(@) - Raf

Selamlar selamlar. Nasılsınız? İyisinizdir inşallah. Bugün Harry Potter ve Melez Prens filmini izledim ve şimdiye kadar izlediklerim arasından açık ara en iyi film olduğuna karar verdim. Bazı kişiler Harry Potter serisini defalarca izlemiş ve fırsatları varsa hala da izleyebileceklerini söylüyor…devamı

nubesh 3 years ago

Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı

David Yates

60 Gönderi

İzlediğim en sıkıcı Harry Potter serisi olabilir. İlk bir saat sadece izlemek için izlediğimi hatırlıyorum. Onun dışında konu olarak da filmin atmosferi olarak da hiç beğenmedim. İlk başlarda Harry Potter serisine heyecanlı bir şekilde başlamış olsam da şu an filmlerin…devamı

nubesh 3 years ago

Güneşi Uyandıralım

Jose Mauro de Vasconcelos

51 Gönderi

Evett sonunda bitirdiğimde göre bu kitap hakkındaki düşüncelerimi paylaşabilirim. Benim aslında Güneşi Uyandıralımla ilk tanışmam 5. sınıftayken olmuştu. Bir tane Türkçe hocamız vardı ve her hafta okuma saati yaptırıyordu. Ben de o zamanlar kitap okumayı sevmediğimden evde bulduğum herhangi bir…devamıEvett sonunda bitirdiğimde göre bu kitap hakkındaki düşüncelerimi paylaşabilirim. Benim aslında Güneşi Uyandıralımla ilk tanışmam 5. sınıftayken olmuştu. Bir tane Türkçe hocamız vardı ve her hafta okuma saati yaptırıyordu. Ben de o zamanlar kitap okumayı sevmediğimden evde bulduğum herhangi bir kitabı götürdüm ve okumaya başladım. O zamanlar ilk kitabım olduğu için mi bilmiyorum ama okuduğumu gerçekten anlamıyordum. Hoca bile üç ayın sonunda elimde aynı kitabı görünce herkesin içinde "Üç aydır bir kitabı bitiremedin mi Beyza" diyerek sitem etmişti. O gün kendimi o kadar kötü hissetmiştim ki uzun bir süre zaten sevmediğim o kitaplara elimi süremedim. Neyse hayatımdan da bir kesit paylaştığıma göre asıl konuya dönelim :) Bu kitaba hep ön yargıyla başlamıştım hatta herkes Şeker Portakalı'nı överken ben neden o kadar çok beğenmedim diyerek hatayı hep kendimde aramıştım. Ama Şeker Portakalı'nı okuyup bir minnak beğenince bu kitaba da bir şans vereyim dedim. Şeker Portakalı'nda tanıdığımız Zeze, burada 11 yaşlarında ve hayatındaki birçok değişikliğe ayak uydurmaya çalışıyor. Eskiden fakir ve çok kalabalık bir ailede yaşarken şimdi ise zengin bir aileye verilmişti. Piyano dersleri alıyor, okula gidiyor ve yediği önünde yemediği arkasında bir hayat yaşıyordu. Fakat Zeze haylazlıklarına devam ettiği için bazen yatılı okula gidiyor ve her ne kadar ailesi ceza verdiğini zannetse de orada daha mutlu bir hayat yaşıyordu. Bir gün bir kurbağa ile karşılaşıyor ve kurbağa onun yüreğine giriyor. Yüreğinin bir kısmını yiyip orada yaşıyordu. Artık o kurbağa içindeki ses oluyor. Bazen çok yakın arkadaş oluyor bazen de ona yol gösteren, ona cesaret veren bir aile büyüğü... Zeze' nin içinde hep bir boşluk vardı. Bu boşluk genelde ihmal edilen ve ailesi tarafından sevgi görmeyen her çocukta vardır. Böyle çocuklar içindeki boşluğu hep biriyle veya bir nesneyle doldururlar. Zeze ise o boşluğu izlediği bir filmin aktörüyle dolduruyor. O aktörü, Maurice'yi, baba figürünün yerine koyuyor kadın oyuncuyu annesinin, başka birini kardeşlerinin yerine koyuyor... Ama en sonunda hep yanında olan Maurice oluyor. Bu yönden Zeze'yi hep kendime benzettim. İtiraf etmem gerekir ki ben de hayal dünyasında yaşayan ve tanımadığım, belki de hiç göremeyeceğim insanları hayatıma sokan bir deliyim. Belki de bu yüzden bu kitabı Şeker Portakalı'ndan daha çok sevdim. Bazen Zeze'nin yaptıkları o kadar çok sinirimi bozdu ki kendimi o öğretmenlerin yerine koyunca nasıl davranmam gerektiğini düşündüm ama ben o kadar sabırlı değilim galiba. Umarım ben de Fayolle gibi çocukların dilinden anlayan ve onlara ne olursa olsun destek olabilen bir öğretmen olurum. Kitap içeriği güzel olsa da dil olarak beni çok sıktı. İlk defa kitap okuyacaksınız bu kitabı okumayın ve seriyi devam ettirip Şeker Portakalı'nı bitirdikten sonra okumanızı tavsiye ederim. Şimdiden okuyacaklara iyi okumalar :)

