(@) - Raf

"Araştırmacılar öğrencilerin başarısının, öğretmen onların zekâsına inandığı için gelişen kimliklerinin etkisinde kaldığını defalarca kanıtlamışlardır. Yapılan bu tür çalışmaların birinde, bir grup öğretmene sınırlarındaki öğrencilerin gerçek anlamda üstün yetenekli olduğu söylenmiş, bu çocukları gelişebilmeleri için zorlamaları talimatı verilmiştir. Tahmin edebileceğiniz gibi…devamı

nubesh 3 years ago

Badem

Won-pyung Sohn

15 Gönderi

Hiçbir şey hissedemeyen insanlar nasıl ağlar? Evet, kitabın kapağında sorulan soruyu bir de kendimize soralım. Hiçbir şey hissedememek nasıl bir şeydir acaba? Yengeç burcu ve her şeye duygulanan bir insan olarak bu durumu düşünemiyorum çünkü beni ben yapan duygularım ve…devamıHiçbir şey hissedemeyen insanlar nasıl ağlar? Evet, kitabın kapağında sorulan soruyu bir de kendimize soralım. Hiçbir şey hissedememek nasıl bir şeydir acaba? Yengeç burcu ve her şeye duygulanan bir insan olarak bu durumu düşünemiyorum çünkü beni ben yapan duygularım ve eğer duygularım olmazsa bir robottan farksız olurum... Tabi robot dedim ama bu durumu yaşayan insanlar var. Evet evet yanlış okumadınız gerçekten duygu sağırlığı veya körlüğü olarak adlandırılan 'Aleksitimi' hastalığı var. Bu, beyinde bulunan ve bademe benzerliğinden dolayı Yunanca amigdale kelimesinden türeyen amigdalanın küçüklüğü sonucu ortaya çıkan bir hastalık. Bazı bireylerde doğuştan olduğu gibi bazı bireylerde de travma sonucu veya yetiştikleri ortamlardan kaynaklı meydana gelebilir. Biraz araştırma yaptım da ülkemizde de aleksitimi hastalığı sıklıkla görülüyormuş özellikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine gidildikçe amigdalanın boyutu küçülüyormuş. Güneydoğu'da yaşayan bir insan olarak düşündüm de evet, bu bölgedeki insanların amigdalasının daha küçük olduğuna inanıyorum. Tabi istisnalar kaideyi bozmaz o konuda bir şey diyemem ama burada yaşayan insanlar duygularını pek belli edemezler. Yani aleksitimi gibi hiç hissetmeme durumu yok ama bunu sözlü olarak ifade etme konusunda biraz sıkıntı yaşayan insanların olduğuna inanıyorum ki en basit örneği benim. Neyse aleksitimi hakkındaki fikirlerimi söyledikten sonra kitaba dönelim. Bu kitapta da Yunjae isimli kahramanımız, aleksitimi hastalığına sahip ve bu yüzden toplum tarafından dışlanıyor haliyle okulda da pek arkadaş edinemiyor. Annesi onu eğitmek için elinden gelen her şeyi yapıyor hatta okurken acaba böyle bir şey benim başıma gelse ben de annesi gibi davranabilir miyim diye düşündüm durdum. Zor bir şey olmalı... Hiçbir şey hissedemeyen birine zorla "Sen sevmeyi öğreneceksin, sinirlenmeyi öğreneceksin, ağlamayı öğreneceksin, gülmeyi öğreneceksin..." demek de çok kolay bir şey değil. O yüzden annesine hayran kaldım. Bir gün Yungjae'nin gözlerinin önünde ninesi vahşice katlediliyor ve Yungjae'nin yaptığı tek şey izlemek. Ne buna engel olmaya çalışıyor ne de bunun için üzülebiliyor. Sadece seyrediyor. Daha sonra Gon ile tanışıyor. Gon da ağır abi modunda herkese sataşan tiplerden biri. Yungjae'yi korkutmaya ve onun üzerinde bir üstünlük sağlamaya çalışıyor fakat korku duygusu olmayan birine sataştığı için bu konuda başarılı olamıyor. Daha da öfkeleniyor. Derken aralarındaki ilişki farklı bir boyut alıyor. Aslında Gon küçükken kaçırılıyor ve çevrenin de etkisiyle kötü olarak adlandırabileceğimiz bir insan oluyor hatta bu konuda bir kısımdan çok etkilenmiştim. Babası, yıllar sonra oğluna kavuştuğunda onu hiç beklemediği bir halde gördüğü için hayal kırıklığına uğruyor ve bir ortamda eğer bir suçlu olacaksa bu oğlu olur diye düşünüyordu. Suçlu olmasa bile... Hatta onun hiç doğmamış olmasını diliyordu. Ahh ne kadar üzücü bir durum hele ki bir baba böyle düşünüyorsa... Yungjae ninesini öldüren katili, Gon da korkusuz olmanın nasıl bir şey olduğunu anlamak istiyor bu yüzden yolları bir şekilde birleşiyor. İyi ya da kötü artık okurken ona siz karar verirsiniz. İlk defa Kore Edebiyatından bir eser okudum bu yüzden çok heyecanlıydım. Okurken gözümün önüne, zamanında izlediğim Kore dizileri geldi hatta Gon'u biriyle özdeşleştirdim ama diziyi hatırlamadığın için kiminle özleştirdiğimi de bulamadım sjsj Genel olarak akıcı, okurken yormayan bir kitap. Tavsiye ederim.

