Raf Yorumu: Zeynep Beyza Tonkuş (@byzatonkus)

Spoiler içeriyor Filmde başrolleri Dicaprio ve Winslet canlandırıyor. Canlandırdıkları karakterler ise tek kelime ile muhteşem. Adam kişisi ve kadın kişisi her filmde gördüğümüz standart kişiler olmaktan uzak, hayatın içinden çıkıvermiş standart kişileri andırıyorlar. Ben biraz bu çok beğendiğim karakterler hakkında konuşmak istiyorum.…devamıFilmde başrolleri Dicaprio ve Winslet canlandırıyor. Canlandırdıkları karakterler ise tek kelime ile muhteşem. Adam kişisi ve kadın kişisi her filmde gördüğümüz standart kişiler olmaktan uzak, hayatın içinden çıkıvermiş standart kişileri andırıyorlar. Ben biraz bu çok beğendiğim karakterler hakkında konuşmak istiyorum. Adam hayattan vazgeçmişçesine hayata alışmış, evinden işinden mutlu olmayan ve sevgisini göstermeye çalışırken bencil, her şey dilediği gibi gitmediğinde öfkeli biri. Kadın ise işinden kopmuş, görece başarısız hissettiği hayatta yalnız kalmış, sorumlulukları tek başına üstlendiğini düşünen, ama hayata ve sevgisine dair umutlarını tüketmemiş biri. Bunlar benim hissettiklerim.. ve film boyunca izlediğimiz birçok küçük sahne ile bunları somut olarak görmenin mümkün olduğunu düşünüyorum. Üzerinde düşünülerek izlendiğinde güzel noktalara değinilmiş birçok düşünülmüş sahne ile karşılaşabilirsiniz. Filmin ilk dakikalarında eşinin çok kötü hissettiği bir anda adamın ‘destekliyici’ bir eş olmak için çabaladığını fakat biraz bile sinirlendiğinde ağzına her geleni söyleyebildiğini görüyoruz. Film boyunca empatiden yoksunluğu gerçekten göz yaşartıcı derecede gerçek. Ve filmin devamı boyunca da birbirini çok seven bir çifti aşkın şiddetini damarlarında akarken izliyoruz. Bazı aşklar vardır sakin ve huzurludur bazı aşklar vardır öfkesi bedenleri büsbütün sarmıştır çoktan. Bu aşkların ne denli çıkmaza girebileceğini sakin sakin ve gerçekten güzel adımlar ile anlatmış bu film. Normal şartlar altında çok göz doldurmayan bu filmi üzerinde düşündüğünüzde ve biraz olsun empati yaparak izlediğinizde; sağlam duygusal yüklemeler ile gerçekten dolmuş bir şekilde filmi bitiriyorsunuz. Filmi izlerken zaman zaman yaptığım empati gözlerimi yaşarttı.. filmin ardından ise bütününü tüm detayları ile arkadaşıma anlatırken ağlamaktan konuşamadığım dakikalar oldu desem yeridir. Eğer toksik bir ilişki yaşadıysanız beni anlarsınız ve film bunun en güzel örneklerinden biri. Ve eğer hâlâ bu ilişkinin içindeyseniz, ve karşı taraftan ne görmeniz gerektiğini bilmiyorsanız, görmemeniz gerekenler için filmi izlemenizi öneriyorum. Arkadaşlar iki kişilik bir dünyada kimse yalnız bırakılmayı hak etmez. Ve bana soracak olursanız aşk şiddetten değil merhametten geçer. Okuduğunuz için teşekkürler.