Raf Yorumu: tuna.nuray (@tuna.nuray)

Kitap gibi film.. Ağır bir kitap gibi açıp ön sözünü okuduktan sonra kitabı nasıl bitirebileceğinizi düşünmeye başlarsınız, sayfaları karıştırıp daha çook var diyerek hayıflanır sırf bitirmek için giriş kısmını okuyup karakteri anlarsınız daha doğrusu anlamadığınız için üstün körü okumaya devam…devamıKitap gibi film.. Ağır bir kitap gibi açıp ön sözünü okuduktan sonra kitabı nasıl bitirebileceğinizi düşünmeye başlarsınız, sayfaları karıştırıp daha çook var diyerek hayıflanır sırf bitirmek için giriş kısmını okuyup karakteri anlarsınız daha doğrusu anlamadığınız için üstün körü okumaya devam edersiniz bir bakarsınız ki hayal kurarken kaptıracak kadar kitabın içinde bulmuşsunuz kendinizi ve hayal içinde hayal kurarsınız. Kitap gibi film okudukça okursunuz doymazsınız sıkılmazsınız olaylar döngüsünde kaybolur yine başka bir sayfada kendinizi bulursunuz. En güzel yerinde bir sonra ki bölüme geçer orada ki olay döngüsüyle bağ kurmaya çalışırsınız derken kitabı bitirmeye yaklaştığınız için üzülürsünüz. Lakin her güzel şey gibi o kitapta son sayfası okunduktan sonra biter içinde kaybolduğunuz sayfalar aklınızda kalır çünkü hayatın içinde olan kendimizi bulduğumuz rehber diyebileceğimiz bir kitaptır. İstemeye istemeye çevirdiğiniz sayfaların sonunda buruk bir tebessümle iyi ki okudum dersiniz. İşte öyle bir filmdi ve başrolümüz o kadar çok kitap okurdu ki hayatını kitaplar üzerine kurmuştu daha gözlerini dünyaya açmasının üstünden 2 gün geçmeden anne ve babası tarafından terk edilen kahramanımızın tutanacak hiç bir dalı olmadığı için tekerlekli sandalyeye mahkum olarak kitaplara sığınmıştı öyle bir sığınma ki bu kendisine en sevdiği kahramanın adı olan Josee ismini vermişti hayatını yada kendini suçlamak yerine okuyarak geliştirmişti ama derler ya her şeyin fazlası zarar diye okumanın da fazlası zarardı. Kendini olmayan biri gibi görecek kadar çok okuyordu ta ki karşısına ona doğru ağır adımlarla yaklaşıp onu tanımaya anlamaya ona gerçek dünyayı anlatmaya çalışan asıl kahramanımız çıkana kadar. Çok güzel çok içten çok sıcak çok samimi tamda hayatın içinden bir filmdi. Ama herkesin izleyebileceği bir film değildi tıpkı kitaplar gibi kitabı sevmeyen biri okuduğunu anlayamaz film ve dram türünü sevmeyen biri de bu filmin dilini anlamaz. Bu arada bu film aynı isimle 2003 yapımı Japon filmden uyarlanmış bulursam onu da izlemek isterim duygu yoğunluğu bakımından o filmi de yorumlama şansımın olmasını çok isterim 🙃 Baharı bekleyen sokaklarda kitap gibi adamlar/kadınlara çıksın tüm yollarınız 🌺🌺