nubesh 3 years ago

Yenilmezler: Sonsuzluk Savaşı

Anthony Russo

79 Gönderi

Marvel sinematik evrenine çok hakim değilim hatta filmleri o kadar karışık izliyorum ki beynim bile arada bir bana "Beyza izlediklerini anlamıyorsan izleme, sırasıyla izle işte..." diye söyleniyor ama Marvel filmlerinin 90 küsur olduğunu öğrendikten sonra sırasıyla izleme isteğimden vazgeçtim. Kafama…devamıMarvel sinematik evrenine çok hakim değilim hatta filmleri o kadar karışık izliyorum ki beynim bile arada bir bana "Beyza izlediklerini anlamıyorsan izleme, sırasıyla izle işte..." diye söyleniyor ama Marvel filmlerinin 90 küsur olduğunu öğrendikten sonra sırasıyla izleme isteğimden vazgeçtim. Kafama göre, hangisi denk gelirse izliyorum. Bu sefer de karşıma Yenilmezler Sonsuzluk Savaşı filmi çıktı ve iyi ki de çıktı çünkü Bayıldıımm :) Film boyunca evet, biraz kopukluk oldu ama izlemeye devam edince parçalar tam olmasa da yerine oturdu. Thanos'un hayali, 6 sonsuzluk taşına sahip olup gezegenin nüfusunu yarıya indirmek ve bir köşede oturup güneşin doğuşunu seyretmekti. Adamın hayaline bak yaa nüfusu yarıya indirecek ve oturup güneşin doğuşunu izleyecek. Gerçekten böyle büyük hayallerim olmadığı için utandım. Film boyunca Thanos bu taşları aradı ve buna karşılık Yenilmezlerle savaşıp durdu. Thanos burada kötü karakter olmasına rağmen ona çok üzüldüm ve sanırım çok da sevdim. Özellikle Gamora'yla olan sahnelerinde içim parçalanır gibi oldu. Yanii aslında o kadar olmadı ama ona benzer bir şey oldu. Aslında Thanos haksız da sayılmazdı. Kaynaklar sınırlıydı ve dünyanın yaşanılabilir bir yer olması için az ve öz mantığını uyguluyordu ama bu insanları öldürmeyi doğru kılmıyordu. Thanos'u anlatan filmi izlemedim ama muhtemelen yaşadığı bir şeyler vardı. Biri yorumunda onun da gezegeninin aşırı tüketimden ve yoksulluktan dolayı yok olduğunu ve yaşayan tek kişinin kendisi kaldığını söylüyordu. Yaşadıklarına bakılırsa aslında niyeti o kadar kötü değilmiş. Sanırım ilk defa kötü bir karakteri sevdim :) Film boyunca Hulk'un Hulk'luğunu yapamamasına sinir oldum nedeni neydi acaba? Bilen biri nedenini söyleyebilir mi? Çünkü çok merak ettim. Eğer Hulk gücünü kullanabilseydi sonu çok farklı olabilirdi... Film boyunca herkesin ikilemde kaldığını fark ettim. Herkes bir seçim yapmak zorundaydı. Thanos ruh taşıyla kızı arasında, Star- Lord Gamora'yı öldürüp öldürmeme arasına, Dr. Strange Iron-Man ile taş arasında ve son olarak da Wanda'nın Vision ile taş arsındaki seçimi. Her şeye çok duygusal pencereden baktığımı biliyorum ama ben bu seçimlere de çok üzüldüm ve her birinde kendimi o kişilerin yerine koydum. Umarım bir gün dünya felakete doğru giderken bana bir seçim hakkı tanımazlar çünkü vereceğim karar pek iyi sonuçlanmayabilir. Neysee filme geri dönersek; Yeni karakterlerle tanıştık. Dr Strange'yi İron-Man'le karşı karşıya görünce aklıma Sherlock Holmes geldi. Acaba Benedict abimiz arada bir Robert Downey'e dönüp "Sherlock'u ben daha güzel canlandırdım." falan diyor mudur? Ben olsam derdim. Gerçi Robert Downey'i izlemediğim için pek kıyaslama yapmak da istemiyorum ama Benedict Cumberbatch şu anlık zirvede. Sherlock Holmes'a hangi ara geçtiğim bilmiyorum ama geri dönelim. Gezegenin koruyucuları'yla da karşılaştık ve çok komiklerdi özellikle de Thor'la karşılaştıkları kısım ve aralarındaki diyaloglar komikti. Thor, Tavşan ve Groot bence güzel bir ekip oldu. Özellikle Tavşan çok tatlıydı ve Groot elindekiyle uğraşırken yeğenime çok benziyordu bu yüzden onu da sevdim sjsjs Bu arada Thor'un çekiciyle savaşın ortasına atlaması neydi yaa? İzlerken bir vav oldum. Daha önce izlediklerimde evet, Thor'un gücünü görüyorduk ama burada daha fazla gördük. Etkileyiciydi hatta favori karakterim İron-Man'i aşağı kaydırıp ilk sıraya yerleşmiş olabilir. Kadın karakterlerin savaşması da çok etkileyiciydi. Wanda, Romanoff ve Gamora'yı gözlerimden kalpler çıka çıka izledim desem yeridir. Keşke ben de bu kadar güçlü olabilseydim... Genel olarak sevdim bu filmi. Arada yapılan espriler de güzeldi ve en önemlisi efektler harikaydı. Karakterlerimiz o kostümlerin arasında nasıl dayanıyorlardı yaa? Geçenlerde bir video izledim ve oyuncular kısacık bir kısmı çekebilmek için bile saatlerce hazırlık yapıyorlardı. İzlerken daraldım, klostrofobim falan arttı ve tam o oyunculara üzülecekken her bölüm kazandıkları paraları düşününce kendi halime üzülmek daha iyi olacak diyerek üzülmeye başladım...

