Raf Yorumu: nahicref (@nahicref)

Spoiler içeriyor Mükemmelll bir film ile geldim😊 Müzik ile ilgilenen arkadaşlarım için bu kesin bir öneridir ama sanmayın Opera dinlemeyenleri çekmez -ki ben de bilmiyordum bu türü çok fazla- Film ünlü tenor Andrea Bocelli'nin hayatını anlatıyor ama ne film! Bu film bana…devamıMükemmelll bir film ile geldim😊 Müzik ile ilgilenen arkadaşlarım için bu kesin bir öneridir ama sanmayın Opera dinlemeyenleri çekmez -ki ben de bilmiyordum bu türü çok fazla- Film ünlü tenor Andrea Bocelli'nin hayatını anlatıyor ama ne film! Bu film bana azmi, pes etmemeyi, çok zor sapaklara rağmen yoldan ayrılmamayı gösterdi. İzleyeli yarım saat geçti geçmedi tüylerim diken diken. Kendisinin ortaokul döneminden sonra tamamen gözlerinin görmemesi ile bambaşka bir macera başlıyor. Bence tüm bu güzelliğin arkasındaki baş mimar amca. Engeli olan bir insanı atıl olarak görmek yerine hayatın içine direkt olarak katmak çok önemli ki hakikaten şunu birçok kez müşahede ettim: Diğer insanlardan farklı olarak bir engel taşıyan insanların bize nazaran duyuları çok açık. Ortada romantik bir pembe çiçekli yol yok en önemli kısmı da bu zaten. Halihazırda olan bir yeteneği doğru insanla, doğru zamanda karşılaştırdığınızda ve yeri geldiğinde tüm diisplininizi buna verdiğinizde sonu müthiş olabiliyor. Film de Veronica Bocelli'ye yani eşine de yer verilmiş. Bizden farklı olarak yurtdışında insanları birey olarak oldukları gibi kabul etmek çok daha yaygın. Bugün görmeyen bir insanı eş olarak seçmek, ünlü bir operacının bir sürü sıkıntılı yönüne katlanmak herkesin yapacağı bir şey değil. Özellikle bizim gibi insanları fiziken ve statüsel olarak sürekli eleştiren bir toplumda. Mükemmel ses Bocelli'nin Son geldiği nokta beni inanılmaz duygulandırdı. Operaya karşı hala mesafeliyim çünkü Opera yani şarkılı hikaye İtalyanca bilmeden biraz noksan kalıyor. Ne var ki kendisini dinledim görmeyen bir insanın dünyanın en önemli sahnelerinde yer alması, başarının doğru temellendirilmesi ve büyük bir emek bugün bizim kendisinden mahrum kalmamamızı sağlamış. Filmin sonunda bir notunu da paylaşıyor bizimle: Asla pes etmememiz, Tanrı'ya inanmamız ve gösterdiği yolda gitmemiz gerektiğini; muhakkak bize yol göstereceğini anlatıyor. Ayrıca hiçbir hayatın sıradan olmadığını ve her şeyin bir aşk sebebi olduğunu, söylediği her şarkının da bir aşk olduğunu ifade ediyor. Filmi izledikten sonra Bocelli'nin bir canlı performansını da özellikle izlemenizi öneriyorum. Bu yazıyı okurken hayatınızda kötü giden şeyler varsa, kendinizi sıkışmış ve dipte bir yerlerde hissediyorsanız özellikle hemen bu sıralar bu filmi izlemenizi öneriyorum. Eminim ki karanlığa ışık yakan bir film olacak. İnancınızı ve azminizi yitirirseniz işte asıl başarısızlık inanın bu olacaktır. İyi seyirler...