahat okuyabilmesi de yazarın ne kadar marifetli olduğunu gösteriyor sanırım. Kısacası bu kitabı çok sevdim ve favori öykülerim ise Portre, Palto ve Bir Delinin Anı Defteri oldu diyebilirim. Kısaca öykülerden de bahsetmek gerekirse; 1- NEVA BULVARI Çarlık Rusya'sında Petersburg yaşamının bütün ihtişamı ve sefaletiyle sürüp gittiği Neva Bulvarı'nda yaşanan sosyal sınıf çatışmasını, biri ressam diğeri subay iki arkadaş ve onların âşık oldukları iki kadın üzerinden anlatıyor. Neva Bulvarı'yla ilgili betimlemeleri muhteşemdi açıkçası. 2- BURUN Gogol, Burun’u 1833’te yazmaya başlamış ve 1835’te ilk biçimini verdikten sonra basılması için gönderdiği derginin yönetmeni tarafından, bayağı bulunduğu için geri çevrilmiş. Ancak bu öykünün sanat güzelliğini ve yergi değerini hemen anlayan Puşkin, 1836’da, yönettiği dergide Burun’u yayımlamış ve bir de not yazmış: “N. V. Gogol, uzun süre bu şakanın basılmasını istemedi; ama biz, bu öyküde öyle şaşırtıcı, akla sığmaz, neşeli, özgün şeyler bulduk ki öykünün el yazmasının bize verdiği zevki okuyucularımızla paylaşmaya razı olması için kendisini güçlükle kandırabildik.” Öyküye gelecek olursak; Rus toplumundaki çarpıklıklara ve bu çarpık düzen içindeki insanların büründükleri yapılara sert, gerçekçi ve alaycı bir anlatımla yaklaşıyor. Berber İvan Yakovleviç'in bir sabah ekmeğinin içinde müşterisi Binbaşı Kovalev'in burnunu bulmasıyla ve Kovalev'in de bir sabah uyandığında burnunun yerinde olmadığını farketmesiyle başlıyor. Ve iki karakterin, birinin buruna ulaşma diğerinin burundan kurtulma çabalarını mizahi bir dille anlatıyor. Keyifle okuduğum gerçeküstücü bir öykü oldu. 3- PORTRE 1835 yılında yayımlanan ve 1915 yılında sessiz film olarak uyarlanan öykü, bir sanat mağazasında dehşet verici bir şekilde gerçekçi ve gizemli bir portre gören ve satın alan, genç ve parasız bir ressam olan Çartkov'un üzerinden, insanların hırslarını kullanarak yaşantılarını nasıl cehenneme çevirdiğini anlatıyor. Benim en beğendiğim ve en etkilendiğim öykü olduğunu söyleyebilirim. 4- PALTO 1842 yılında yayımlanan bu uzun öykü, Rusya'da yaşanılan sosyal sınıf baskısının alt sınıf insanların üzerinde bıraktığı etkiyi gerçekçi bir üslupla anlatıyor. Sıradan insanların çektiği sıkıntıları, maruz kaldığı eşitsizlikleri ve çektikleri acıları, silik ve ezik bir karakter olan baş kahraman Akakiy Akakiyeviç'in üzerinden okuyucuya aktarıyor. Binbir zorlukla ve uzun uğraşlar sonucu diktirdiği yeni paltosu bir süre sonra çalınan ve yüksek mevkide bulunan nüfuzlu birinden yardım istemek zorunda kalan Akakiyeviç'in hikayesi de favorilerim arasında yerini aldı. Gogol, hikayeyi bir toplantıda anlatılan olaydan esinlenerek yazmış. Olay av meraklısı sıradan bir memurun yıllarca para biriktirerek aldığı tüfeğini dereye düşürmesi ve sonrasında girdiği bunalımla ilgiliymiş. İçine girdiği depresyondan ise ancak arkadaşlarının ona yeni bir tüfek alması ile kurtulmuş. Palto'yu, “Gerçekçi Rus Edebiyatı”nın mihenk taşı olarak nitelendirebiliriz. Dostoyevski'nin, Gogol'ün bu eseri için söylediği düşünülen “Hepimiz onun Palto’sundan çıktık” cümlesi de aslında eserin ne kadar önemli olduğunu gözler önüne sermiştir. Eseri sonraları ne kadar beğenilse de yayımlandığı dönemde soylu kesimin tepkisini üzerine çeken Gogol, düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla, onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Aslında onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir. 5- BİR DELİNİN ANI DEFTERİ Gogol'un 1842 yılında yazdığı 'Bir Delinin Anı Defteri' adlı oyunu, çeşitli tiyatro toplulukları tarafından birçok kez tek perdelik ve tek kişilik olarak sergilenmiş ki ben de bu güzel oyunu Erdal Beşikçioğlu'nun tek kişilik muhteşem performansıyla izleme şansına sahip oldum. Oyun, çevresinde sürekli aşağılanıp alay edilen, vaktini işiyle evi arasında geçiren sıradan bir devlet memuru olan Ivanov'un, platonik aşkı olan burjuva kızının bir asilzadeyi sevdiğini öğrenmesiyle yıkılmasını ve sonuçta delirerek "İspanya Kralı" olmuş bir halde, akıl hastanesine kapatılmasını anlatıyor. Okuyucu tüm bu olup bitenleri Ivanov'un tuttuğu günlük sayesinde öğreniyor ve eser de favorilerimde yerini alıyor. 6- FAYTON 1836'da yayımlanan bu kısa öykü, eski bir süvari subayı ve küçük bir Rus kasabası yakınlarındaki toprak sahibinin hikayesini anlatıyor. Yine gerçek hayattan alınan Fayton'un ortaya çıkış hikayesi ise şöyle; Gogol’un Viergorski adlı, dalgınlığıyla ünlü bir tanıdığı varmış. Bir gün Petersburg’daki bütün diplomatları şölene çağırmış ama o gün şöleni unutarak kulübe yemeğe gitmiş; geç vakit evine döndüğünde şöleni anımsamış. Ertesi gün özür dilemek için bir gün önce resmi üniformalarıyla evine gelmiş olan yüksek konumdaki konuklarını birer birer ziyaret etmiş. Herkes bu adamı sevdiği, dalgınlığını bildiği için onu hoş görmüşler. Yalnızca Bavyera Elçisi kendisiyle her türlü ilişkisini kesmiş. Puşkin ise Fayton’u okuduktan sonra Pletnev’e yazdığı bir mektupta, “Gogol’a öyküsü için çok teşekkür ettiğimi bildirin.” demiştir. Rus Edebiyatı'nı merak eden, başlamak isteyenler için Gogol’ün bu güzel eserlerini kesinlikle tavsiye ederim. Kitapla kalın... Notum: 9/10