nubesh 3 years ago

Bugün dünya kitap okuma günüymüş. Gününüz kutlu olsun okursever arkadaşlarım. Uzun zamandır düzenli kitap okuyamıyordum. Bu vesileyle belki başlarım dedim ve aldım çayımı, geçtim her zamanki koltuğuma. José Maruo De Vasconcelos'un Güneşi Uyandıralım isimli kitabını okuyorum. Şu anlık güzel gidiyor.…devamı

nubesh 3 years ago

Ağustos ayı özetim diye bir başlık atarak izlediklerimi ve okuduklarımı paylaşmak isterdim fakat bu ay benim için o kadar verimsiz oldu ki liste yapacak bir şey bile bulamıyorum. Son zamanlarda her ay verimsiz geçiyordu, hiçbir şey yapma isteğim yoktu. Bunun…devamıAğustos ayı özetim diye bir başlık atarak izlediklerimi ve okuduklarımı paylaşmak isterdim fakat bu ay benim için o kadar verimsiz oldu ki liste yapacak bir şey bile bulamıyorum. Son zamanlarda her ay verimsiz geçiyordu, hiçbir şey yapma isteğim yoktu. Bunun gelip geçici olduğunu biliyordum ve tam enerjimi toplamış verimli bir ay geçireceğim diye düşünürken babamın aniden hastaneye kaldırılması tüm dengeyi bozdu. Arkadaşımın annesi vefat ettiğinden beri kaybetme korkusu zihnimi o kadar çok sarmıştı ki sürekli bunu düşünüp duruyordum ve sonunda belamı buldum. Normalde babam pek anlayışlı bir insan değildir hatta iyi bir baba olduğu bile söylenemez. Sürekli bu durumdan şikayet eder, yaptığı her harekete sinir olurdum. Babam hastane köşelerinde can çekişirken evde hiçbir şey yapmadan beklemek kadar zor bir şey yoktu. Sürekli dua ediyor beni sinir eden hareketler için bile "babam iyileşsin, evine gelsin de bir daha laf etmeyeceğim." diyordum. O günlerde bir arkadaşımın yakını vefat etti ve gerçekten bu dünyanın boş olduğunu anladım. Herkes kendini kötü habere hazırlamıştı sanki. Geceleri uyuyamıyor, uyusam bile kabus görerek uyanıyordum sonra ağlayıp tekrar uykuya dalıyordum. Gerçekten benim için zor geçen bir sürecti. Hatta bu süreçte hayatımı ilgilendiren kararlar aldım. O an pişman olup olmayacağım beni ilgilendirmiyordu. Sadece babam çok istiyordu ve eğer bu kararı vermesem ömür boyu vicdan azabı çekeceğim diye düşünüyordum. Çok şükür ki babam iyileştiğinde biraz pişman olsam da ailemin mutluluğu benim mutluluğumdur diyerek sustum. Neyse genel olarak böyle bir ay geçirdim. Bu ayın sonlarına doğru Leyla ile Mecnun dizisine devam ettim ve uzun zamandır ilmihal okuma isteğim olduğu için evde bulduğum "Tam İlmihal Saadeti Edebiyye" isimli kitabı okumaya başladım fakat biraz detaylı araştırdığımda bir cemaatin başındaki adamın kitabı olduğunu öğrendim. Bu tarz kitapları okumak tehlikeli olduğu için, nereden geldiğini bilmediğim bu kitabı tekrar eski yerine gönderdim. Umarım eylül ayı güzel ve verimli geçer de bir dahaki ay upuzun bir liste oluştururum.

