Raf Yorumu: 💫Kendi halinde 💫 (@ilknur.64)

&Kitap Alıntıları& 》Kasvetli,yağmurlu, karanlık bir gündü, tıpkı yaklaşan yaşlılığım gibi. 》Siz temiz bir insansınız. 》Nasıl oluyor da böyle göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor? 》...şu ömrümde iki akşamcık yaşayabildiğimi söyleyebilirim! 》Birtakım tuhaf fikirler, karanlık hislerle bunalıyordum, kafam cevapsız…devamı&Kitap Alıntıları& 》Kasvetli,yağmurlu, karanlık bir gündü, tıpkı yaklaşan yaşlılığım gibi. 》Siz temiz bir insansınız. 》Nasıl oluyor da böyle göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor? 》...şu ömrümde iki akşamcık yaşayabildiğimi söyleyebilirim! 》Birtakım tuhaf fikirler, karanlık hislerle bunalıyordum, kafam cevapsız sorularla doluydu... bendeyse ne onları çözecek güç, ne de istek vardı. Bütün bunları çözmek benim harcım değildi! 》Şu an ne kadar yalnız olduğumu bir bilsen! 》Artık susamayacağım! Artık konuşmam, şuramın, yüreğimin nasıl yandığını dile getirmem gerek... 》Çünkü ben ancak mert, beni anlayan, iyi yürekli birini sevebilirim... 》Sizi küçük düşürdüm, ama biliyorsunuz, seven kişi kırgınlığını kolay unutur. Ve siz beni seviyorsunuz! 》Tanrım! Bir anlık mutluluk! Koskoca bir ömürde az şey mi?.. 》Hepsi cehennemin dibine gitsin! Memlekette aptal az değil! 》Sahtekârın biridir o, ruhunu satmış... 》Derler ki, müzik güzelse, verdiği tat bütün duygulara ayak uydurur. Mutlu insan, melodilerde mutluluğu, hüzünlü insan hüznü bulur... 》Talihsiz adamın başı beladan kurtulmaz. 》Bütün koridorlarda koşturup durdu da ruhunu teskin edecek bir köşe bulamadı. 》kıskançlık affı olmayan bir tutku, dahası felaketin ta kendisidir!.. 》Ama mutlulukla ve aile saadetiyle pek ilgisi olmadığı da belliydi: Bir köşeye çekilebildiğinde hemen gülümsemeyi kesiyor, gür kara kaşlarını çatıyordu. 》öyle içmişsin ki, sen değil kafan gezintiye çıkmış!.. 》Ruhunu üç kuruşa satmışsın. 》İnsan kabahatli olunca efendim, başına gelecekleri ta uzaktan sezebilir; tıpkı gökteki kuşların yaklaşan fırtınayı sezmesi gibi. 》O anda yüreğim öyle sıkıştı ki efendim, anlatmam mümkün değil. Adamın yüzüne ölüm öncesi kederin düşmeye başladığını görüyordum. 》Sana istediğimi, mutluluklarımı, memnuniyetimi söyleyememek, yaşadığım güzellikleri anlatamamak, seninle medeni insanlar gibi etraflıca konuşamamak canımı sıktı işte... 》Bizim mutluluğumuz kitaplardakine benzemeyecek: Biz gerçekten mutlu olacağız!.. 》Sen bana öyle dehşetle bakınca içim paramparça oluyor, yüreğim sancıyor! Ne olmuş yani? Beni hep böyle mahvediyorsun! 》Ne yaptım da bu mutluluk bana nasip oldu? Söyle bana! Etrafına bir baksana, onca insan, onca gözyaşı, onca acı, bir soluk bile almadan koşuşturmayla geçip giden onca yaşam! Oysa ben! Böyle bir kadının aşkına layık olmuşum... 》Bu sevginle beni öldürebileceğini biliyor musun? 》Onu kurtarmak gerek. Onu kendisiyle barıştırmalı. Kendi kendini toprağa gömüyor.