nhlyrtsvn 4 years ago

Gömülü Şamdan

Stefan Zweig

24 Gönderi

Stefan Zweig'in 1934 yılında Hitler'in Almanya'da iktidara gelmesinin ardından vatanı Avusturya'dan ayrıldıktan ve 1937 yılında kaleme aldığı öykü, bir dinin simgesel değerinin, bir inanışın hikayesidir aslında. Zweig, Yahudilik’te kutsal kabul edilen yedi kollu şamdan 'Menora' nın Kudüs, Roma, Kartaca ve…devamı

nhlyrtsvn 4 years ago

Taras Bulba ve Mirgorod Öyküleri

Nikolay Vasilyeviç Gogol

4 Gönderi

1835 yılında yayımlanan Taras Bulba ve Mirgorod Öyküleri toplamda 1 roman ve 3 hikayeden oluşuyor ve adını da hikayelerin geçtiği yer olan Ukrayna’nın Mirgorod şehrinden alıyor. Gogol bu kitabında da Kazak kültürünün etkisini ve Ukrayna taşrasındaki toprak sahiplerinin yaşamını okuyucuya…devamı1835 yılında yayımlanan Taras Bulba ve Mirgorod Öyküleri toplamda 1 roman ve 3 hikayeden oluşuyor ve adını da hikayelerin geçtiği yer olan Ukrayna’nın Mirgorod şehrinden alıyor. Gogol bu kitabında da Kazak kültürünün etkisini ve Ukrayna taşrasındaki toprak sahiplerinin yaşamını okuyucuya oldukça gerçekçi bir şekilde sunuyor. 1- ESKİ ZAMAN BEYLERİ Kitaptaki ilk hikaye olan Eski Zaman Beyleri, kırsal kesimde toprak sahibi olan, hiç çocuğu olmayan Afanasiy ve karısı Pulheriya İvanoviç adındaki yaşlı çiftin hüzünlü hikayesini anlatmaktadır. 2- TARAS BULBA Eski bir Zaporojye Kazağı olan Taras Bulba ile oğulları Andriy ve Ostap'ın hayatlarının yanısıra Ukrayna Kazakları'nın 15. yüzyıldaki yaşamlarını, savaşlarını ve zaferlerini destansı bir dille anlatmaktadır. Birçok tarihi kişiliğin bir bileşimi ya da Gogol’ün aile geçmişine dayalı bir efsanenin kahramanı olduğu düşünülen Taras Bulba'nın hikayesi benim de en etkilendiğim ve beğendiğim hikaye oldu. 3- VİY Ukrayna’da anlatılan, yaygın bir masal olan ve halkın hayalinde yarattığı, gözkapakları yerlere kadar uzanan "Viy" adlı yaratığın yer aldığı hikaye anlatılmaktadır. Karakterin Gogol’ün icadı olduğu düşünülüyor. Ayrıca Freudcu ve Jungcu yaklaşımla psikoloji temelli yorumlara da sebep olan hikaye bir çok filme de esin kaynağı olmuş. 4- İVAN İVANOVİÇ ile İVAN NİKİFOROVİÇ'İN NASIL TARTIŞTIKLARININ ÖYKÜSÜ 1996'da bir film ve 2002'de de bir radyo uyarlaması yapılan kitaptaki son hikaye olan ve Gogol’ün en komik hikayelerinden biri olarak bilinen hikaye, Mirgorod'da toprak sahibi iki komşu ve çok yakın arkadaş ancak tamamen zıt iki karakter olan İvan İvanoviç ile İvan Nikiforoviç'in neden kavga ettiklerini ve gelişen olayları anlatmaktadır. Oldukça keyif alarak okuduğum bir kitap oldu. Gogol’ün kalemini tanımamda bana fazlasıyla yardımcı olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Kitapla kalın... Notum: 8/10

nhlyrtsvn 4 years ago

Fareler ve İnsanlar

John Steinbeck

289 Gönderi

Nobel ödüllü John Steinbeck tarafından yazılan ve 1937 yılında yayımlanan novella, iki gezgin ve zıt karakterli çiftlik işçisi George Milton ve Lennie Small'un büyük bunalım sırasında Kaliforniya'da yaşadıkları trajik olayları anlatıyor. George ne kadar zeki ve uyanık ise Lennie de…devamı

