Raf Yorumu: Lilya (@lil.ay)

Hayalleri ve duygularıyla harmanlanmış ancak üstü tamamen diğer insanların görüşleriyle örtülmüş bir hayat... Nefes alabilmek için yazan bir yazar; yaşadığı bu hayatta nişanlısının ve çevresinin onu sokmaya çalıştığı kalıba girmek istemeyerek kendisi için çabalamasını izliyoruz. Yıllar sonra bile hafızalarda yer…devamıHayalleri ve duygularıyla harmanlanmış ancak üstü tamamen diğer insanların görüşleriyle örtülmüş bir hayat... Nefes alabilmek için yazan bir yazar; yaşadığı bu hayatta nişanlısının ve çevresinin onu sokmaya çalıştığı kalıba girmek istemeyerek kendisi için çabalamasını izliyoruz. Yıllar sonra bile hafızalarda yer edinecek kalıcı niteliği taşıyan bir yapım olduğunu şahsen düşünmüyorum. Ancak filmi izleyen herkesin, kendi bakış açısından bir parça taşıyacağı dan eminim. Zaman geçtikçe hayal kurmayı özleyen insanlara dönüşüyoruz. Eskisi gibi kuralsız ve mutlu olduğumuz o hayaller, ancak gözlerimizi açtığımızda, gerçek dünyayla karşı karşıya kalıyoruz... Hayatımızın bir parçasında bile olsa, yaşamadığımız "o" döneme gidip hayalimizde barınan mutlu anlarımızı sığdırdığımız o hayata dönmek istemişizdir. O hayatta gerçek kendimiz gibi davranabilmek, gerçek gülüşler ve gerçek sözcüklere şahit olmak istemişizdir. Film de tam olarak günümüzdeki modern bir yazarın, geçmişteki altın sanatçılarla tanışması ve hayallerini bırakmaması için sıkı sıkıya tutunmasını temel alıyor. Filmin oyuncu kadrosu ve rol aktarımını başarılı buldum, hikayedeki ufak çaplı tutarsızlıklar haricinde başarılı bir yapım olduğunu neredeyse söyleyebilirim. Yapımın ortasına kadar, esas karakterimizin temel modelini bize sunarken; filmin ikinci yarısında ise eserin asıl çekiciliği başlıyor. Karmaşık duygular ve olaylar silsilesi. Film akışını asla bozmayan aksine tebessümüme neden olan partlar gerçekten çok hoşuma gitti. Özellikle yazarların, film senaristlerin ve ressamların kendi kişiliklerine özgü cümleler kurması ve hepsinin de derin anlamlar barındırması gerçekten de beğendiğim noktalardandı. "Bence gerçek aşk insana ölümü unutturur. Korkaklık, sevmemekten ya da iyi sevmemekten gelir; ki bu aynı şeydir." -Hemingway İyi seyirler...