(@) - Raf

obey 4 months ago

Galatasaray kalecisi Günay Güvenç oyuna girdikten 5 saniye sonra gol yiyerek Guinness Rekorlar Kitabı'na girdi.

obey 4 months ago

İlişki hakkında bir şeyler • bir ilişkide en sessiz an, “konuşmamız lazım” cümlesinden önceki 3 saniyedir. • insanlar ayrılık nedeni olarak çoğu zaman yalan söyler; gerçek sebep genelde “artık aynı hissetmiyorum”dur. • ilişkilerde en çok acıtan şey ihanet değil, “ben…devamıİlişki hakkında bir şeyler • bir ilişkide en sessiz an, “konuşmamız lazım” cümlesinden önceki 3 saniyedir. • insanlar ayrılık nedeni olarak çoğu zaman yalan söyler; gerçek sebep genelde “artık aynı hissetmiyorum”dur. • ilişkilerde en çok acıtan şey ihanet değil, “ben artık seninle aynı gelecek hayalini kurmuyorum” bakışıdır. • kadınlar, bir erkeği terk etmeden aylar önce duygusal olarak çekilir; erkekler terk edildikten aylar sonra durumu kavrar. • bir insanın seni sevip sevmediğini anlamak istiyorsan, kriz anında nasıl konuştuğuna bak. maskeler o anda düşer. • bir ilişkiyi en hızlı öldüren şey, tartışmalar değil, “ben zaten ne desem faydasız” hissidir. • partnerin seni anlamıyor değil; çoğu zaman dinlemeye niyeti yoktur. • bir ilişkide en tehlikeli kelime: “neyin var?” — çünkü herkes bu soruya yalan söyler. • insan, sevdiği kişiyi kaybetmekten değil; değiştirilemez olmadığını fark etmekten korkar. • bir kadın “boş ver” dediğinde çoğu zaman “seni artık duygusal olarak taşıyamıyorum” demek ister. • ayrılıktan sonra en geç iyileşen şey kalp değil; biriyle kurduğun “gelecek planları”dır. • bir ilişkide sabır tükenince sevgiyi kurtarmaz; sadece sessizliği uzatır. • bir insan seni gerçekten seviyorsa, ego tartışmaya giremez; seviyorsa, seçer. • en kötü kırılma, büyük tartışmalar değil; “artık aynı kişi değilsin” hissidir. • bir ilişkide affetmek kolaydır; tekrar güvenmek ise neredeyse imkânsızdır. • birlikte gülmek bağlar; birlikte susmak ise ya en büyük uyumdur ya da sonun başlangıcı. • en tehlikeli ilişki dönemi: “artık alıştık” evresi. çünkü alışmak, önemsemeyi azaltır. • insanlar terk edilmez; çoğu zaman görmezden gelindikleri için uzaklaşır. • en büyük yalan: “vaktim yok.” gerçek şu: insan, istediğine mutlaka vakit yaratır. • bir ilişkiyi bitiren şey ihanet değil; çoğu zaman “ben artık seninle kendim gibi hissedemiyorum” demektir. • bir insan seni gerçekten seviyorsa, seni kaybetmekten korkar; kaybetmekten hiç korkmuyorsa zaten çoktan kaybetmiştir. • en sert ayrılık sebebi: “seni sevmiyorum” değil, “seninle artık huzurlu değilim.” • kadınlar sessizleştiğinde bitirmez; sadece savaşmaktan yorulur. erkekler sessizleştiğinde çoğu zaman kafasında çoktan karar vermiştir. • en tehlikeli ilişki: iki tarafın da fazla gururlu olması. çünkü seviyorlar ama first blood'ı kim verecek belli değil. • insanlar sevildiklerini değil, öncelik olduklarını hissetmek ister. • ilişkide güven bir kere çatladı mı, kimse tamir edemez; sadece çatlağın üstüne perde çeker. • birini gerçekten sevince, trip değil; kırgınlık değil; en büyük korkun “onu incitmek” olur. • ilişkide mesaj atmamak, çoğu zaman umursamamak değil; “ben koşarsam o zaten durur” düşüncesidir. • en güçlü bağ, iki insanın aynı anda kırılıp yine de birbirine dönmesidir. • “ben böyleyim” cümlesi, ilişkilerde gelişmeyi reddetmenin şık paketlenmiş hâlidir. • bir ilişkiyi bitiren şey duyguların tükenmesi değil; saygının incinmesidir. • bazı insanlar seni sevmez; sadece senin onları nasıl hissettirdiğini sever. • bir kadının gözündeki hayal kırıklığı, en sessiz ama en net ayrılık işaretidir. • erkeklerin geç anlamasının nedeni aptallık değil; duyguları geç işlemeleridir. • ilişkide toksiklik genelde iki kişinin de haklı olduğu durumlarda başlar. • bir ilişkide en değerli şey, “yanımda huzurlusun” hissidir. aşk çoktur, huzur nadir. • bir şeyi konuşmayı sürekli erteliyorlarsa, o şey zaten çoktan birikmiştir. • duygusal olarak çekilen biri geri gelmez; gelse bile eskisi gibi olmaz. • ilişkide en büyük yanlış: sevildiğini bildiği için çabalamayı bırakmak. • birini gerçekten seviyorsan, egonu değil, kalbini korursun.

