Spoiler içeriyor
it’s a dark and shiny place but with you, my dear, i’m safe and we’re a million miles away ˙⋆✮ ⋆⭒ ̊. ⋆ ⋆⭒ ̊. ⋆ hayatimda hicbi zaman bir adama relate edecegim aklima gelmezdi.. uzun bir sure sonra rahatsız…devamıit’s a dark and shiny place
but with you, my dear, i’m safe
and we’re a million miles away ˙⋆✮
⋆⭒ ̊. ⋆ ⋆⭒ ̊. ⋆
hayatimda hicbi zaman bir adama relate edecegim aklima gelmezdi..
uzun bir sure sonra rahatsız olmadan izledigim ilk film. tiktok’ta ogrendigim bi bilgiyi paylasicam, belki cogunuz biliyorsunuzdur. bu filmin yonetmeni Spike Jonze, Lost in Translation filminin yonetmeni Soffia Coppola ile 1999’dan 2003’e kadar evlilermis. bir cok kisi de (ben de dahil) her ve lost in translation filminin arasinda bir bag oldugunu dusunuyor. lost in translation’da yalnizlik ve anlasilamamazlik hissi, evlilik icerisindeki mesafe Coppola ve Jonze iliskisinden esinlenmis. her’ filmi de ona cevap olarak gorunuyor. yani Theodore’un yasadıgı duygusal kopukluk, iliskiyi anlayamama hali de yonetmenin bu filmle beraber kendi bakis acisini anlattigi soyleniyor. resmi olarak ‘bu iki film birbirine cevaptir’ denmedi bu arada ama bir tur underground soylenti iste.. sahsen lost in translation’u izlememis biri olarak -en kisa surede izleyecegim- cok hafiften Coppola’nin bakis acisini anlayabiliyoruz, bu filmde de yer verildigini dusunuyorum Catherine karakteriyle. filmde basrolun yasadıgı karmasıklık nedense cok hissedilebilir. gercek hayatta surduremedigi askini ve huzurunu yapay zekayla, gercek disi bir varlıkla surdurmesi cok anlasilir. cunku samantha hep onu dinliyor, yargılamıyor, yanlıslarına laf etmiyor. gercek hayatta insanlar bunu yapmadıgı icin cazip geldi adama hep. ona gercekten asik oldugunu dusundu fakat gercek sevgi once kendini anlamaktan gecer. o yuzden gene mutsuz oldu. filmdeki mutsuzlugun garip ve de guzel bir yonu vardi. yonetmen adami mutsuz gosterirken bile estetikti film. iste o yuzden anlamadıgım bir sekilde adamı mutsuz gormek beni uzmedi galiba. filmin sonunda en cok sevdigim kisim adamın basta bag kuramayan, hep kendinden kacan, gecmise takılı olan biriyken artik yavas yavas guclenmesiydi. mesela artik catherine’e yazabiliyordu, yalniz kalmayi biliyordu vesaire. agir detayli bir film. bence oddly comforting’de. muzikleri de sahneleri de cok hostu newyork’u guzelce gezdik. neyse izlenir diyerekten solid 9 vererek geciyorum. bay.