nhlyrtsvn 4 years ago

Sis

Miguel de Unamuno

2 Gönderi

İspanyol Edebiyatı'ndan okuduğum ilk kitap olan Sis, varoluşçu yazar Miguel De Unamuno’nun 1914 yılında yayımlanmış ve oldukça farklı bir teknikle yazdığı romanıdır. Miguel de Unamuno, Madrid Üniversitesi'nde felsefe ve edebiyat üzerine eğitim almış ve bir süre de felsefe öğretmenliği yapmış…devamıİspanyol Edebiyatı'ndan okuduğum ilk kitap olan Sis, varoluşçu yazar Miguel De Unamuno’nun 1914 yılında yayımlanmış ve oldukça farklı bir teknikle yazdığı romanıdır. Miguel de Unamuno, Madrid Üniversitesi'nde felsefe ve edebiyat üzerine eğitim almış ve bir süre de felsefe öğretmenliği yapmış bir düşünür ve yazardır. Salamanca Üniversitesi'nde Eski Yunan Dili Kürsüsü'nde profesör olmuş ve aynı üniversitede üç kez de rektörlük görevine getirilmiştir. Dogmatik düşünceye (asla değişmeyeceği kabul edilen mutlak değerleri kabul eden, bu bilgilerin mutlak hakikat olduğunu, inceleme, tartışma ya da araştırma ihtiyacı olmadığını savunan anlayış) karşı savaşmış ve bu uğurda Fransa'ya sürgüne dahi gönderilmiştir. Unamuno, her okuduğu kitabı aslından okumak için dil öğrenme hastalığına tutulmuş, Yunanca ve Latince dışında 16 dil öğrenmiştir. Gerçekten sıradışı bir yazar olan Unamuno'nun Sis kitabı da yazarımız gibi oldukça sıradışıydı. Roman, Victor Goti’ye ait bir önsözle başlıyor. İşin ilginç yanı ise, kitabı okumaya başladıktan ve birkaç bölüm ilerledikten sonra Victor Goti’nin, kitabın ana karakteri Agusto Perez’in yakın arkadaşı olduğunu öğreniyoruz. Bu aşamada Don Miguel Unamuno’nun, Victor Goti’den Agusto Perez’in gizemli ölümünü anlattığı kitabına önsöz yazmasını istemesinin nedenini anlamaya çalışıyor ve kafamızda Victor Goti kim? Gerçekten böyle biri var mı? gibi sorulara da cevap arıyoruz. Önsöz'ün ardından Unamuno'nun, Victor Goti'ye cevap niteliğinde yazdığında ikinci bir önsözde ise, "Burada kitabıma önsöz yazan Victor Goti'nin görüşlerinden birkaçı üzerinde biraz yakından durmak isterdim fakat onun (Goti'nin) hikmet-i vücudu bence malum olduğundan bu önsözde söylediği şeylerin bütün sorumluluğunu kendisine bırakmayı tercih ediyorum" cümlesi, yukarıda da bahsettiğim gibi Victor Goti'nin varlığını sorgulamamızı doğrular niteliktedir. Romanı bitirdiğinizde şu gerçekle karşılaşıyorsunuz aslında. Unamuno, romana kendisini kattığı gibi, roman kahramanını da (Victor'u) gerçek hayata aktarıyor. Romanın gerçekliği Unamuno’nun romana girmesiyle soru işaretine neden olduğu gibi, gerçek hayatta olmayan Victor’un yazdıkları da bu hayatın gerçekliğine dair soru işaretine neden oluyor. Romanın yazıldığı yılı düşünürsek (1914) bu gerçekten de çok zekice ve başarılı bir hamle olmuş. Kitabın konusuna gelecek olursam; roman Agusto’nun yağmurlu bir günde yürüyüşe çıkması ile başlıyor. Ana karakter Agusto