obey 4 months ago

🔥 FLAŞ 🗣️ TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu: "Galatasaray buraya geldi. Bir pozisyonda sarı kart verilmediği için serzenişleri oldu ama bana göre orda şikayet etmesi gereken Fenerbahçe. Fenerbahçe 8 kişiyle atağa çıkarken oyunu durdurdu hakem."

obey 4 months ago

İbrahim Hacıosmanoğlu: "Bizimle konuşurken kuzu, kamera görünce aslan yavrusu gibi davrananlar var."

obey 4 months ago

ulvi, öpücük için sırnaşmakta, sevim nazlanmaktadır. vatandaşl: hoop kardeşim! eviniz yok mu sizin? vatandaş2: ulan ailemizle şuraya geldik. size katlanmak zorunda mıyız!? ulvi: şşşt! hacı. eğer ailenizle geldiyseniz ev boştur. versene anahtarı bi. Geniş aile

obey 4 months ago

🏆 Galatasaray, UEFA Şampiyonlar Ligi’nde galibiyet peşinde 🆚 Monaco 🏟️ II. Louis Stadı ⏰ 23.00 📺 TRT 1

obey 4 months ago

Osmanlıda bilinmeyen rivayetler OSMANLI’NIN GÖLGEDEN GELEN HİKÂYESİ (resmî tarih kitaplarının dipnot kısmında unutulanlar) 1. IV. Mehmed – Avcı ama saray avına kilitli Avlanmaya öyle takıntılıydı ki bir yıl içinde 40.000’den fazla av hayvanı vurduğu kaydedilir. Hatta bir kez devlet işlerini…devamıOsmanlıda bilinmeyen rivayetler OSMANLI’NIN GÖLGEDEN GELEN HİKÂYESİ (resmî tarih kitaplarının dipnot kısmında unutulanlar) 1. IV. Mehmed – Avcı ama saray avına kilitli Avlanmaya öyle takıntılıydı ki bir yıl içinde 40.000’den fazla av hayvanı vurduğu kaydedilir. Hatta bir kez devlet işlerini dinlerken “geyik sesi geldi” sanıp toplantıyı terk etmiş. osmanlı versiyonu: “zile basıp kaçmak” değil “geyik görüp kaçmak.” 2. I. Mahmud’un gizli “kıyafet odası” Sarayın içinde çeşitli ülkelerin kıyafetleriyle dolu bir oda yaptırdı. Bazen gizlice bu kıyafetleri giyip ayna karşısında “kral pozları” verdiği anlatılır. “cosplay’in osmanlı öncüsü.” 3. II. Selim – sarhoş kararı imparatorluğu yıkıyordu Bir gece fazla içip havuza düşmesi meşhurdur. Daha az bilinen: sarhoşken “Kıbrıs’ı verelim, Mora’yı alalım daha mantıklı” dediği bir meclis var. Vezirler ertesi gün “efendim dün şaka yaptınız, değil mi?” diye dolaşmış. “osmanlı’da hangover yönetimi.” 4. III. Mustafa – rüyasında devlet yöneten padişah Devlet işlerinden çok rüyalarına inanırdı. Vezirler bile kararı rüyasına göre beklerdi: “efendimize bu gece iyi rüya göster de şu anlaşmayı imzalayalım.” uykudan kalkıp fetva değiştiren tek padişah olabilir. 5. II. Abdülhamid’in “fotoğraf dosyası” arşivi Her devleti, her generali, her elçiyi gizlice fotoğraflatırdı. Albümü o kadar büyüktü ki sarayın bir odası tamamen fotoğrafa dönüştü. bugün instagram olsa herkesi gizliden takip eden hesap kesinlikle oydu. 6. III. Mehmet’in gizli korkusu: zil sesi Zil sesinden nefret ederdi. Kapılara tokmak takılır, saray içi haberleşmesi tamamen fısıltıyla yapılırdı. Bir kere bir yeniçeri yanlışlıkla metalleri çarpıştırınca ölüm fermanı çıkmış. “sessizlik, mecazen değil gerçekten altındı.” 7. Şehzade Cem’in Avrupa’da “influencer” olması Fransa’da, Roma’da, Rodos’ta gezdirilirken soylu kadınlar arasında büyük hayran kitlesi oluştu. Avrupa kroniklerinde “exotic prince” olarak geçer; resimleri salonlara asılırdı. osmanlı’nın ilk “yurt dışı fenomeni”. 