Raf Yorumu: ..! (@1elizbethbennet)

"Esaretin bedeli" gerçekten “Waaow” dedirten filmlerden biri. Başta sadece haksız yere hapse giren Andy’nin hikâyesi gibi görünse de aslında film; umut, sabır, özgürlük ve insanın içindeki direnci anlatıyor. Andy’nin maruz kaldığı adaletsizlik insanı sinirlendiriyor yer yer öfkelendim hatta...Ama onu özel…devamı"Esaretin bedeli" gerçekten “Waaow” dedirten filmlerden biri. Başta sadece haksız yere hapse giren Andy’nin hikâyesi gibi görünse de aslında film; umut, sabır, özgürlük ve insanın içindeki direnci anlatıyor. Andy’nin maruz kaldığı adaletsizlik insanı sinirlendiriyor yer yer öfkelendim hatta...Ama onu özel yapan şey, bütün o kötü şartlara rağmen umudunu kaybetmemesi. Hapishanenin insanı çürüten düzenine rağmen zekâsını, sakinliğini ve inancını koruması filmi bu kadar etkileyici yapan ana nokta bence. Film boyunca müdürün ikiyüzlülüğü ve kendi çıkarı için her şeyi yapabilmesi gerçekten “pes” dedirtiyor. Dışarıdan dindar ve düzenli görünen birinin içeride ne kadar yozlaşmış olabileceğini çok sert göstermişler. Zaten filmin en vurucu taraflarından biri de bu: Güç sahibi insanların bazen kendi çıkarları uğruna sınır tanımaması. Ama sonunda yapılan kötülüklerin karşılıksız kalmaması bana büyük bir “oh olsun” hissi verdi. Geçen bu diyalog da filmin ruhunu çok iyi özetliyor bana göre “Dünyada taştan olmayan ve kimsenin sizden alamayacağı bazı şeyler vardır.” “Ne hakkında?” “Umut.” “Umut tehlikelidir. İnsanı deli edebilir.” Başta gerçekten hapishane şartlarında umut etmek delilik gibi geliyor. Çünkü oradaki insanlar sisteme boyun eğmiş durumda. Ama filmin sonunda görüyoruz ki Andy’yi hayatta tutan şey tam olarak umut olmuş. Finalin bu kadar etkileyici olmasının sebebi de bu zaten: Film en başından beri verdiği mesajı çok güçlü şekilde tamamlıyor. Umut bazen insanın elindeki tek şey olabilir ama doğru kişide aynı zamanda kurtuluşun da anahtarı oluyor. Ayrıca Andy ile Red’in dostluğu da filme ayrı bir sıcaklık katıyor. Sadece kaçış hikâyesi değil; insanın yeniden yaşamayı öğrenmesi, özgürlüğün değerini anlaması ve hayata yeniden inanması üzerine çok güçlü bir anlatı. O yüzden film bittikten sonra insanda hem bir hüzün hem de garip bir huzur bırakıyor.