Raf Yorumu: Nhlyrtsvn (@nhlyrtsvn)

#Sineraf Telegram Grubu 26. Film Yönetmenliğini Paolo ve Vittorio Taviani Kardeşler'in yaptığı 2012 yapımı olan filmin, oyuncu kadrosunun tamamı hapishanede kalan gerçek mahkûmlardan oluşmaktadır. Film sahneleri de mahkûmların tiyatro oyununu sergilemek için yaptıkları provalardan oluşmaktadır. Azılı suçluların bulunduğu Rebibbia Cezaevi'nde,…devamı#Sineraf Telegram Grubu 26. Film Yönetmenliğini Paolo ve Vittorio Taviani Kardeşler'in yaptığı 2012 yapımı olan filmin, oyuncu kadrosunun tamamı hapishanede kalan gerçek mahkûmlardan oluşmaktadır. Film sahneleri de mahkûmların tiyatro oyununu sergilemek için yaptıkları provalardan oluşmaktadır. Azılı suçluların bulunduğu Rebibbia Cezaevi'nde, mahkûmların rehabilitasyonu amacıyla her yıl bir tiyatro oyunu sahneye konulur. Bu yıl sahnelenecek oyun ise Shakespeare’in Julius Caesar uyarlamasıdır. Çoğu ömür boyu hapse çarptırılmış mahkûmlar için bu tiyatro çalışması hayatlarındaki en önemli olay haline gelmiştir ve buldukları her fırsatta koğuşta, koridorlarda, bahçede, sürekli oyunun provasını yapmaktadırlar. Bu provolar esnasında bazı mahkûmların kendilerini, yaşadıklarını sorgulamalarına da şahit oluyoruz. (Özellikle Bruto karakterinin) Hayattan beklentileri kalmayan mahkumlar için tiyatro ve oyun bir süreliğine de olsa hayata tutunma sebebi oluyor. Filmin sonundaki "Sanatla tanıştığımdan beri bu hücre bir hapishaneye döndü" repliği de bunu çok güzel ve vurucu bir şekilde ifade ediyor. İlginç ve bir o kadar da gerçekçi, belgesel tadında bir filmdi. Bir yandan film bir yandan tiyatro izlemek de keyifliydi. Seçmelerin yapıldığı sahne çok hoştu. Hiçbirinin profesyonel olmadığını düşünürsek oyunculukları da gayet başarılı buldum. Filmin konusunu okuduğumda Margaret Atwood'un Cadı Tohumu adlı kitabı geldi aklıma. İzlerken de kitapta okuduğum sahneler hep gözümün önüne geldi. Kitapta da bir cezaevinde mahkûmlar Shakespeare’in Fırtına adlı oyununu sergiliyorlardı. Kitabı okurken de ilgimi çekmişti bu konu filmin konusunu okurken de. Kitapta okuyucuyu detaylarla oldukça doyuruyordu, kafamda hiç soru işareti kalmamıştı ancak filmde bu tadı bulamadım pek. Süresi biraz daha uzun olup, mahkumları provalar başlamadan biraz daha tanıma ve karakterle bağ kurabilme şansımız olmasını isterdim açıkçası ben bir izleyici olarak. Çok çabuk oldu bittiye getirilmiş gibi geldi bana. Ama yine de farklı bir deneyim için güzeldi tavsiye ederim. Notum : 7/10