Raf Yorumu: zehra (@zzehradm)

Kim Woo Bin için başlayıp ona doyamadığım ve izlediğim en değişik çekimde dizi oldu. Dizi Jeju adasında yaşayan bir grup insanın hayatını konu alıyor. Bu insanların arkadaşlıkları, aileleri, geçmişleri, aşkları, kırgınlıkları, kızgınlıkları yani aslında hayatın içinde olan her bir duygu…devamıKim Woo Bin için başlayıp ona doyamadığım ve izlediğim en değişik çekimde dizi oldu. Dizi Jeju adasında yaşayan bir grup insanın hayatını konu alıyor. Bu insanların arkadaşlıkları, aileleri, geçmişleri, aşkları, kırgınlıkları, kızgınlıkları yani aslında hayatın içinde olan her bir duygu durumu bu insanlar üzerinden izleyiciye aktarılıyor. Dolayısıyla dizinin spesifik bir konusunun olduğundan bahsedemeyiz. Afişte yer alan her bir karakter başrol ve her bölüm bazılarının hayat hikayesine yer veriliyor. Değişik çekim dememin sebebi o bölüm hangi karakterin hikayesi anlatılacaksa o karakter dışındakileri bölüm boyunca görmüyoruz ya da çok kısa üç beş dakikalık sahneler şeklinde görüyoruz. Bu da benim hoşuma gitmedi çünkü bana dizinin kopuk ve karmaşık oduğunu hissettirdi. Sanki her bölüm başka bir dizi izliyormuş gibi hissettim. Bu sebeple izlerken biraz sıkıldığımı söylemeliyim. Fakat kesinlikle kötü bir dizi değildi, ben yanlış bir zamanda izlediğimi düşünüyorum. Sınavdan hemen sonra izleyip kafa dağıtabileceğim sakin bir dizi olduğunu düşünmüştüm. Sakin bir dizi olduğu doğru fakat kafa dağıtmalık bir dizi değil. Her bölümü izlerken karakterlerle empati yapıyor, onların psikolojilerini ister istemez anlamaya çalışıyoruz. Bir haftada yirmi bölümü izledim ve bence en büyük yanlışım da bu oldu. Çünkü bu dizi her gün en fazla bir bölüm olacak şekilde sindire sindire izlenmeliydi. Bu sayede karakterlerin hikayesine daha çok girebilirdim diye düşünüyorum. En sevdiğim hikaye babaanne ve torunun hikayesi oldu. En nefret ettiğim ise Dong Seok (Lee Byung Hun) ve annesinin hikayesi. Yine Dong Seok ile Seon Ah (Shin Min A) da beni sıkan bir hikayeydi. Fakat Dong Seok'un söylediği "Geçmiş hep arkamızdadır bize yön verir fakat sürekli arkamıza bakarsak önümüzü göremeyiz." sözü final bölümüyle daha anlam kazandı. Aslında tam da şu sıralar duymaya en ihtiyacım olan cümlelerden biri. Ne olursa olsun ilerlemeye devam etmeliyiz. Başımıza gelen her şeye rağmen hayat devam ediyor:) Oyunculuklar harikaydı. Oyuncuların dış görünüşleri de canlandırdıkları karakterlerle örtüşüyordu. Müzikleri yine her Kore dizisinde olduğu gibi muazzamdı. Jimin ve Ha Sung Woon'dan "With You"... Kaç kere dinledim bilmiyorum. Jeju adası, karavanlar, kafeler, pazarlar, dekorasyon muazzamdı ve diziyi en etkileyici kılan hikayelerin yanı sıra bu atmosferdi diye düşünüyorum. Her ne kadar tüm bu karakterlerin hikayeleri ayrı ayrı ele alınmış olsa da aslında her biri tek bir mesaja hizmet ediyordu: 📍 "Hayatımız boyunca unutmamamız gereken tek bir şey var ki bu dünyaya acı çekmek ya da mutsuz olmak için gelmedik. Mutlu olmak için doğduk." İlerleyen yaşlarımda bir şans daha vereceğimi düşünüyorum. O zaman çok daha fazla keyif alarak izleyeceğime eminim.