8. Kösem Sultan’ın gece operasyonları Kösem, sarayda odalar arası geçiş için gizli tüneller döşettirdi. Gece kim hangi odaya giriyor, hangi vezir kiminle fısır fısır konuşuyor hepsini takip ederdi. Günlükleştirip saklardı. “real osmanlı housewives” dizisi çekilse, baş aktris oydu. 9. II. Mahmud’un kıyafet reformu yüzünden çıkan mini isyan Fes getirdiğinde yeniçeriler “bu bize yakışmaz” diye isyanın eşiğine geldi. Mahmud da fes takıp ayna karşısına geçip, “yakıştıysa konu kapanmıştır” demiş. osmanlı’da moda bile can güvenliği meselesiydi. 10. Abdülaziz’in Avrupa’da gürültü krizi Paris’te opera izlerken yanındaki izleyiciler çok konuşunca sinirlenmiş, “ben susmalarını emrettim, niye susmuyorlar?” diye çevresine fısıldamış. Paşalar “efendim burası bizim saray değil” diye açıklamaya çalışmış. uluslararası kültür şoku, sultan seviyesinde. Osmanlıda Absürt olaylar 1. IV. Murad’ın korku testi Gece devriyesine çıktığında yanına aldığı birkaç adamıyla halkın kapısını çalar, “kim o?” sorusuna verilen cevaba göre vergi belirlediği söylenir. kapıyı açıp “kimse yok” diyenin ertesi gün vergi borcu gökten inmiş gibi artardı. 2. Hürrem Sultan’ın gizli zehir laboratuvarı Rivayetlere göre haremde çok küçük, kimsenin girmediği bir odada ilaç ve zehir karışımları hazırlatırdı. Kimi tarihçilere göre bu odanın kokusu, saray kedilerini bile oraya yaklaştırmazmış. “kimse seni kıskanmıyorsa haremde yaşamıyorsun.” 3. Kalender Paşa’nın padişahı rencide eden hicvi II. Selim’in çok içmesini eleştiren bir taşlama yazmıştı. Padişah duyunca sinirlenip öldürtecekti ama şiiri çok komik bulunduğu için affedildi. osmanlı’da mizah: risk + ceza + yetenek = yaşamak. 4. Genç Osman’ın gizli kaçış planı Yeniçerilerin kendisini öldüreceğini anlayınca, birkaç sipahi ile birlikte saray duvarından ip sarkıtıp kaçmayı düşündü. Ama ipin uzunluğu yanlış hesaplanınca plan çöktü. tarih: 1, mühendislik: 0 5. Kösem Sultan’ın “hayalet mektupları” Herkesi yönlendirmek için görünmez bir el gibi hareket ederdi. Bazen sarayda adı yazmayan mektuplar dolaşır, o mektuplar vezirleri birbirine düşürürdü. Yazan kişi? tahmin ettin: kösem. gizli yönetim 101. 6. Kanuni’nin sonsuz yasları Hürrem için 8 gün boyunca kimseye konuşmadığı söylenir. Sarayda kuş cıvıltısına bile sinirlenmiş. “hüzün modu: imparatorluk çapında aktif.” 7. II. Mahmud’un sakal operasyonu Sakalını kısaltınca devletin yarısı isyan edecek gibi olmuştu. Jandarmaya “sakalım yüzünden kavga çıkarsa hepsini sakinleştirin” diye talimat bile vermiş. yüzyıllardır değişmeyen gerçek: stil değişikliği herkesin konusu olur. 8. Abdülaziz’in “hayvan bakıcısı selam durun” emri Sarayda papağanından servetine kadar tüm hayvanlarına rütbe verdirirdi. Bir kere bir paşa papağana selam vermeyi unuttu diye görevden alınmış. osmanlı’da hiyerarşi yaşıyor: kuş bile üstün olabilir. 9. I. Mustafa’nın mum manyaklığı – ileri seviye Mumların eşit yanmaması sinirini bozuyordu ama bu bilinir. Daha az bilineni: mumların erime hızını ölçen özel bir hizmetli vardı. “mum raportörü” diyebiliriz. 10. Şehzadelerin gizli oyunları Kafeste yaşayan şehzadeler konuşmayı unutmasın diye kendi aralarında fısıltıyla hikâye anlatırlardı. Hikâyeler hep aynı iki tema: — kaçış — tahta çıkınca ne yapacakları çocuk oyunu değil, hayatta kalma terapisi gibiydi. 11. III. Selim’in nahoş batı müziği krizi Fransız elçisinin gönderdiği flütü denedi, sesi çok tiz gelince “bu acıyı neden kendi kulaklarına reva görüyorlar?” demiş. sonra da minik orkestraya “flüt biraz geri dursun” talimatı: ilk akustik düzenleme. 