Okurken bitmesini istemediğim bir kitaptı. Özellikle Ölümsüz Kardeşin Gözleri hikayesi inanılmazdı. O kadar çok beğendim ki bence Stephan Zweig'ın en meşhur eseri Satranç'tan bile güzeldi diyebilirim. Hikayenin alt metni olan "Eylemsizlikte bir eylemdir." Çok güzel bir hikayeyle anlatılmış, okurken sürekli…devamı