Bu düşler ne baş belası Uykularımı haramiler basıyor Boğuluyorum hep ötelerde Kimse duymuyor isyanımı Gülümsüyor geçiyorum Her bir günün ardından Onulmaz yaralarıma Tuz basıyorum ellerimle Sızlıyor ve ağlıyorum Kana bulanıyor Varım dediğim her an Bu yüzden gölgemden bile Kaçıyorum.