nubesh 3 years ago

"... hayatta biriyle karşılaşman gerekiyorsa, vakti saati gelince onunla illaki karşılaşırsın!" #Badem | Won - Pyung Sohn

nubesh 3 years ago

"Hayatta kurtarılamayacak insan evladı yoktur. Sadece kurtarma çabasından vazgeçenler vardır." #Badem | Won - Pyung Sohn

nubesh 3 years ago

"Anneler ve babalar, çocuklarından çok şey isterler. Bunlar gerçekleşmeyince de sıradanlığı isterler. Bunun temel bir öğe olduğunu düşünürler. Gelgelelim sıradanlık, aslında gerçekleştirilmesi en zor olan niteliklerden biridir." #Badem | Won-Pyung Sohn

nubesh 3 years ago

Yenilmezler: Ultron Çağı

Joss Whedon

36 Gönderi

Yenilmezler'in ilk serisini izlerken aşırı beğenmiştim ve bundan da aynı performansı bekliyordum ama nedense çok beğenmedim. Bu, benimle de alakalı olabilir. Sonuçta bir şeyi sevmek için çok neden aramayız, içimize siner ve çok beğeniriz ama bir şeyi sevmemek için bir…devamıYenilmezler'in ilk serisini izlerken aşırı beğenmiştim ve bundan da aynı performansı bekliyordum ama nedense çok beğenmedim. Bu, benimle de alakalı olabilir. Sonuçta bir şeyi sevmek için çok neden aramayız, içimize siner ve çok beğeniriz ama bir şeyi sevmemek için bir sürü neden vardır daha doğrusu neden, her zaman var ama biz beğenmediğimiz zaman o nedenleri dile getiriyoruz. Neyse çok uzattım. Uzun lafın kısası; film çok güzel olabilir ama benim o anki ruh halim, düşüncelerim falan filan derken filmi beğenmemiş olabilirim. Aslında ilk başlarda gayet güzel gidiyordu ama sonradan koptum. Bir akış yokmuş gibi hissettim hatta itiraf edeyim, izlerken bir şeylerle uğraşıp durdum ve arka planda oynadı. Koskoca Marvel evrenine Türk dizisi muamelesi yaptığım için utanıyorum :) Maalesef bu özelliğe bir kere alıştıktan sonra hiçbir şeyi, odaklanarak izleyemiyorum. Neyse filme dönecek olursak; yapay zekanın aslında ne kadar tehlikeli olduğunu, biz iyi şeyler için bile kullansak, kontrol edilemeyeceğini anlatıyor. Haklı da. Ultron, burada kötü karakter ama sevdiğim ve konuşmalarını mantıklı bulduğum bir karakterdi. İnsanlar için şu şekilde bir cümle kurmuştu: "Evet, iyi niyetlisiniz biliyorum. Ne yazık ki sonuçlarını düşünemediniz. Dünyayı korumak istiyorsunuz ama değişmesini istemiyorsunuz, evrimleşmesine izin vermezseniz