Perez, hukuk eğitimi görmüş, aylak ve varlıklı biridir. Altı ay önce kendisine çok düşkün olan annesini kaybetmiştir. Evinde uşağı Domingo, uşağın karısı aynı zamanda da aşçısı Ludivina ve sokakta bulup sahiplendiği köpeği Orpheus ile beraber yaşamaktadır. Yaşamdaki varlığından şüpheli, yapacakları konusunda kararsız olan Augusto, yürümek istemesine rağmen nereye gideceğini bilmediğinden oradan geçen genç bir kızın peşine takılır ve kızı evine kadar takip eder. Kapıda evin hizmetçisinden bu kızın anne ve babası olmayan, halası ve eniştesiyle yaşayan, piyano öğretmeni Eugenia Domingo del Arco olduğunu öğrenir. Sadece gözlerini hatırlayabildiği bu genç kıza âşık olur. Kibirli, bencil ve memnuniyetsiz Eugenia'yla başlayan bu aşk Agusto Perez'in gözünün açılmasına, bugüne kadar yaşamadığı ve bilmediği duyguları öğrenmesine bunun yanında da birçok kavramı sorgulamasına sebep olacak ve onu gizemli bir sona sürükleyecektir. Romanın konusu, aşk, ihanet, sadakat, kıskançlık, yalan gibi genel temeller üzerine oturtulmuş. Kitapta olayın nasıl ilerleyeceğinden çok Agusto Perez’in ne yapacağını merak ediyorsunuz. Karakter analizleri çok iyiydi. Betimlemeden çok diyaloglar, monologlar ve bir de kitabın sonunda epilog yer alıyor. Kitapta karakterler ve çevresel faktörlerle ilgili hiç bir bilgi verilmemiş ve tamamen okuyucunun hayaline bırakılmış. Bunun dışında yazar, mantık, tesadüf, zaman, yolculuk, nesnelerin anlamı, aşk, aile, evlilik, yaşam, ölüm, yas, sonsuzluk, düş, umut, ruh, yaşlılık, bilim, dil, kadın, delilik, cinsellik, kuşku, bağlılık, sanat gibi birçok kavramı ve felsefi düşünceyi de kurguda büyük bir incelikle işlemiş ve okuyucunun da bu kavramlarla birlikte varoluşunu sorgulamasına da olanak sağlamıştır. Aynı zamanda yazar gerçeklikle kurmaca, gerçek kişiyle kurmaca kişinin hayatları, rüya ile gerçekliği de karşılaştırmış ve okuyucuya sunmuştur. Romanda bolca bahsi geçen Nivola aslında Novella sözcüğünden esinlenilen ve eserlerinin eleştirmenler tarafından roman sayılmaması üzerine Unamuno’nun eserlerine verdiği bir isimdir. Kitabın sonlarına doğru ana karakterin yazarla buluştuğu kısımda gerçekliğe ve varoluşa yönelik sorgulamaların olduğu dialoglar, sis kelimesinin tanımını ve yazarın amacını açıklar nitelikteydi. Sisi aslında başlıbaşına yaşam, yaşamımızdaki küçük olaylar, sorunlar, sıkıntılar ve üzüntüler olarak da açıklayabiliriz. "İnsan, kafasıyla düşünür, kalbiyle duyar ve midesiyle ister” ve "Başka yazarların neden bazı sözcükleri italik yazdığını anlayamıyorum. Sanırım o sözcüğe dikkat çekip önem artırmak istiyorlar. Hâlbuki, benim yazdığım her sözcük zaten önemlidir" diyecek kadar da cesur olan Unamuno'nun eserini anlamaya çalışarak, sorgulayarak büyük bir sabırla ve emekle okumanızı tavsiye ederim. Kitapla kalın... Notum : 10/10

