Acılarımı kusuyorum geceye Karardıkça kararıyor gökyüzü Ay saklanıyor bulutların ardına Keskin bir sessizlik çöküyor şehre Gözler görmez kulaklar duymaz oluyor Zaman ağırlaştıkça ağırlaşıyor Yeryüzü serbest bırakıyor Üzerinde biriktirdiklerini Ne savaş kalıyor Ne de barış.