insanlık nasıl kurtulabilir?" Bu cümleyi o kadar haklı buldum ki... Değişime karşıyız. Her şeyi olduğu gibi görmek istiyoruz ve sanki değişim olursa tüm düzen mahvolacakmış gibi hissediyoruz ki bu düzenden de memnun değiliz. Şahsen ben bu yılı değişim yılı ilan ediyorum. Bir şeyler değişiyor, farkına varıyoruz, düşünüyoruz. Tabi ben bunu kendi adıma ve kendi hayatım üzerinden söylüyorum. Hayatımdan çıkardığım o kadar çok insan oldu ki... Sırf beni üzüyor diye asla ayrılmayız dediğim insanlarla şu an tek kelime bile etmiyoruz. Evet, bazen içim parçalanıyor ama sonuç olarak daha mutluyum. Bunu neden anlattım bilmiyorum, galiba biraz duygusal bir anıma denk geldi neysee devam edelim. Filmde karakterlerin özel hayatına bir minnak da olsa giriyoruz. Ben Romanoff ve Barton'u birbirine çok yakıştırıyordum ve aralarında bir şeyler olur diyordum ama bambaşka bir şeyle karşılaştım. Buna gerçekten şaşırmıştım. Onun dışında aslında karakterlerin geçmişte ne tür yaralar aldığına şahit oluyoruz. Çok üzüldüğüm karakterler oldu. Özellikle Hulk'a içim acıdı. Evet, güçlü ama gücünü kontrol edemediği için sevdiklerine zarar veriyor, daha sonra da üzülüyor garibim. Genel olarak beğendiğimi söyleyemem ama izlemeye devam edeceğim. Bakalım diğer seride ne olacak. Ve son olarak da Ultron abimizin dediklerine kulak verip Ultron Çağı'nı kapatalım. "Herkes korktuğu şeyi yaratır. Barış yanlıları savaş makineleri yaratır, istilacılar yenilmezleri yaratır, insanlarsa küçük insanları ve çocukları... Çocuklar onların yerini almak için tasarlanır, çocuklar sayesinde ölürler."

nubesh 3 years ago

Bazı insanlar karşısındakileri ikna edebilmek için duyguları devreye sokarlar. Mesela siyasiler bir hata yaptığı zaman, o hatayı kapatmak için hep duygulara oynarlar. Vatan sevgisini, millet sevgisini, dindarlığı öne çıkarıp bizi mantıktan uzaklaştırmaya çalışırlar ki onları eleştirmeyelim.

nubesh 3 years ago

"Unutmayın, kayıp hayali bir şeydir. Evrende hiçbir şey yok olmaz, yalnızca biçim değiştirir. Sizi hala yaralayan bir şey varsa, nedeni ona bağladığınız anlamdır." #İçindeki Devi Uyandır / Anthony Robbins

nubesh 3 years ago

"İnsan doğruyu ancak yüreğiyle görür; önemli şeyler gözle bakınca görülemez" #Antoine De Saint Exupery