Raf Yorumu: Tuğçe (@kelimeleredair)

Tek kelimeyle fevkalâde bulduğum nâdîde filmlerdendi. Bu aralar güzel filmler izliyorum bu filmle birlikte bu birikime yenice bir güzellik ekledim, dilerim daimi olur. Bu film beni bütün detaylarıyla oldukça etkiledi; sinematografik olarak şahaneydi bana kalırsa. Verdiği o kasvetli ve boğuk…devamıTek kelimeyle fevkalâde bulduğum nâdîde filmlerdendi. Bu aralar güzel filmler izliyorum bu filmle birlikte bu birikime yenice bir güzellik ekledim, dilerim daimi olur. Bu film beni bütün detaylarıyla oldukça etkiledi; sinematografik olarak şahaneydi bana kalırsa. Verdiği o kasvetli ve boğuk renkler insanın içine işliyordu. Filmin fonunu oluşturan o müzik ise muazzamdı benden yana. Tüm bunları bir yana bırakacak olursam bu filmin oyuncularının da beni hayran bıraktığını söylemem gerek. Hassaten az konuşup, çok susan bu oyuncular, susuşlarındaki o derinliksi performanslarıyla beni benden aldılar. İşte böyle bir filmdi, yoğun duyguların hissettirildiği yoğun bir film... Filmde bir aşk acısı anlatılır, bir aşktan ziyâde aşk acısı vardır bence filmde. Toy sayılabilecek bir yaşta olan Tomek'in, kendisinden yaşça büyük olan ve pek tabii daha olgun, ilişkiler konusunda da daha deneyimli olan Magda'ya olan aşkı esas alınır. Başlarda platonik olan bu aşk zamanla Magda'nın bir bekleyişine dönüşür. Bu kısım bana kalırsa çok çok önemlidir. Tüm bir insanlığın ortak duygusudur sanki. Başlarda bu aşk için bihaber davranan Magna zamanla bu aşka karşın bir açlık hissiyle dolup taşmaktadır. Aslında hepimiz, tüm insanlar ne denli kayıtsız gibi olsak da o ilgiye açız. Filmin bu boyutu da vardır. Filmle ilgili verilen mesajlardan en beğendiğim kısmı ise şuydu; aşkın öpüşmek, sevişmek ve dokunmaktan daha fazlası olduğu, tüm bu temasların uzağında ama çok daha fazlası olduğuydu. Bununla ilgili sahneler de oldukça fazlaydı. Tomek'in toyluğunu, bu aşka düşmekle beraber vücut bulduğu olgunluğu da izleriz filmde, aşk insanları büyütür ve gerçek aşk acı çektiğin aşktır filme göre. Bana kalırsa gerçek dünyada da böyledir, böyle olmalıdır. Bu güzelim filmi izlediğim ve bilhassa sonunu seyir edebildiğim için pek şanslıyım. Ah sonu, ah o sonu öylesine güzeldi ki. Bir empati hâliydi o son. Sonu için bile izlenir bu derin film... • —"İnsan neden ağlar anne? — "İnsanlar ağlar. Bir şeylerin, yükünü, taşıyamadıklarında."