12. Cem Sultan’ın Avrupa’daki aşkı Fransız bir soylu kadın ona o kadar tutulmuştu ki gizli gizli Türkçe öğrenip Cem’e mektuplar yazmış. Cem mektubu alınca sadece bir cümle yazmış: “ben sürgünüm, sen özgürsün – yollarımız dua kadar kesişir.” romantik ama çaresiz. Tarih kitaplarının yazmadıkları 1. IV. Murad’ın “susarsan yaşarsın” yasası İstanbul’da içki yasağı koyduğu dönemde, bir meyhaneye baskın yapıp masadaki adamın suratına: “sen bir şey demedin, seni affettim” deyip geçmesi meşhurdur. Konuşan iki kişi idam, susan adam yaşıyor. osmanlı’da en tehlikeli şey laftı. 2. Haremdeki gizli hamilelik testçisi Haremde kadınların gerçekten hamile olup olmadığını anlamak için özel bir “harem hekimi” vardı. Rivayet: bir cariye, birkaç gün önce karpuz yediği için “hamile olabilir” raporu verilmiş. tarih: 1 bilim: 0 3. Yıldırım Bayezid’in sinirden kırdığı kılıç koleksiyonu Öfkelendiğinde kılıç kırması ünlüdür. Bir savaş öncesi arka arkaya 3 kılıç kırınca vezir “efendim düşmanı bekletelim, metalleri yetişmiyor” demiş. osmanlı’da öfke kontrolü: hazard mode. 4. Kösem Sultan’ın gece hayalet yürüyüşü Haremde gece çıkan tıkırtıların “kösem sultan’ın dolaştığı” söylentisi yıllarca devam etmiş. Bazı cariyeler “sır saklayan odaların anahtarlarına bakmaya gider” diye anlatır. gerçek mi? bilinmez. ama haremde herkes kapıyı iki kez kilitlerdi. 5. II. Mahmud’un gizli karikatür defteri Modernleşme merakı yüzünden Avrupa’dan karikatür kitapları getirtti. Hatta bazı paşaların sakal ve kaftanlarını “fazla abartılı” bulup defterine çizip dalga geçtiği bilinir. osmanlı’da ilk ofis dedikodusu: çizimli. 6. III. Selim’in enstrüman takıntısı – ileri seviye Saray müzisyenleri yanlış nota çaldığında sadece kızmazdı… Enstrümanı düzeltip “şurası yanlış akortluydu, şimdi tekrar çal” diye gösterirdi. müzisyenler: “bari sinirlen ama akort etme efendim.” 7. Şehzade İbrahim’in kayıp yüzüğü IV. Mehmed’in babası İbrahim’in, “denizi dindirdiğine inanılan” bir yüzüğü vardı. Bir gün denize attı ve “şimdi fırtına diner” dedi. Fırtına daha da büyüdü. Saraydakiler: “efendim yüzük gitmiş olabilir…” denize hükmetmeye çalışmak: osmanlı edition. 8. Yeniçerilerin tuhaf ceza ritüeli Bir yeniçeri suç işlediğinde bazen “kaşık sürgünü” uygulanırdı. Kazanda kaşık kalmayınca suçlunun eline kaşık verilip bütün bir taburu dolaştırırlardı. mahallenin ortasında kaşıkla koşmak: o dönem tam rezillik. 9. Hürrem’in gizli armağan hilesi Hürrem’in Kanuni’ye verdiği bazı hediyelerin aslında sarayın hazinesinden “geri dönen” eşyalar olduğu bilinir. Bir bilezik: önce Mahidevran’a gönderilmiş, geri alınmış, temizletilmiş ve Kanuni’ye “ben yaptırdım” diye sunulmuş. osmanlı’da recycle sistemi varmış haberimiz yok. 10. Fatih’in geceleri kitap saklama seansı Fatih, bazı kitapları ulemanın kızacağını bildiği için gizli bir odada tutar, sadece geceleri okurdu. Özellikle astronomi ve matematik kitaplarını “yakılmasın diye” sakladığı söylenir. sultan + bilim = gizli gece kulübü. 11. Abdülhamid’in saray içi yalan makinesi Aynalarından önce, bir de özel “mimik okuyucu” vardı. Paşaların göz kırpma hızına göre yalan mı söylüyor anlarlardı. Yanlış tahmin yapan görevli sürgüne gidiyordu. osmanlı’da psikoloji bilmeden psikoloji yapmak = zor meslek. 12. V. Murad’ın piyano ile hesaplaşması Ruhsal çöküş döneminde sarayda piyano çalıp “bu notaya bastıkça kalbim acıyor” demiş.

