Raf Yorumu: Aylin (@nilya)

1985 yapımı Kahvaltı Kulübü haftasonu okulda cezaya kalan birbirinden çok farklı kişilikleri olan beş öğrenciyi konu alıyor.Populer kızı Claire,Sporcu Andrew, kişilik olarak sorunlu John,onların tabiriyle inek Brian ve asosyal Allison başta birbirlerine sert davranırlar çünkü hepsi birbirine karşı önyargılı ve…devamı1985 yapımı Kahvaltı Kulübü haftasonu okulda cezaya kalan birbirinden çok farklı kişilikleri olan beş öğrenciyi konu alıyor.Populer kızı Claire,Sporcu Andrew, kişilik olarak sorunlu John,onların tabiriyle inek Brian ve asosyal Allison başta birbirlerine sert davranırlar çünkü hepsi birbirine karşı önyargılı ve mesafelidir.Ayni okulda olmalarına rağmen birbiriyle tanışmamış kaynasmamistir.Zaman ilerledikce birbirlerini tanıma fırsatını yakalayan beş öğrenci insanların birbirine karşı yaptığı önyargıları kırıyor,toplumsal baskıyı ve ailenin çocuğu nasıl etkilediğini bizlere gösteriyor.İkon olarak kabul edilen insanlar olduğu kadar ikonik bulunan durum ve filmler de vardır ki benim için bu yapım tam bir 80'ler ikonudur.Oyuncularin dönemi yansıtan kıyafetleri,mekan olarak seçilmiş okul kütüphanesi, paylaşılan aktiveler olsun çok başarılı.Beş farklı bağımsız öğrenciyi tanırken ahlaki sorgulamalar yapmamzda yardımcı olan yapımın yönetmenliğini yapan John Hughes dönemin ikonik sayılan bir yonetmeni olarak da kabul edilir bu filmiyle.Basrollerini Molly Ringwald,Judd Nelson,Emilio Estevez, Anthony Michael Hall ve Ally sheedy'in paylaştığı filmde abartılı olmayan ve insana geçen oyunculuklar söz konusu.Grubun beyni olarak kabul edilen Brian ailesinin sürekli ondan başarı beklemesini ve ona yapılan zorbaliklari anlatıyor çok parlak bir öğrenci olmasına rağmen ne derdi olabileceğini dusunen gruba intihara kalkistigini anlatınca önyargılar kırılıyor.İntihara meyilli bir birey olmasına ragmen sevecen mantıklı onlara yom gosteren kısmı üstleniyor.Diger bir oyuncumuz suçlu kabul edilen John.Digerlerinden geriden gelen bu kavgacı ve anlaşması zor çocuk istismar edilmiş bir geçmişe sürekli cezalandırılan sosyopat bir bireyi canlandırıyor.Grupta herkesle anlasamayan ama liderlik ruhu gösteren biri.Sporcu Andrew ise kendi içinde içsel çatışmalara giren sözlü iletişimi tercih eden biri.John gibi saldırgan değildir ve ortak bir kararda buluşmayı tercih eden biridir.Prenses olarak kabul edilen Claire ise gözlem yeteneği yüksek ve başkalarının fikirlerini dinlemeden önce bireysel karar vermeyen biri.Onaylanma ve kabul görme isteğini ise sıkça görüyoruz.Asosyal Allison içine kapanık,ihmal edilmiş biri ve gruptaki en sessiz gruba dahil olmayı sevmez ama ama itaatkar bir yapısı vardır.Psikolik analiz yapmaya oldukça yatkın olan bu filmde Andrew ve Blender'in sürekli liderlik çatışmasıni görüyoruz ki bunun sebebi ikisinin de dominant oluşudur. Film hakkında bilinmesi gereken bazı özellikleri de mevcut mesela herkesin sırrını paylasmaya başladığı yerde oturup toplandığı sahne tamamen doğaçlama çekilmiştir ve kesinlikle çok sıcak yapay olmayan bu sahnenin de gerçekliğini