Raf Yorumu: helin (@helin)

helin 9 months ago

Spoiler içeriyor Külden Reverans’ı ilk okumaya başladığımda her şey oldukça normal ilerliyordu. Ancak sonrasında diyaloglar o kadar basit ve yüzeysel hâle geldi ki kitabı fırlatmak isteyecek kadar sinirlendim. Beklediğim gibi düşünülmüş değildi. Özellikle hep birlikte kaldıkları bir sahnede “ayran yok” diye herkesin…devamıKülden Reverans’ı ilk okumaya başladığımda her şey oldukça normal ilerliyordu. Ancak sonrasında diyaloglar o kadar basit ve yüzeysel hâle geldi ki kitabı fırlatmak isteyecek kadar sinirlendim. Beklediğim gibi düşünülmüş değildi. Özellikle hep birlikte kaldıkları bir sahnede “ayran yok” diye herkesin iç geçirdiği ve bu konuşmanın gereksiz yere uzatıldığı bölüm beni gerçekten çileden çıkardı. O sahnede BİRİ YOĞURT GETİRSİN VE AYRAN YAPSIN diye bağırmak istedim. Bir romantik kitabın insana sinir krizi geçirtmesi bana göre büyük bir problem. Kitabın başlarında Akay’ın sürekli Güz’ün eşyalarını taşıması da beni rahatsız eden başka bir detaydı. Evet, bu bir centilmenlik göstergesi olabilir ancak Güz, Akay’a sevgilisi olmasına rağmen sürekli ya yemek ya da kitap aldırıyor. Bu nedenle Güz’ün Akay’ı kullandığını düşündüm ve bu durum beni fazlasıyla rahatsız etti. Akay’ın daha yeni iki aylık ilişkileri olduğu sevgilisi ile yurt dışına çıkıp, tanımadığı insanların gösterilerine katılması da bana oldukça mantıksız geldi. Ne ara bu güven oldu ne çabuk birbirlerine bu kadar güvendiler hadi Tamay sevgilisini yıllardır tanıyordu İklim de öyle onlar güvenebilir bilmiyorum ben guvenmezdim. Adora Yağmur’un kitaplarında ana karakter olan kızların ortak bir özelliği var bu da heyecanlandıklarında saçmalayıp uzun uzun konuşmaları. Bu durum her kitapta tekrar ediyormuş gibi hissettim. Sanki başka bir karakter özelliği yokmuş da hepsi sevdiği kişiye heyecanla bir şeyler anlatmayı seviyor. Karza’nın sebepsiz yere aksiyon yaşaması da bana komik geldi. Neden kaçak bir şekilde ülkeye girmeye çalıştığını gerçekten anlayamadım bu durumun hikâyeye ne kattığını göremedim. Ayrıca kitap boyunca sürekli bir şeylere gönderme yapılması, bana bir roman okumaktan çok yazarın günlüğünü okuyormuşum hissini verdi. Adora’nın sevdiği, hoşuna giden her şey kitapta var gibiydi. Eksilerini bir yana bırakır isek biraz sabrederseniz sonlara doğru iyileşiyor kitap çünkü verilmek istenen duygular hep sonlarda verilmis. Son olarak kitapta beni en çok etkileyen şey “Kaçırılmış Bağlantılar” kısmıydı oldukça mantıklı ve hoş bulduğumu söylemeliyim.