Bir gün bir adama denk geldim, ıssız bir ormanın ortasında bağdaş kurmuş oturmaktaydı. Ona dokunana dek beni fark etmedi bile, beni fark edince bir şey demedi, beni görünce birden bir tepki vermedi. Bi hâyli merak uyandırdı bu adam bende öyle…devamıBir gün bir adama denk geldim, ıssız bir ormanın ortasında bağdaş kurmuş oturmaktaydı.
Ona dokunana dek beni fark etmedi bile, beni fark edince bir şey demedi, beni görünce birden bir tepki vermedi.
Bi hâyli merak uyandırdı bu adam bende
öyle sakin öyle rahattı ki bu adamı tanımak, bu hislerinin sırrını almak istedim.
Benle konuşmadı ilkinde. Sırrını saklıyor zannetim.
İnat ettim bi çadır kurdum yanına, tüm hayatımı boşverip yanında sırf alacağım cevabı alıncaya dek aylarca bekledim.
Hiç konuşmadı benle, defalarca sordum, mimik ile bile en ufak yanıt alamadım.
En sonunda adam hâlime acıdığından mıdır yoksa hazır olduğumu düşündüğünden midir bilmem ama birden bire açtı ağzını.
O an çok büyük bir heyecanla ve ciddiyetle susadurdum hemen.
"Eskiden" dedi.
"Eskiden satırlarca, sayfalarca açıklamaya çalıştım durdum hep kendimi."
Ekledi;
"Hayatım boyunca hep kendimi açıklamaya çabaladım ama hiç anlaşılmadım.
Sandım ki anlaşılmayışımın sebebi benim şu manadan yoksun dizelerimdendir. Anlatmaya çalıştığım ne varsa gelip bana anlattıklarında anladım, eksik olanın mânamın değil, insanların birbirlerini anlamaya çalışma çabası olduğunu.
O gün bugündür kendimi hiç kimseye anlatmaya çalışmadım." dedi seneler evvel.
O gün bugündür bunu duyduğumdan beri konuşmadım ama bir şeyler oldu,
şimdi anlatmaya gerek duymuyorum.
Kendimi eskiden her ne kadar sakınsam da gerek duyardım ama şimdi duymuyorum.
Sen, sen bir şey yaptın, hayatıma girerek.
Sen dilimin kaynağı kalbimi yazdın, o eski püskü defterime. Sen umudumun solduğu o yerde yeşerdin içimde.
Bu sebeple sessizliğimi şunu demek için bozuyorum:
Seni seviyorum.
10/01/2023 00.28