Raf Yorumu: Bedia G. (@b.g.u)

Hepimiz Gökyüzü Olmak İstedik 3 Deliler ve Cellatlar

Spoiler içeriyor "Ne kadar çok şey yaptığın değil sevgili dostum, ne yaptığın önemlidir." "-Kolay olmayacak. -Kolay olsa bize yakışmazdı." "Bir kişi eğilmeyi reddettiğinde bu herkesin ayağa kalkacağı anlamına gelebilir." "Nasıl göründüğünü değiştirebilirsiniz, gözlerinin rengini değiştirebilirsiniz. Ama nasıl baktığını değiştiremezsiniz." "Kötü bir varis…devamı"Ne kadar çok şey yaptığın değil sevgili dostum, ne yaptığın önemlidir." "-Kolay olmayacak. -Kolay olsa bize yakışmazdı." "Bir kişi eğilmeyi reddettiğinde bu herkesin ayağa kalkacağı anlamına gelebilir." "Nasıl göründüğünü değiştirebilirsiniz, gözlerinin rengini değiştirebilirsiniz. Ama nasıl baktığını değiştiremezsiniz." "Kötü bir varis olmak düzeltilir Ayzer." Lord Daren söylediklerine biraz bile gocunmadı. "Kötü biri olmamın dahi biraz mesai ile üstesinden gelebilirsin." Ona doğru yaklaşırken ellerini arkasında birbirine kenetledi. "Ama hırsla körelmiş gözlerin tek tedavisi sürekli kaybetmektir." "Ve daha da tuhaf olanı bende ona inanıyordum. Onun bir diyarı yönetebileceğine. Ama bu yönetmesi gerektiği anlamına gelmiyordu." "Sırları. Aramızda hep onlar vardı." "Çok sevdiğiniz insan tüm ikazlarınıza rağmen göz göre göre hata yaparken eliniz kolunuz bağlanırdı." "Aşk her zaman bana akılsızlık gibi gelirdi ama ben ne anlardım ki?" "Ne dersen de, diye güldü. Hak edilmiş yaralar taşınmaya değerdir." "Dikkatli ol, Novası." "Sahip olduğunun kıymetini bilmiyorsun, dedi bana yeniden. Kıymet bilmezsen kaybedersin. Bu önemli. Minneti kabul etmek sandığından daha önemli." "Vermek önemlidir Su Varisi ama ne verdiğini bilmek de bir o kadar önemlidir. Kıymetini sen bilmezsen alanlarını bilmelerini bekleyemezsin." "Kimseye kirli ayaklarıyla beynimde gezme fırsatı vermem. - O halde neden barakanı temizlediğin gibi onların kafanın içine bıraktıklarını da temizlemiyorsun." "Doğada hiçbir şey kendisi için yaşamaz. Nehirler kendi suyunu içemez. Ağaçlar kendi meyvelerini yiyemez. Güneş kendisi için ısıtmaz. Ay kendisi için parlamaz. Çiçekler kendileri için kokmaz... Her şey birbiri için yaşar." "Aklımın nerede olduğuyla değil, neyi geride bırakabileceğimle ilgili." "Unutma, dedim. Yıldızlar gece yarısına aittir." "Tayga derin düşüncelerle çok sık başbaşa kalmamamı söylemişti. Bazen onları geri plana atıp başka şeylerle ilgilenmek düğümün kayıp ucunu görmeni sağlardı." "-Bir gün işgal edeceğim cehennemini. -Bence sen cehennemi işgal edeli epey oluyor." "Fırtına her zaman ortalığı dağıtmaz. Bazen de kayıp olanları açığa çıkarır." "Bilgi seni yukarıya çıkarır. Hayal gücü oradan atlamanı söyler. Akıl güç toplar. Delilik güç patlamasına neden olur." "-Gülümsemek bu kadar zor muydu? -O kadar kıymetliydi, dedi karşılık olarak." "Ve fedakarlıklar baskıyı doğurur." "Eğlenmeyi sevenler oyunları ciddiye alır Ayzer." "Arkadaşlığın kötü yanı bu değil miydi, hepimiz diğerini nasıl inciteceğimizi bilirdik, hepimiz diğerini öldürecek kurşuna sahiptik." "Merhaba küçük şey, dedi Daren ona elini uzatarak. İsmim Daren, Arın'dan daha iyisi." "-Hiç korkmuyor musun? Kaybetme ihtimalinden. -Bir durum aklında bir ihtimal olarak gelirse gerçek olan da o olur." "Yalan söylemek yerine hiçbir şey söylememeyi tercih et Nova, dedi. Çünkü yalanlar asıl düşüncelerini anlatırlar." "Kılıcınız elinizdeyse başkalarının elinde ne olduğuna bakmakla zaman kaybetmeyin, düşmanınızı alt etmek için kullanın zamanınızı." "Doğrular seni istemediğin yollara çıkardığında yalanları özlüyordun." "-Seninle savaşmak istemedim, benim yüzümden kendi savaşında yenilmeni istemedim. -Uğruna savaştığım tek şey senken mi?" "Sahip olmak için zorladığın hiçbir şeyin elde etsen dahi sana ait olmadığını çünkü gerçekten senin olan şey için savaşman gerekmeyeceğini söylemiştin." "Yolundan çekilerek bu defa ben onu koruyacaktım. Kendimden, krallığımdan ve üzerimdeki lanetten." "Başta sen Nova'ya ben diyara sahiptim. Şimdi diyar senin, Nova benim yanımda. Çocukken bize her şeye sahip olabilecek lordlar olduğumuzu söylerken yalan söylemişler. Bize öğretmeleri gereken ilk şey her şeye sahip olamayacağımızmış." "-Asıl karanlık benim... -Dünyayı ateşe vermem gerekse bile, dedi. Karanlıkta bırakmam seni." "-Kim olduğunu unuttuğunda, dedi. Benim kim olduğumu ve yüzyıl beklemeye değer olduğunu hatırla. Gözleri artık yalnızdı. Derinliğini kaybetmişti. Renginde bile değişen şeyler vardı. Bakışlarında.. Susuzluğu dinmişti." Kitabın sonuyla alakalı söylenen şeyleri şimdi anlayabiliyorum. Son 30 sayfa boyunca ağzım açık okudum. İşlerin nereden nereye gelmiş olması beni bozguna uğrattı. Üstelik şimdi gerçekten yanında Daren bile yokken kızın üzerine yığılan bunca şey. Kendimi hazırlamıştım ama bu kadarına değil! Psikolojik olarak ziyade yoğun geçti bu kitap. Devam kitabı gelirse okumak isterim sanırım. Umarım her şeyi en sonunda güzel bir yere bağlarlar. 9,5/10