nhlyrtsvn 4 years ago

Avuçlarımda Hala Sıcaklığın Var

Osman Balcıgil

2 Gönderi

Bir 68 Kuşağı Hikayesi... Osman Balcıgil'in son kitabı Avuçlarımda Hala Sıcaklığın Var, yakın bir döneme tanıklık ediyor ve 68 kuşağının mücadelesini Lale, Sumru, Fuat ve Talip üzerinden okuyucuya aktarıyor. Romanın anlatıcısı olan Sumru, Lale ile doğduklarından beri hem arkadaş hem…devamıBir 68 Kuşağı Hikayesi... Osman Balcıgil'in son kitabı Avuçlarımda Hala Sıcaklığın Var, yakın bir döneme tanıklık ediyor ve 68 kuşağının mücadelesini Lale, Sumru, Fuat ve Talip üzerinden okuyucuya aktarıyor. Romanın anlatıcısı olan Sumru, Lale ile doğduklarından beri hem arkadaş hem de komşudurlar. Hikaye, Lale'nin İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni kazandığı 1967 yılının ortalarından başlayarak 1971 yılının ortalarına dek sürüyor ve olaylar kronolojik olarak devam ediyor. İstanbul Üniversitesi’nde hukuk okuyan Lale ile askeri öğrenci olarak İTÜ’de Gemi İnşa Mühendisliği okuyan, sonra teğmen olarak göreve başlayan Fuat’ın aşkına da şahit oluyoruz okurken. Fuat önce Türkiye İşçi Partisi, sonra Milli Demokratik Devrim Hareketi ve ardından da THKP-C örgütünün etkin kadroları arasında yer alıyor ve bu arada Lale de Hukuk Fakültesi'nde okumakta olan Deniz Gezmiş’in yakın çevresinde yer almaktadır. Lale’nin en yakın arkadaşı Sumru’nun ise başka bir serüveni vardır. Sumru meyhane işleten bir ailenin kızı ve onun da yolu Robert Kolej’li Talip’le kesişiyor. Talip'te Türkiye İşçi Partisi mensubu ve aynı zamanda Fuat'ın da yakın arkadaşıdır. Sumru ve Talip'te romanın gelişimine farklı bir siyasal görüş doğrultusunda katkıda bulunuyorlar. İsminden her ne kadar aşk romanı gibi görünse de aslında daha çok siyasi olaylara yer verilmiş ve bu da o dönemi bilmeyen ya da kulaktan dolma bilgilere sahip bir kuşak için önemli bir kaynak olmuş bence. Kimler ya da neler yok ki kitabın içinde? Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Yusuf Arslan, Mahir Çayan gibi devrimci gençlerden tutun da dönemin siyasi partileri, politikacıları, gazetecileri, aydın kesimleri, askeriye mensupları, CIA, MİT ve sanat camiasından da bir çok kişinin ismi geçiyor. Büyük bir titizlikle ve ustaca araştırılıp hazırlanan kitapta anlatıldığı dönemde gösterime giren filmler, sahnelenen tiyatrolar, dönemin hit olan parçaları ve okunan kitapların da eklenmesi beni ayrıca çok sevindirdi ve notlarıma eklendi. Aslında kitapla ilgili yazılacak çok şey var ama kardeşin kardeşe kırdırıldığı, üzerine büyük oyunlar oynandığı 68 kuşağının hikayesini ve ruhunu bence o dönemi yaşamış ve yaşayanların ağzından da dinlemiş biri olan Balcıgil'in kaleminden kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Kitapla kalın... Notum : 10/10