Raf Yorumu: elseska (@elseska)

Jack London ne yazsa bayılıyorum. Muhteşem bir sosyolojik yazım olmuş. Üstelik gerçek. Jack London, 1902’de ünlü bir yazar olmasına rağmen, bilinçli olarak kimliğini gizler, eski kıyafetler giyer ve Londra’nın en yoksul bölgelerinde aylarca yaşar. Barınaklarda yatar. Aç kalır. İş arar…devamıJack London ne yazsa bayılıyorum. Muhteşem bir sosyolojik yazım olmuş. Üstelik gerçek. Jack London, 1902’de ünlü bir yazar olmasına rağmen, bilinçli olarak kimliğini gizler, eski kıyafetler giyer ve Londra’nın en yoksul bölgelerinde aylarca yaşar. Barınaklarda yatar. Aç kalır. İş arar ama bulamaz.Polis tarafından sokakta yatar. Hapishane koğuşlarına girer. Kısacası Londra nın yoksul halkı ne yaşıyorsa onu yaşar. Bir lokma yemek için saatlerce çalışmak zorunda kalan halkı görür. Başlarda işsizliği tembellikle ilişkilendiren Jack sonrasında bunun bir tercih değil zorunluluk olduğunu anlar. Burada kimse tembel değildir sadece yapmak zorunda oldukları tercihler ve koşullar onları yoksulluğa sürükler. Açıkçası günümüz Türkiyesiyle çok benzer durumlar var. "Gençler iş beğenmiyor" gibi bir yerden yaklaşarak koşullara kör kalan insanların okuması gerekiyor. 📍“Zenginlik, birkaç kişinin sırtında yükselen bir dağ değil, milyonların omzuna çökmüş bir yüktür.” 📍“Yoksulların suçu yoktur; suç, onları orada tutan düzendedir.” 📍“İnsan, önce eşyalarını kaybeder; sonra umutlarını; en son da kendisini.” 📍“Burada en korkunç şey açlık değil, alışmaktır.” 📍“Bu uçurumdan yukarı çıkmak neredeyse imkânsızdır; çünkü merdiven, en baştan eksiktir.” Özelllikle son alıntıyı çok beğendim. Sınıf farklarını ve bu farkı kapatmanın en baştan ne kadar imkansız olduğunu anlatıyor. Olay başarılı ve çalışkan olmak değil, bunlar gerçek hayatta sadece kişiyi zenginlerce çalıştırılmak ve iknaya güdülemek için uydurulmuş motivasyon cümleleri. Yani birileri daha çok kazansın diye yoksul çok çalışıyor. Eğer işsizse tembel oluyor. Aslında durum böyle değil. Köle olmayı reddetmek tembellik değil. Hak ettiği koşulları talep edenler de aç gözlü değil. Sorun daha azıyla yetinmek zorunda olmaya ikna olmakta