Raf Yorumu: Lilya (@lil.ay)

Üzgünüm ama diğer yorumların aksine bu filme “çok iyi senaryosu var” diyemeyeceğim. Aksine, günümüzde sıkça karşılaştığımız bazı sorunlu algıların sinemada yeniden üretildiğini düşünüyorum. “Geçmişi karanlık erkek ve melek gibi kız” klişesi, seyirciye özendirici bir şekilde sunulmuş. Esas oğlanı alakasız bir…devamıÜzgünüm ama diğer yorumların aksine bu filme “çok iyi senaryosu var” diyemeyeceğim. Aksine, günümüzde sıkça karşılaştığımız bazı sorunlu algıların sinemada yeniden üretildiğini düşünüyorum. “Geçmişi karanlık erkek ve melek gibi kız” klişesi, seyirciye özendirici bir şekilde sunulmuş. Esas oğlanı alakasız bir noktada suçlu, kızı ise mağdur göstererek bu ilişkiyi daha da romantikleştirmeleri bana normal gelmedi. Kızın, oğlanı “sırtından” tanıması sahnesi ise inandırıcılıktan çok uzak. Üstelik, rastgele bir hastanın sırtına masaj yapması ve oradakilerin buna müdahale etmemesi de sorgulanması gereken bir detay. Evet, bu bir romantik film olabilir ama her yapım ister istemez farklı mesajlar taşır. Seyircinin farkında olmadan zihnine bir düşünce yerleştirebilir. Bu yüzden filmdeki klişeleri ve normalleştirilen tutumları göz ardı edemiyorum. Oyunculuk açısından konuşursak özellikle İbrahim Çelikkol’un performansı çok güçlüydü. Görme engelli karakterin canlandırılması da oldukça başarılıydı. Ufak tefek mantık hataları olsa da, esas oğlanın kız için evi düzenlediği sahne hem romantik hem de toplumsal açıdan farkındalık yaratabilecek bir detaydı. Yaklaşık dört yıldır film eleştirileri yazıyorum. Zevklerim ve bakış açım zamanla değişiyor. Belki birkaç yıl önce bu filmi izleseydim bayılabilirdim; ancak şu an benim için vasatın biraz üzerinde bir yapım. Sırf oyunculuklara ve verilen emeğe saygımdan puanım yüksek bile kaldı. Filmin çekildiği döneme baktığımızda, bence asıl amaç izleyiciyi ağlatmak ve “romantik olsun izlensin” anlayışıydı. Çünkü o yıllarda romantik-dram filmleri oldukça revaçtaydı. Fakat ben filmin daha derinlikli olmasını isterdim. Özellikle kızın geçirdiği değişim sürecinin detaylı işlenmesi, karakterin psikolojik çözümlemelerini daha iyi anlamamıza yardımcı olabilirdi. Son sahne ise sanki apar topar bitirilmiş gibi bir izlenim bıraktı. Sonuç olarak, “mağdur ve temiz kalpli kız” ile “karanlık geçmişi olan erkek” arasındaki fedakârlık temalı ilişki bana çok basit geldi. Filmin tamamen hayal ürünü olduğu çok açık. Genel anlamda sevemedim ama beğenenlere de saygım var tabiki. İyi seyirler...