Raf Yorumu: naoko (@naoko)

İntihar, her zaman rahatsız edici bir tema olmuştur. Ancak beş kız kardeşin art arda intiharı, bu kasveti çok daha derinleştiriyor. Ne var ki, roman bize bu kız kardeşlerin iç dünyasını ya da bakış açılarını sunmuyor; bunun yerine, onların varlığına hayranlık…devamıİntihar, her zaman rahatsız edici bir tema olmuştur. Ancak beş kız kardeşin art arda intiharı, bu kasveti çok daha derinleştiriyor. Ne var ki, roman bize bu kız kardeşlerin iç dünyasını ya da bakış açılarını sunmuyor; bunun yerine, onların varlığına hayranlık duyan, ama asla gerçekten tanıyamayan mahalledeki erkek çocuklarının gözünden anlatılıyor. Asıl önemli nokta da bu: Bu hikâye, Lisbon kardeşlerin değil, onları uzaktan izleyen ve hayallerinde yücelten erkek çocuklarının hikâyesi. Onlar, fantezilerini süsleyen bu sıra dışı kızların teker teker ölümün eline düşmesine tanık olurken, aynı zamanda bu trajedinin kendilerinde nasıl izler bıraktığını anlamaya çalışıyorlar. Artık yetişkin olmuş bu erkekler, o yıl yaşananları hâlâ sorguluyorlar, kızların dünyasına girmenin yollarını arıyorlar . Fakat hiçbir zaman bu gizemi tam anlamıyla çözemiyorlar çünkü artık kızlarla konuşmanın bir imkanı yok. Aslında kitap da intiharın öznesi dışındaki diğer insanlara etkisinden bahsediyor çünkü ölüm yalnızca öleni değil, geride kalanları da esir alır. Çocukluktan yetişkinliğe adım atmaları gereken noktada arkadaşlarını kaybetmiş bu çocuklar hayatları o noktada duraksamış gibi hissediyor. Bu büyük kayıp, onları zamanın içinde donduruyor geçmişe hapsediyor. Roman bu anlamda intihar kavramını sadece bireysel bir eylem olarak ele almıyor; onun çevresindekileri, toplumu ve geride kalanları nasıl etkilediğini gözler önüne seriyor. Kitabı okurken ben de tıpkı bu erkekler gibi, kızların neden kendilerini öldürdüğüne dair bir açıklama aradım. Bir ipucu, bir sebep bulmaya çabaladım. Oysa cevabın hiçbir zaman tam olarak verilmeyeceğini biliyordum. Buna rağmen, ben de ve o çocuklar da aramaya hep devam edeceğiz çünkü ölüm geride bırakılabilecek bir şey değil. *Kitabın arkasında bulunan ve okuduğum anda satın alma kararını aldığım o alıntıyı da bırakayım; ‒Senin burada ne işin var tatlım? Hayatın ne kadar kötüleşebileceğini bilecek yaşta değilsin. ‒Hiç on üç yaşında bir kız olmadığınız anlaşılıyor doktor.