obey 4 months ago

Beyaz Zambaklar Ülkesi

Grigory Petrov

67 Gönderi

Atatürk’ ün okullarda okutulmalı dediği kitap. `grigory petrov``'un ``beyaz zambaklar ülkesi` “milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren ve ahlâken çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa alışmış da, bunu doğal bir durum sanıyor sanki.”…devamıAtatürk’ ün okullarda okutulmalı dediği kitap. `grigory petrov``'un ``beyaz zambaklar ülkesi` “milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren ve ahlâken çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa alışmış da, bunu doğal bir durum sanıyor sanki.” bu cümle, `grigory petrov`'un `beyaz zambaklar ülkesi`'nde isimli eserindeki toplumsal çürüme eleştirisinin bir parçasıdır. petrov, özellikle `finlandiya`'nın geri kalmışlık dönemindeki ahlâkî, sosyal ve kültürel durumunu anlatırken halkın içine düştüğü dağınıklığı, moralsizliği ve “`alışılmış çürüme hâlini`” tasvir eder. `petrov`, bu tespitten sonra şuna dikkat çeker: toplumun çürümesi aslında bir anda ortaya çıkan bir felaket değil; yavaş yavaş, kimsenin fark etmediği, herkesin normal saydığı bir süreçtir. insanlar tembelliği alışkanlık, haksızlığı kader, yozlaşmayı hayatın olağan akışı olarak görür hâle gelmiştir. kimse yükselmeyi düşünmez; herkes bulunduğu çukurda kalmayı doğal bulur. eğitim çökmüştür, çalışma disiplini kaybolmuştur, ahlâk bir süs gibi görülür. halk, kendi içindeki potansiyeli fark edecek iradeyi bile kaybetmiştir. `petrov` bu bölümde, toplumun karanlıktan çıkması için önce kendini görmesi, sonra da “`uyanması`” gerektiğini vurgular. asıl değişimin devletlerden değil, toplumun içinden, halkın bilincinden başlaması gerektiğini söyler. sizinde aynı fikirde olduğunuzu düşünüyorum. 1. `Toplumun Kendi Kaderine Terk Edilmişliği` `Petrov`, halkın büyük kısmının karanlık içinde yaşadığını, bilgisizliğin ve umutsuzluğun bir yaşam biçimine dönüştüğünü anlatır. • İnsanlar kendi fakirliklerini kader sayar. • Düzeni bozuk bir toplumda herkes suçu birbirine atar. • Halk “`nasıl olsa hiçbir şey değişmez`” düşüncesine saplanmıştır. Bu, çürümüşlüğün en tehlikelisi: `alışmak`. 2. `Ahlâkî Çöküşün Fark Edilmemesi` Yazar, toplumun ahlâk seviyesinin düşmesini, fakat kimsenin bunu fark etmeyişini vurgular. • Ahlâk sadece sözde kalmış, davranışlara yansımamıştır. • Kültürsüzlük ve kabalık günlük hayatın parçası hâline gelmiştir. • İnsanlar kötüye kötü demekten bile çekinir hâle gelmiştir. `Petrov`’a göre: “Ahlâksızlığın en kötüsü, insanların artık onu ahlâksızlık olarak görmemesidir.” 3. `Tembellik ve Çalışma Disiplininin Kaybolması` Fin halkı uzun süre “`nasıl olsa gelişemeyiz`” düşüncesiyle tembelliğe sürüklenmiştir. • Halk çalışmaya gönülsüz, eğitime isteksizdir. • Toplum üretmek yerine yalnızca tüketir. • Sürekli bahaneler bulunur: “`Hava soğuk, şartlar kötü, imkan yok…`” Burada yazar, irade çöküşünün, ekonomik çöküşten daha tehlikeli olduğunu anlatır. 4. `Kötülüğe Karşı Sessizlik` Kitapta, kötülüğün ve yozlaşmanın karşısında duran çok az kişi olduğu vurgulanır. • Herkes kötülüğün farkında ama kimse ses çıkarmıyor. • “`Bana ne? Ben karışmam.`” zihniyeti yaygın. • Sessizlik, bozukluğun güçlenmesine yol açıyor. `Petrov`, bu durumu “`çürüyen bir ormanı kimsenin fark etmemesine`” benzetir. 