nubesh 3 years ago

Ulak

Çağan Irmak

9 Gönderi

Film çok etkileyiciydi. Müzikleri olsun, konusu olsun ve oyuncular olsun hepsi beni tatmin etti. Normalde korku filmleri izlemeyi sevmem çünkü uzun süre etkisi altında kalırım ama bir yandan da beni korkutacak bir şey izlemek isterim. Nasıl anlattım bilmiyorum biraz tuhaf…devamı

nubesh 3 years ago

Korku Vadisi

Arthur Conan Doyle

3 Gönderi

Sherlock Holmes dizisini izledikten sonra polisiye romanlarına, özellikle Sherlock Holmes serisine, merak sarmıştım. Fakat bir türlü fırsatını bulamamıştım. Neyse bir şekilde okumaya başladım. Yıllar önce John Verdon'un Şeytanı Uyandırma isimli romanını okumuştum fakat konusunu hatırlamadığım için sayılmıyor diye düşünüp okuduğum…devamı

nubesh 3 years ago

TEMMUZ AYI ÖZETİ: 💠İZLEDİKLERİM: 🔹Şahane Hayat 🔹Harry Potter ve Ateş Kadehi 🔹Aya Seyahat 🔹Andrei Rublev 🔹Düşlerin Terzisi 🔹En İyi Teklif 🔹Ulak 💠OKUDUKLARIM: 🔹Senden Önce Ben 🔹Korku Vadisi - Sherlock Holmes

nubesh 3 years ago

En İyi Teklif

Giuseppe Tornatore

72 Gönderi

Filmin başlarında müzikten kaynaklı biraz gerildiğimi hatırlıyorum. Konusuna bakmadığım için de korku filmi falan zannetmiştim. Özellikle Claire'nin Virgil'i evine çağırdığında yüzyıllardır o konağa hapis olmuş bir Claire hayal etmiştim. Hatta topladığı o demir parçalarını birleştirdiğinde lambadan cin çıkar gibi kızın…devamıFilmin başlarında müzikten kaynaklı biraz gerildiğimi hatırlıyorum. Konusuna bakmadığım için de korku filmi falan zannetmiştim. Özellikle Claire'nin Virgil'i evine çağırdığında yüzyıllardır o konağa hapis olmuş bir Claire hayal etmiştim. Hatta topladığı o demir parçalarını birleştirdiğinde lambadan cin çıkar gibi kızın da o birleştirilen otomattan çıkacağını düşünmüştüm. Gerçi böyle olsaydı daha çok ilgimi çeken bir film olacaktı. Ama filmin kendi konusuna gelecek olursak; Virgil Oldman, tanınan ve işinde çok başarılı bir mezatçıdır. Sürekli antika ve değerli eşyalara belli bir fiyat biçer ve muzayedelerde açık arttırmaya sunar. Virgin Oldman'ın neredeyse sınırsız sayıda eldiveni vardır ve bu eldivenlerin hijyen sebebiyle takıldığını düşünürsek, aslında o kadar da titiz olmadığını görürüz. Eldiven takmasının başka bir sebebi vardır ki onu da filmin sonlarına doğru anlayacağız. Eldiven koleksiyonunun dışında bir de portre koleksiyonu yapan mezatçımız bu portreleri Billy adındaki bir arkadaşının adıyla aldırıp evinin gizli bir odasının duvarına asıyordu. Her biri farklı bir yüz, her biri farklı bir dokunuş olan bu tablolarda sanki aradığı bir şey vardı. Bunu da filmin sonunda ögreniyoruz. Bir gün Claire adındaki bir kadının konağını ve içindeki antika eşyaları satma isteğiyle Virgil'i araması, hikayenin başlangıç noktası oluyor. Bundan sonrası ise birbiriyle bağlantılı olaylar zinciri... Genel olarak filmi çok beğendiğim söylenemez. Yani daha farklı olabilirdi, daha akıcı, daha heyecanlı... Sıkılarak izledim ve filmin ortasında bile sonunun nasıl olabileceğini tahmin ettim. Ama itiraf etmeliyim ki sonunu doğru tahmin etmeme rağmen yine de ufak çaplı bir şok geçirdim. Özellikle Billy konusunda. Ve Billy bize her şeyin sahte olduğunu söylerken, aynı zamanda da uygulamalı olarak da gösterdi. "İnsanın duyguları sanat eserlerine benzer. Sahteleri yapılabilir. Tıpkı gerçek gibi görünebilir ama sahtedirler." " Her şeyin sahtesi yapılabilir, Virgil. Sevginin, acının, nefretin, hastalığın, iyileşmenin. Aşkın bile."

