Raf Yorumu: zehra (@zzehradm)

İzleyecek bir şey ararken imdb puanına aldırış etmemek gerektiğine kanıt olan dizidir. Yeon Si Eun (Park Ji Hoon) sessiz, asosyal ve çok zeki bir liseli öğrencidir. Aynı okulda olduğu zorbalarla verdiği mücadeleyi izleriz. Dizinin konusu her ne kadar zorbalıkla mücadele…devamıİzleyecek bir şey ararken imdb puanına aldırış etmemek gerektiğine kanıt olan dizidir. Yeon Si Eun (Park Ji Hoon) sessiz, asosyal ve çok zeki bir liseli öğrencidir. Aynı okulda olduğu zorbalarla verdiği mücadeleyi izleriz. Dizinin konusu her ne kadar zorbalıkla mücadele gibi görünecek olsa da bana bu çok geçmedi açıkçası. Birinci sezon ile başlayayım. Zorbalık daha gerçekçi bir seviyedeydi. Özellikle Oh Beom Seok (Hong Kyung) karakteri bana en gerçek gelen karakter oldu. Bu karakter üzerinden bireyin sevgi ve aidiyet ihtiyacını o kadar güzel yansıtmışlardı ki özellikle bu yaşlardaki çocukların kendini bir yere ait hissedemeyince yaşadıkları ruh hali ve kendini bir yere ait hissettiğinde yaşadığı değişim, o aitliğin devam edebilmesi için yaptıkları çok gerçekti. Yine bu diziyle ilgili duyduğum ve asıl başlama sebebim olan şey 'bromance' kurgusunun olduğunu duymamdı. Bana ne ilk ne de ikinci sezon da bu bromance enerjisi hiç geçmedi. Bilmiyorum belki de Bloodhounds izlemiş biri olarak bromance konusunda yüksek çıtaya sahip olmamdandır. Çünkü o diziyle sevmiştim bunu ve orda ne kadar bana geçtiyse burda da hiç geçmedi. Oh Beom Seok ne kadar gerçekse Si Eun ve Su Ho (Choi Hyun Wook) o kadar değildi. Gerçek hayatta hiçkimse Si Eun gibi suratsız, asosyal, yüzünde mimik dahi oynamayan, tebessümün ne olduğunu bile bilmeyen biriyle arkadaş olmaz. O yüzden ısınamadım sanırım bu dostluğa. Yalnız cidden bu çocuğun ruh emicilik nedir ya? İki sezon mimik oynamadı çocukta. Ama kavga sahnelerinde baktı dövemiyor kalemdi, gözlük sapıydı, oydu, buydu saplaması şahaneydi. Tabi o kadar çelimsiz bir çocuğun o denli dayanıklı olması da ayrı şaşırtıcı. Yine bu sezonda bu üç karakter arasındaki bir denge vardı. Si Eun zekayı, Su Ho gücü, Beom Seok duyguyu temsil ediyordu. Bu parçalardan biri darbe alınca denge tamamen altüst oluyordu ve bunu da gördük zaten. Su Ho'nun dramı bana geçmedi ama. İkinci sezon ise bence çok çok çok abartı şiddet sahneleriyle yorucuydu. Konu zorbalık değil de liseli gençlerin çetelerle mücadelesi olmuştu resmen. Hani zorbalık? Yani bu sezonun zorbalıkla hiç alakası yoktu bence. Birlik denen grup hele ki... Allah'ım şaka mısınız ya on altı yaşında liseli bebelerin hallerine bak. Yani o kadar fazlaydı ki hiç hiç geçmedi bana. Yine bence ikinci sezonun konusu Park Hu Min-Baku (Ryeoun) ile Na Baek Jin (Bae Na Ra) arasındaki mücadeleydi. Yeon Si Eun yan karakter olmuştu bence. Baku da yine çok abartı bir karakterdi. Yani sözde bunların hepsi liseli çocuklar. Bu dövüş yetenekleri nedir böyle? Hepsi de tekvando, karate, aikido uzmanı maşallah. Zaten dizinin evrenine bu yüzden giremedim bence. Okulda çocukların her yeri kan revan içinde, hatta Baku okulun bahçesinde megafonla kavgaya çağırıyor Baek Jin'i ama ne bir öğretmen ne bir müdür çıkmıyor ortaya. Nasıl okullar bunlar eğitimci hiç yok. Devamlı bir dumanaltı ortamlar, yüzü gözü kan revan olmuş okul üniformalı çocuklar... Eğer bunlar yetişkin bireyler olsa bence sevebilirdim bu diziyi. En azından daha gerçekçi geleceği kesin. Belki de yaşımdan ve mesleğimden kaynaklı okul dizisi sevemiyorumdur. Tabi bunun için birkaç dizi daha izlemem lazım. Bu kadar şey söyledim ama şunu da ekleyeyim: Dizi ciddi anlamda sürükleyici. Her bölüm kırk dakika, iki sezon da sekizer bölüm ve diğer bölümü açtırmak isteyecek şekilde bitirilmişti. Bir sezon bir günde bitti. Şans vermek isteyenlere iyi izlemeler. 📍"Bu kadar ödlek olmaktan nasıl kurtulabilirim?" "Newton'un üçüncü yasası var ya. Her doğru etki doğru tepkiyi doğurur."