5. `Uyanışın İlk Kıvılcımları` Her şey karanlık görünse de, kitabın başka bölümlerinde yazar şu temayı işler: Toplumun içinden çıkan birkaç idealist insan, kocaman bir ülkeyi değiştirebilir. • Bir öğretmen, bir subay, bir din adamı bile büyük dönüşüm başlatabilir. • Önce gençler, sonra köylüler, sonra tüm millet uyanmaya başlar. • Değişim yukarıdan değil, aşağıdan–halktan gelir. Bu da kitabın temel mesajlarından biridir: Çürüme bulaşıcı olduğu gibi, iyileşme de bulaşıcıdır. 6. `Liderlerin Sorumluluğu ve Halkın Bilinçsizliği` Devlet adamlarının kayıtsızlığı da işlenen temalardandır. • Yöneticiler halkı ihmal eder, sadece kendi makamlarının derdindedir. • Halk da bilinçsiz olduğu için sorgulamaz, takip etmez. • Toplum böylece kendi kendini aşağı çeken bir döngüye girer. `Petrov`’un vurgusu: Toplum yükselmek istiyorsa hem halk hem liderler aynı anda uyanmalıdır. `modern türkiye !!` Bugünün Türkiye’sinde de tıpkı Petrov’un anlattığı gibi, toplumun büyük kesimi bir yorgunluk, bir yılgınlık, bir “`alışmışlık`” hâlinin içinde yaşıyor sanki. Gündelik dertler, ekonomik baskılar, adaletsizlik hissi, değerlerin hızla tüketilmesi… Hepsi bir araya gelince toplumun ruhunda ince bir çatlak oluşuyor. İnsanlar çoğu zaman yanlışın yanlış olduğunu bile söylemeye çekinir hâle geliyor. Çünkü yorulmuşlar. Çünkü “`zaten bir şey değişmiyor`” duygusu kemikleşmiş. Tıpkı Petrov’un Finlandiya’sında olduğu gibi, çürümenin en tehlikelisi — alışıldığında ortaya çıkıyor. `Ahlâkî karmaşa` Bugün pek çok kişi, değerlerin hızla tüketilmesini sıradan bir şeymiş gibi karşılıyor. Toplumsal nezaket azalıyor, kaba kuvvet ve kabalık normalleşiyor. Herkes kendi derdine gömüldükçe, ortak iyilik duygusu zayıflıyor. `Toplumsal soğuma` İnsanlar birbirlerine karşı daha şüpheci, daha gergin, daha kopuk. Sosyolojik olarak buna “toplumsal soğuma” denir. Petrov’un betimlediği o “ruhun donması” burada da hissediliyor. `İrade yorgunluğu` Türkiye’de milyonlarca insanın ortak duygusu: “Ne kadar çalışırsam çalışayım, bir şeyler yine tıkanıyor.” Bu duygu uzun vadede toplumun enerjisini tüketir; tıpkı Petrov’un halkının kendi kabuğuna çekilmesi gibi. `Eğitimde derin yaralar` Petrov’un en sert eleştirisi halka değil, eğitimin çökmüş hâlineydi. Modern Türkiye’de de insanlar sık sık şöyle söylüyor: “Eğitim var ama nitelik yok.” Bu da toplumu ileri taşıyacak insan kaynağını zayıflatıyor. `Sessizlik kültürü` Kötüye kötü demek cesaret ister hâle geliyor. Kimse kendi huzurundan olmamak için sesini çıkarmıyor. Petrov’a göre işte asıl çürüme burada başlar: Kötülüğü yapanlar değil, onları sessizlikle izleyenler toplumu geriletir. `Ama tıpkı Finlandiya gibi, umut da var` Petrov’un en güçlü mesajı şuydu: Bir ülkeyi kurtaran da batıran da halkın içindeki bilinçtir. Bugün Türkiye’de de: • Gençlerin enerjisi, • Bilgiye açlık, • Bireysel çabalar, • Üreten, öğrenen, sorgulayan insanlar hala büyük bir potansiyel taşıyor. İster sanatla, ister bilimle, ister bireysel duruşla… Küçük bir kıvılcım, büyük bir değişimi başlatabilir. Petrov’un Finlandiya’sı nasıl karanlıktan çıkıp bir eğitim ve kültür mucizesine dönüştüyse, bugün de Türkiye’de uyanışın tohumları çoktan ekilmiş durumda. Mesele şu: Bu tohumların büyümesini engelleyen alışkanlıklardan, yılgınlıktan, korkudan kurtulmak.

