Raf Yorumu: sumeyra (@asitwas)

Melancholy Man - The Moody Blues Nietzsche üzerine düşününce bu şarkı geliyor aklıma , nasıl bir bağ kurdum asla bilmiyorum ama öyle 🙌 Kitaba gelicek olursak çok iyi , çok çok iyi . Bir şey hakkında saatlerce konuşmak , düşündüklerini…devamıMelancholy Man - The Moody Blues Nietzsche üzerine düşününce bu şarkı geliyor aklıma , nasıl bir bağ kurdum asla bilmiyorum ama öyle 🙌 Kitaba gelicek olursak çok iyi , çok çok iyi . Bir şey hakkında saatlerce konuşmak , düşündüklerini aktarmak istersin ama doğru kelimeleri seçememe ihtimalinden çekinirsin ya kitapla aramda olan ilişki tam olarak bu şekilde şu an ( yinede minikten bir aktarmaya çalışıcam :) . Temelde kitap hakkında en sevdiğim şey gerçek hayatla eş zamanlı olan bağlantıları oldu . Fark etmeden Nietzsche ve o dönem hakkında bilgi depolamak inanılmaz hoşuma gitti .Tabiki cok cüzi bir miktar bu kitaptaki bilgiler ama bilgilenmek her anlamda iyi geldi 🙏 Diğer bir sevdiğim tarafı insanca , pek insanca :) hissettirmesi oldu bana . Karakterlerin iç dünyasına tanıklık etmek , onlarla sorgulayıp ,onlarla düşünmek güzel bir deneyimdi. Yaşadıkları anlamsal çatışmaları çoğumuzun yaşadığını hatırlamamı sağladı açıkcası . Günlük hayattaki koşuşturmalar arasında o kadar kayboluyoruz ki daha "yüce" şeyleri düşünücek ne zaman ne de enerji oluyor insanda . Varoluşun mucizesini , içsel olarak oluşturmamız gereken anlamı unutarak geçiriyoruz günlerimizi ve kafamıza dank ettiğinde geç kalmış hissediyoruz genelde . Kitap dışında ( aslında içinde de geçiyor ) biraz Nietzschenin felsefesinin üzerinde durmak istiyorum . Kendisi hakkında çok derin bir bilgim yoktu kitaba başlarken . Hem kitabı okurken hemde minik araştırmalarım sonucu edindiğim bilgilere dayanaraktan yaşantısının ve kişiliğinin zor olduğunu söyleyebilirim Nietzschenin.Kitapta bize daha hafifletilmiş bir Nietzsche sunuluyor. Arada kafa karışıklığına sebep oldu bende bu durum . Bunun dışında bazı konularda aşırı net yargılara sahip ama yaşantısından dolayı anlaşılabilicek bir şey diye düşünüyorum. Übermensch yani üstinsan kavramı en çok üstünde durduğu başlıklardan biri. İnsanı birçok şeyden soyutlayıp kendi varlığını anlamlandırmak için alan açmasından kaynaklı beni içine çeken bir yaklaşım oldu. Gücü elinde tutmak konusundaki düşüncelerine çok katılmıyorum . Kitapta da bahsedildiği üzere güç çatışması devam ettikçe bağların düzgün kurulma ve sağlamlaşma olasılığı azalıyor ama onun penceresinden bakınca anlam kazanabilen bir yargıya dönüşüyor bu durum . Eternal Recurrence (Ebedi Dönüş) ta fazlaca dikkat çekici bence.Aşırı uç noktalarda yorumlanabilecek bir yaklaşım olmakla birlikte Nietzsche daha optimistik yönden ele almış bu durumu . Kısaca her anın sonsuza kadar tekrar edeceği düşüncesinin insana o anın her anlamda özel ve değerli olduğunu hatırlatmasını ve pişman olmayacağını düşündüğü seçimler yapması gerektiğini vurguluyor bu kavram. Son olarak mutlak gerçeğin peşinde olan geleneksel felsefenin aksine Nietzsche şunu söylüyor: Bir şeyi olduğu gibi (kendinde şey) göremeyiz; ona her zaman belirli bir noktadan, bir ihtiyaçtan veya bir değer yargısından bakarız. | Basitmiş gibi görünsede aşırı kafa açan bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum bununda . Kitap dediğim gibi çok , çok çok iyi . Hem Nietzschenin felsefesi hakkında giriş bilgiler edinmek hemde sizi içine alan bir kitap okuma ihtiyacını karşılamak için okunabilir . [ Kutsal olan hakikat değil, kişinin kendi hakikatini aramasıdır ! İnsanın kendisini sorgulamasından daha kutsal ne olabilir? ] [ "Arzulananı değil , arzunun kendisini sevdiğimize inanmışımdır hep Josef !" ] ["Yaşarken yaşa ! İnsan hayatını tükettiği zaman ölürse ölüm dehşetini kaybeder. Eğer insan doğru zamanda yaşamazsa , o zaman asla doğru zamanda ölemez ." ] [ Belki hepimiz birbirinin acılarını görmekten aciz olarak acı çekiyoruz .] [ Kendilerinden hoşlanmadıkları halde başkalarını , kendisi hakkında iyi düşünmeye ikna edenleri çok gördüm . Bunu başardıklarında kendilerini iyi hissediyorlar. Ama bu yanlış bir çözüm . Bu başkalarının otoritesi altına girmektir. Sizin göreviniz kendinizi kabul etmek ; benim kabulümü kazanmanın yollarını bulmak değil. ]