Abartı yok, dramı zorlamıyor ama yine de insanın içine oturuyor. Film bitince bile kafanda dönmeye devam ediyor.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Close, çocukluk kadar saf ama bir o kadar kırılgan bir şeyin nasıl dağıldığını çok sade anlatıyor.
Perfect Days, çok küçük anların aslında ne kadar dolu olabileceğini hatırlatan bir film. Neredeyse hiçbir şey olmuyor gibi ama bir şekilde her şey oluyor. Sessiz, sade ve garip şekilde huzurlu; izledikten sonra insanın içi biraz yavaşlıyor.
Mizahı çok doğal, yer yer güldürüyor ama neşenin altında hep bir veda hissi var. Zorlamıyor, bağırmıyor, yavaş yavaş içine işliyor.
The Human Centipede, aslında korkudan çok “bu fikri gerçekten filme çevirmişler” dedirten bir iş. Şok etkisi zamanla azalıyor ama o ilk izlenimdeki rahatsızlık hissi kolay kolay gitmiyor. Çok şey anlatmaya çalışmıyor, zaten derdi de o değil; tek bir fikre saplanıp…devamı