obey 4 months ago

https://youtu.be/JozXk4H_2mU?si=LQnH5xA_GitibFbk

obey 4 months ago

BEDİR — 313 Kişinin Gökleri Titretmesi Rüzgârın serinliği bile gergindi o gün. Karşıda üç kat, dört kat büyük bir ordu… Sanki çölün üzerine çökmüş bir dağ gibi. Ama 313 kişi vardı ki, üzerlerinde korku değil; emanet duygusu taşıyorlardı. Her biri…devamıBEDİR — 313 Kişinin Gökleri Titretmesi Rüzgârın serinliği bile gergindi o gün. Karşıda üç kat, dört kat büyük bir ordu… Sanki çölün üzerine çökmüş bir dağ gibi. Ama 313 kişi vardı ki, üzerlerinde korku değil; emanet duygusu taşıyorlardı. Her biri biliyordu: “Bugün biz değil, bugün hak yürür.” Suyun başı tutulmuş, nefesler daralmış, eller titriyordu… Ama kalpler değil. Kalpler demir gibiydi. Ve Bedir’in kumu, tarihte ilk kez azın çoğa diz çöktürdüğü günün sahnesi oldu. Bir çarpışma değil; bir kader kırılması… ⚔️ UHUD — Zaferin Bir Adım Ötesinde Kaybedilen Ders Sabahın ilk ışığı Uhud dağının kızıl taşlarına vururken, müminler bir kez daha üç kat büyük bir ordunun karşısına çıktı. İlk anlarda rüzgâr onların arkasındaydı. Mızraklar ilerledi, Kureyş bozuldu… Zafer kokusu havayı doldurdu. Tam o anda, okçular tepeden ayrıldı. O küçücük ihlal, dev bir savaşın kaderini altüst etti. Uhud, yenilgi değil; “zaferin bile emri var” diyen en acı ders oldu. ⚔️ HENDEK — Rüzgârın Ordudan Daha Büyük Olduğu Gün On bin kişilik Ahzab ordusu Medine’yi sardığında, şehrin üzerine gölge gibi çöktüler. Ama hendek kazıldı. Kazmayı tutan eller yorgundu; niyetler değil. Günler geçti… Açlık, soğuk, korku… Ama bir an bile çözülme olmadı. Sonra öyle bir fırtına kopardı ki, koskoca ordunun çadırları söküldü, ateşleri söndü, kalpleri dağıldı. Hendek, insanların değil, sabır ile esen rüzgârın kazandığı savaştı. ⚔️ MÛTE — Üç Bin Askerin Karşısında Ufku Kaplayan Ordu Gök gri, yer siyah… Ve ufuk… ufuk tamamen mızrak uçlarından oluşuyordu. Romalılar ve Gassaniler 200.000’e yakındı. 