hissetmiş oluyoruz.John Hughes'dan çıkan bu fikir oyuncuların duruma daha çabuk adapte olduğunu ve bizlere duyguları daha rahat yasattiklarini da varsayabiliriz.Bir gerçek daha benden size Judd Nelson işine o kadar bağımlıydi ki sette çekimler olmasa dahi karakterine alışmak için Molly' kötü davraniyordu ve böylece kendisi oynadığı karakterini icsellestirmisti.Ayrica film her on senede bir devam filmi olacaktı yani plana göre karakterlerimiz gerçek hayata göre yaslandirilacakti ama ne yazık ki yönetmen ve kötü çocuğu oynayan Judd arasındaki gerilim buna izin vermedi.Burada içimden Judd' a kufrediyorum o yüzden sansüre gerek duymadan yazabilirdim ama daha sonra tek sorunun Judd değil daha olgun roller düşünen Molly de yönetmenle tera düsmustur.Resmen film cekilmesin diye elinden geleni yapmışlar hani sizin profesyonelliginiz dermişim şaka bır yana devam filmi olsa ilk film kadar güzel olmazdı sanırım bu filmi özel yapan o an yaşattığı o duygular.Eger devam edecek olursam benim favori sahnelerimden biri olan havaya yumruk atmak da dogaclamaydi ki bu da filmin çok ikonik bir hareketidir o zaman yaşasın doğaçlama sahneler.Oyuncular arasında Molly( asosyal öğrenci)Alison karakteri için düşünuluyodur ama Ringwald stüdyoyu çok istediği Claire rolünü oynaması için ikna etti ki iyi ki de etmiş çünkü o rolün altından herkesin kalkabilecegi bır rol olduğunu dusunmedigim gibi Molly'in karakteri ve fiziksel özelliklerinin bu role çok daha uygun olduğunu düşünüyorum.Tebrikler Molly sen benim favori ikinci karakterimdi.Bir başka doğaçlama sahne de yine Judd'dan gelen vuracakmış gibi yaptığı sahneydi ve bu doğaçlama olduğu için rol arkadaşının bundan haberi yoktu tabi ortaya çok doğal bir tepki çıkmıştı.Judd bahsettiğim gibi rolü icsellestiren aktörlerdendi ve filme odaklanması rolünü benimsemesi için kaçak olarak bir liseye girmiş onlar gibi davranmış ve işin ilginci onları da buna ikna etmeye çalışmıştır.Ogrenciler ona inanmış ve yıllar sonra anlatacağı anısına da tanık olmuşlardır.Sahnede kullanılan çakı yine Judd'un kişisel maliydi.Bazen diyorum Judd olmasa filmi nasıl cekiceklerdi diye.Arastirmaya kalktığımda her taşın altından Nelson çıkıyordu çünkü.Ayrica film yönetmenin isteğiyle oyuncular tarafından tiyatroymus gibi canladirilmisti.Kullanilan mekanımız kütüphane de özel olarak tasarlanmıştır.Film her konusuyla özel anlayacağınız.Bir saat otuz yedi dakika olan film aslında 150 dakika olucakti fakat kesilen sahneler vardı.Ally sheed'in rol almak için gittiği sette ise set kazasından dolayı gözleri moraran ve ona karanlık bir imaj kazandığını düşünen yönetmen ona Samantha Baker rolünü değil benim favorim olan asosyal kız rolünü almistir.Filmin isminin ise nereden geleceğine gelirsek yönetmenin arkadaşlarından birinin oğlunun cezaya kalması ile aydınlanma yaşayan Hughes öğrenciler tarafından uydurulmuş bu ismi tercih etmistir.Ve son olarak pazartesileri sevmem yazılı duvar yazısı da 1979'da yapılan okul saldırısına bir atiftir.Degerli johnh Hughes'a bu eseri için teşekkür ederim.Tesekkurler.