Raf Yorumu: the leftover (@leftover)

İkinci sezonun ilk bölümünü de izleyerek, artık birkaç yorum yapmadan duramayacağım. Animesi de mangası kadar muazzam gidiyor. Açılış müziklerine hayranım başından beri. Biraz felsefesi hakkında yazacağım: Karakterin gelişimi ilham verici. Bunun bir oyuncu gelişimi olması şu fikirleri uyandırıyor: 1- Sung…devamıİkinci sezonun ilk bölümünü de izleyerek, artık birkaç yorum yapmadan duramayacağım. Animesi de mangası kadar muazzam gidiyor. Açılış müziklerine hayranım başından beri. Biraz felsefesi hakkında yazacağım: Karakterin gelişimi ilham verici. Bunun bir oyuncu gelişimi olması şu fikirleri uyandırıyor: 1- Sung Jin-Woo modern insanı sembolize ediyor. Çocukluktan yetişkinliğe geçerken hayatın masumluk ve iyilik algımızın adeta bekaretini aldığı zamanlar ,manganın henüz başlarında Sung'un ikinci uyanışına sebep olan mahzende olan kısımlarla ilgili. Orda Sung'un son sözleri daha güçlü biri olarak dönmesi için elzemmiş gibi aynı zamanda. Bir düşüş var. Bu düşüşten sonra sistemin oyununun kurallarına göre oynuyor ve başarı-güç-para Sung'un peşini bırakmıyor. Ben karakterdeki sürekli gelişim motivasyonuna hayran kaldım. Oyunun kurallarını bildikçe haz da almaya başlıyor üstelik. Ama hayat elbette canavar öldürmek gibi değil aslında bu kadar da heyecanlı değil. Ve de günlük vazifelerime böyle yaklaşamam beni öldürmeyen güçlendirir kafası çok yorucu bir kafa. Bu durumda belki de atıl kaldığım hallerde aklıma gelmeli bu anime/manga. 2- Modern insan arketipi şöyle dursun, oyuncu olarak ikinci uyanış gerçekleşmesi herkese nasip olmuyor. Dolayısıyla seçiliyorsun. Aslında bir yan karakteri iken dünyanın, asıl karakteri oluveriyorsun. Ve bu ömrünü tamamlayana kadar devam ediyor. Ya da tam tersi: sen sistemin içinde sistemin sonunu getirecek bir hatasın. İşte Sagopanın dediği gibi "kurulu bir makineyim ya arıza yaparsam? ". Burdaki arıza karakterin yeniden doğuşuna sebep oluyor ve kimse hatta kendisi dahi anlamıyor bu gelişimi. Ama gelişmek level atlamak haz veriyor. Bu bizim için geçerli mi? Gelişmek baştan sona aynı hazzı verir mi? Bunun da marjinal fayda eğrisi vardır. Dolayısıyla tahmin ediyorum gelişim hazzı başlarda faydası yüksek iken sonlara doğru faydası azalan hatta zarar vermeye başlayan bir şey oluyor. Nedendir bilmiyorum, sadece manganın bir yerinde küçük hazlarından keyif almaya başladım hayatın. Enteresandı. Yani çok param olsa da arada küçük hazlar kovalayacağımı farkettim. Mütevazi bir yaşamım olsa da. Sanırım kabullenmek, kendini teşvik etmek ve kendini biraz da iştahlandırmak yanlış olmaz.