3.000 kişi… Sanki okyanusa karşı bir avuç kum. Ama o kum, geri adım atmadı. Zeyd düştü. Cafer düştü. İbn Revâha düştü. Sonra kum tepeleri gibi, bir elden diğerine geçti sancağı. Bu savaş zafer değildi—ama bozgun da değildi. Bu, onurun kanla yazıldığı bir duruştu. ⚔️ HUNEYN — Çokluğun Gururu, Azlığın Sükûtu 12.000 kişilik İslam ordusu, tarihte ilk kez sayısal olarak güçlüydü. Belki de en büyük tehlike buydu. Vadiye girdiklerinde oklar yağmur gibi yağdı. Kalabalık birden çözüldü. Dillerde bir fısıltı: “Bugün yeniliriz…” O anda ses yükseldi: “Ben buradayım!” Ve dağılır gibi görünen ordu, bir avuç yiğidin kararlılığıyla toparlandı. Huneyn, kalabalığın değil; direnenlerin savaşını kazandığını gösterdi. ⚔️ YERMÜK — Roma’nın Kırıldığı Gün Rüzgâr sıcak, toprak sertti. 40.000 kişi, dev bir imparatorluğun 200.000 askeriyle yüzleşti. Roma ordusu dalga dalga üzerine gelirken, İslam ordusunda tek bir cümle dolaşıyordu: “Bugün geri dönüş yok. Ya dururuz ya düşeriz.” Savaş günler sürdü. Her çarpışma bir dağ gibi ağırlıktaydı. Sonunda Roma çekildi. O gün yalnız bir ordu yenilmedi… Bir çağ çöktü. ⚔️ KADİSİYE — Dünyanın En Eski Gücünün Çöktüğü An Sasani ordusu yüzyılların ihtişamı, orduların ordusuydu. 30.000 kişi, bir medeniyet devine karşı durdu. Toprak titredi; fillerin ayak sesleri göğsü deler gibi geliyordu. Ama küçük ordu çözülmedi. Direndiler, siper siper, adım adım… Ve bir noktada o dev makine kırıldı. Kadisiye sadece bir savaş değil; tarihin yön değiştirdiği bir kapıydı. ⚔️ NEHAVEND — “Fetih Anahtarı” Persler yüz binleri toplamıştı. Sanki bütün coğrafya üzerlerine yürüyordu. Müslümanlar yine 30.000 civarındaydı. Bir avuç ama kararlı. Savaşın kaderini bir manevra değiştirdi. Düşmanı dışarı çektiler… Ve dağılan Pers ordusu bir daha toparlanamadı. Nehavend’e boşuna “Fetihlerin Anahtarı” demediler. ⚔️ ENDÜLÜS — 12.000 Kişinin Bir Kıtayı Açması Tarihin en dramatik sayfalarından biri… 12.000 asker, 100.000 kişilik Vizigot ordusunun karşısına çıktı. Karşı kıyıdan esen rüzgâr, sanki “imkânsız” kelimesini fısıldıyordu. Ama o gün “imkânsız” kelimesi öldü. Tarık bin Ziyad’ın sözleri, ordunun kalbine ateş gibi düştü: “Arkanızda deniz, önünüzde düşman!” Ve o gün küçük bir ordu, bir kıtanın kapılarını açtı.