Raf Yorumu: kristofkolomb (@kristofkolomb)

Bir akşam neden yola çıktığını,neden yürüdüğünü bilmeden sokakta yürürken,çehresini tam olarak seçememesine rağmen karşılaştığı bir kadına karşı içindeki derin duyguları uyandı Augusto'nun.Bu karşılaşmadan sonra kabaran duygularına kulak verip bu kadının peşinden koştu Augusto.Başka bir akşam da bu içindekileri anlatmak için…devamı

marulzell Evet, açılın bakim. Entel dantel yorumlar yapmaya geldim 😂 Şimdi alıntıladığın konuşmalardan, "evvelce birçoklarına böldüğü aşkını tek varlık üzerinde toplar…devamıEvet, açılın bakim. Entel dantel yorumlar yapmaya geldim 😂 Şimdi alıntıladığın konuşmalardan, "evvelce birçoklarına böldüğü aşkını tek varlık üzerinde toplar sanırdım.. Bütün kadınlardan aşık olduğun bir kadın ortaya çıktı." kısmlarına katılıyorum. Yani özellikle bu kısma, çünkü aşk, sevgi denilen şeyin içimizde yıllarca biriktirdiğimiz sevginin sonucunda doğduğunu düşünüyorum. Çünkü sevgi ya da aşk, aslında biraz da başkasının sorularına yanıt vermen demektir. Çünkü onunla soyut da olsa bir bağ kuruyorsun yani iletişim halinde oluyorsun ve bu süreç de yanıt vermen ve yanıt alman gerekiyor. Yanıtları ise sadece birikimin doğrultusunda verebilirsin. Yoksa cevap veremezsin. Çünkü içinde ona dair bir şey yok. Ama yıllar içinde kuşa, böceğe, bazen mesleğine, annene, babana, Hatta tanrıya olan sevgin bile senin birikimlerini oluşturuyor. Tüm bunlarla ufak ufak içinde sevgi devletleri kuruyorsun. Ama hayatı boyunca kin, nefret ve hep bencil olan bir insan karşılıklı ilişkisinde birikimi olmadığımdan, yanıt vermeyi bilemez, başka yollara başvurur ve o artık sağlıklı bir aşktan çıkıp, çeşitli saplantılı hastalıklara dönüşür. Ve hem karşıdaki kişiyi hem de kendini yanıtsız bıraktığı için aşkı ölür, yerine aşk sandığı hastalıklı bağlanma sorunları çıkar. O yüzden sevgi, aşk dediğimiz şey ilk doğduğumuz andan beri her şeye karşı içimizde büyüttüğümüz güzel bir duygu. Birine aşık olduğumuzda ise bu duyguların hepsinden o kişiye veririz ve verdikçe daha çok içimizdeki sevgi zenginleşir. Yani diğer varlıklara karşı ilgimizi kaybetmeyiz, aksine bu ilgimiz çoğalır ve beraberinde de o kişiye karşı aşkımızı getirir. Hem yanıt alırız, hem yanıt veririz ve aşk denilen şey sadece bir duygu olmaktan çıkıp, emek verilen eylemlere de dönüşür. Hani evliliklerine birbirlerine çok aşık olarak başlayan insnalar var ya, sonra nedense aşk birden bitiyor. Bu insanlar ilk hallerine göre yavaş yavaş yanıtlarını eylemlere dökemedikleri için, haliyle aşk bam diye bitiyor. Çünkü bizim bu duygulardan başka yaşamamız için gerekli olan, hava, su, ekmek falan da var. Aşk bunları beraberinde getiremediğinden ölüyor. Sonra o meşhur repliği duyuyoruz, al yazmalım da, "sevgi, emektir." Son soruya da cevabım, aşk içimizde hissettiklerimizin dışa vurumu. Sonuçta dışarıdan gelip içimizde cemre açtırmak istese bile, cemreyi yeşerten topraklar yine bizde var. Bizdekiler olmazsa cemreyi de açtıramaz. Öyle yaa. Sen ne düşünüyorsun bu konuda?

3 years 1 beğeni Yanıtla like icon

—— Yanıtları gör (2)

kevoo Aşk diye bi şey yok bence hocam. İlk görüşte etkilenme, zamanla sevme, en sonuna da sevgiyi saygıya ve vefaya bırakma…devamı

3 years 3 beğeni Yanıtla like icon

—— Yanıtları gör (1)