Raf Yorumu: Nurseda ünlü (@nrsd

Bu kitabı okurken en çok hissettiğim şey şu oldu: rahatsız edici bir gerçeklikle yüzleşmek. Roman sanki sürekli kulağıma fısıldıyor: “Bak, yayıncılık dünyasında herkes biraz yalancı, herkes biraz fırsatçı, herkes biraz sahtekâr. Ama en çok da kendine yalan söylüyorsun.” June karakteri……devamıBu kitabı okurken en çok hissettiğim şey şu oldu: rahatsız edici bir gerçeklikle yüzleşmek. Roman sanki sürekli kulağıma fısıldıyor: “Bak, yayıncılık dünyasında herkes biraz yalancı, herkes biraz fırsatçı, herkes biraz sahtekâr. Ama en çok da kendine yalan söylüyorsun.” June karakteri… Ne yalan söyleyeyim, bazen nefret ettim, bazen acıdım, bazen de “ya bu kadar da olmaz” dedim. Çünkü o sadece kötü biri değil; başarıya aç, kıskanç, kırılmış, biraz görünmez kalmış bir insan. Yani gerçek. Ama bu gerçeklik bazen o kadar abartılıyor ki sanki canlı bir karakterden çok, bir uyarı tabelasına dönüşüyor. Kitabın en tartışmalı yanı bence bu: June kimi anlarda insan olmaktan çıkıp bir “mesaj taşıyıcısı” gibi davranıyor. Kitaptaki yayıncılık dünyası betimlemeleri ise… Ne kadar gerçek, o kadar acı. Sektörün “çeşitlilik” maskesinin altındaki pazarlama kokusunu o kadar net vermiş ki, okurken içim burkuldu. Yazarın burada çok haklı bir öfkesi var ama bazı bölümlerde bu öfke o kadar yoğun ki romandan çok bir manifestoya dönüyor. Sosyal medya kısmı tam anlamıyla bunaltıcı. Ama “bunaltıcı” derken kötü anlamda değil; Twitter’ın kendisi gibi. Hızlı, toksik, bağırış çağırış dolu… Yine de uzun uzun mesajlaşma sayfaları romanın temposunu biraz kırıyor, bunu söylemeden geçemem. Ama en önemlisi şu: Kitap bittikten sonra insan ister istemez kendini sorguluyor. Ben olsam ne yapardım? Kimin hikâyesini anlatmaya hakkım var? Başarı için nerede durmalıyım? Ve en acısı: Başkalarının acıları bizim için ne zaman “malzeme” olur? Kitabı bitirdiğimde kendimi tam anlamıyla huzursuz hissettim. Ama bence tam da bu yüzden değerli bir kitap. Huzur vermiyor, tersine dürtüyor. Beğenip beğenmeme konusuna gelirsek...Karasızım diyebilirim. Evet bir sektör eleştirisi, linç kültürü ve çağımız insanının psikolojisine dair gerçekleri görüyoruz ama nedense bu kitabı o kadar abartılmaya değer bulmaduğımı söylemek zorundayım 🙂 7/10