nubesh 3 years ago

Düşlerin Terzisi

Jocelyn Moorhouse

14 Gönderi

Bu film, güzel bir kadının Avustralya'nın Dungatar adlı kasabasına gelmesiyle başlıyor. Peki ya bu kadın kimdir? Tilly Dunnage. 20 yıl önce, daha küçücük bir kızken bir cinayette suçlu bulunmuş ve kasabadan uzaklaştırılmıştır. Geçen bu zaman boyunca annesiyle hiç iletişime geçmemiş…devamıBu film, güzel bir kadının Avustralya'nın Dungatar adlı kasabasına gelmesiyle başlıyor. Peki ya bu kadın kimdir? Tilly Dunnage. 20 yıl önce, daha küçücük bir kızken bir cinayette suçlu bulunmuş ve kasabadan uzaklaştırılmıştır. Geçen bu zaman boyunca annesiyle hiç iletişime geçmemiş ve kendini geliştirip çok yetenekli bir terzi haline gelmiş. Tüm kasabalının gözünde küçücük çocuğun katiliydi Tilly Dunnage. Ama hatırlayamadığı bir şey vardı. Gerçekten katil miydi? Sonuçta on yaşındaydı ve yaşadığı travma ile gerçekleşen olayı buğulu bir şekilde hafızasına kodlamıştı. Gerçeği öğrenmek istiyordu ama önceliği kasabalıyla arasını düzeltmekti. Yeteneğini kullanarak diktiği elbiselerle özgüveni olmayan kızları bile partinin gözdesi haline getirmiş ve bu durumu gören genç, yaşlı fark etmeksizin herkesin elbise diktirmesine sebep olmuştu. Kasabalıyla arası düzelmeye başlamış. Bu süre boyunca kasabanın yakışıklısı olan Teddy ile arasındaki bağ güçlenmiş ve bir aşk hikayesinin başlamasına vesile olmuştu. Teddy'i ilk başta sevmiştim fakat ambarın içine girdiği sahne... Ay hatırlayınca bile kötü oldum. Tiksinmeme sebep oldu. Annesiyle olan sahneleriyse filmin eğlenceli yanlarından biriydi. Çatlak Molly gerçekten lakabının hakkını veriyordu. Fakat filmin sonlarına doğru aklı başında ve gerçekten çok mantıklı konuşmaya başladı. Özellikle bir repliği vardı, çok etkilenmiştim. O da: "Seni göndermeseler, benimle birlikte bu tepenin başında saklanıyor olacaktın. Bunun yerine yaratabiliyorsun. İnsanları dönüştürebiliyorsun. Bu çok güçlü bir şey." Filmi izlemeyen birine göre saçma bir söz olabilir ya da bu sözün nesini beğendin diyebilirsiniz ama karakterlerin Tilly ile tanıştıktan sonra büründükleri hali görseydiniz siz de aynı şeyleri düşünürdünüz. Gerçekten insanları dönüştürmek bu kadar kolay mı ? Güzel bir elbise giymek davranışlarımıza bu kadar etki eder miydi ? İlk başlarda günümüzle kıyaslamak doğru olmaz demiştim ama düşününce hala öyle bir algı var. Yani dizilerde de gösteriyorlar ki normal, sade giyinen bir kadının kendini daha dişi hissettiği bir elbiseyi giymesi ile ruh halindeki, davranışlarındaki değişimleri izliyoruz hepimiz. Film genel olarak güzeldi. Yani kıyafetler olsun, kamera açısı olsun kendini izleten bir görüntüye sahipti. Konusunu da beğendim. Filmin tek sevmediğim yeri o ambar meselesiydi ki zaten Teddy'e büyük ders oldu. Neyse bugünlük bu kadar yorum yeter. Beğendiğim bir filmdi, izlemenizi isterim. :)