Raf Yorumu: Barış Örek (@barisorek)

Spoiler içeriyor Ne söylenebilir ki? Söylemek için duygularımı döksem buraya hala içimde söylemeye değer birçok şeyin kaldığını görürsünüz. Hem üzüldüğüm hem de kahkaha fırlattığım tek kitaptır. Bu kadar üzülmemiştim. Ah Zeze, seni öyle çok seviyorum ki... Ya insanlar 5 yaşındaki bu çocuğa…devamıNe söylenebilir ki? Söylemek için duygularımı döksem buraya hala içimde söylemeye değer birçok şeyin kaldığını görürsünüz. Hem üzüldüğüm hem de kahkaha fırlattığım tek kitaptır. Bu kadar üzülmemiştim. Ah Zeze, seni öyle çok seviyorum ki... Ya insanlar 5 yaşındaki bu çocuğa nasıl bu kadar şiddet uygulayabilir? O kadar gerçek ki.. O kadar kötü oldum ki. Çok öfkelendim. İnanılmaz zeki bir çocuk ve bu çocuğun hayallerini, ümitlerini elinden aldılar. Söylediği birçok söz beni kalbimden vurdu. Gloria ve küçük Kral Luis haricinde iyi davranan kimse olmadı kendisine. Özellikle Portuga'ya çok üzüldüm. Kendisine değer veren bir kişiyi bu şekilde kaybetmesi hayli Üzücüydü. Nasıl kahroldum bilemezsiniz. Etrafındaki insanları bu kadar düşünen ve o küçük boyuna rağmen babasını üzdüğünü düşündüğü için gidip boyacılık yapan aynı zamanda dilenci olmadığını bildiren ve sadaka kabul etmeyen altın kalpli bir çocuk. Gerçekten beni ağlattı bu kitap. Bunu net bir şekilde söyleyebiliyorum. Bende bu kadar etki edeceğini beklemiyordum. 10/10 Sizinle bu kitaptan seçtiğim güzel diyalogları paylaşacağım. Çok da kahreden... Umarım en yakın zamanda başlayabilirsiniz... "Artık biliyorduk ki hepimiz çocukluğumuzu yitirmişti. Hepimiz büyüktük, büyük ve hüzünlü. Noel sofrasında payımıza düşen hüznü mideye indirmiştik" "Başımı öne eğdim ve Totoca'nın dediğini hatırladım, Bebek İsa sadece zenginleri seviyordu." "Ağlama yavrum. Böyle duygusal bir çocuk olursan hayatta daha çok ağlarsın." "Hiç de değil, Dona Cecilia. Dünya Tanrı'nın değil mi? Dünyadaki her şey Tanrı'nın değil mi? Öyleyse çiçekler de Tanrı'nın..." "Minguinho, bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar." Gloria hayallerime ne olduğunu soruyordu. "Artık yoklar. Uzaklara gittiler..." "Olsun, onu öldüreceğim." "Ne diyorsun evladım sen, babanı mı öldüreceksin?" "Evet, öldüreceğim. Çoktan başladım bile. Öldürmek derken öyle Buck Jones'un tabancasını alıp dan diye öldürmeyi kast etmiyorum. Öyle değil. Kastettiğim onu kalbimde öldürmek. İyiliğini istemekten vazgeçmek. Derken bir gün ölüp gidecek." "Sen benim oğlum mu olmak istiyorsun?" "İnsan babasını doğmadan önce seçemiyor. Ama ben seçebilsem seni seçerdim." Küçücük çocuklara her şeyi neden anlatmak gerek? Hakikaten de sevgili Portuga, bana her şeyi çok erken anlattılar.