Raf Yorumu: Nyx Aurelia (@aurelliaa)

Spoiler içeriyor "O korkunç, acı verici, baş ağrıtıcı bir hata yaptı ve beni sevdi.. Bunun için ceza görmeliydi.." "Burası bir bataklık ve farkına varmadan içine çekileceksin, gömüleceksin." Zahmete girip bir medeniyet kurmaya çalışırsın, toplum bazı prensiplere dayansın istersin. Hükümeti ve sanatı kurarsın…devamı"O korkunç, acı verici, baş ağrıtıcı bir hata yaptı ve beni sevdi.. Bunun için ceza görmeliydi.." "Burası bir bataklık ve farkına varmadan içine çekileceksin, gömüleceksin." Zahmete girip bir medeniyet kurmaya çalışırsın, toplum bazı prensiplere dayansın istersin. Hükümeti ve sanatı kurarsın ve ikisinin de aynı olması gerektiğini fark edersin. Her şeyi en üzücü noktaya getirirsin.. gerçekten kaybedecek bir noktaya.. ve sonra onca müziğin ve bir şeylerin inşa edilmesinin sesleri arasından çok korkunç bir ses gelir.. nedir o? Trompetler neyi çalmaktadır? "Hadi oradan!" Film, ilk bakışta orta yaş bir çiftin bitmek bilmeyen kavgası gibi duruyor ama aslında bunun çok daha ötesinde bir şey anlatıyor. Aynı evin içinde yaşayan iki insanın birbirine sevgiyle değil, alışkanlıkla ve zorunlulukla bağlı kaldığı bir ilişkiyi gösteriyor. George ve Martha’nın evliliği düz bir ilişki değil; sürekli devam eden bir güç savaşı, bir psikolojik çekişme alanı.. Bu ikisi arasında normal bir iletişim yok. Birbirlerini dinlemiyorlar bile; daha çok karşısındakini bastırma, iğneleme ve alay etme üzerinden ilerliyorlar.. İkisi de birbirinden deli djhjh Birinin yükseldiği yerde diğeri onu düşürmeye çalışıyor. Ama garip olan şu: tüm bu sertliğe rağmen birbirlerinden kopamıyorlar. Çünkü aslında birbirlerine mecburlar. Bilmiyorum belki bu da bir iletişim dilidir djhjhh Bir anlamda birbirlerinin sınırlarını bilen tek insanlar onlar.. zaten en son sınırları aşınca ortak olarak yarattığı hayali çocukları ölmek zorunda kalıyor.. George’un Martha'nın konuşmasına tahammül edemediğinde "Kim korkar hain kurttan?" diye şarkı söylemesi de sadece bir şarkı değil. Aslında gerçeğin kendisine karşı bir savunma. Yüzleşmekten kaçmanın, acıyı hafifletme çabasının bir hali. Ama Martha tarafında bu oyun çok daha kırılgan bir yere oturuyor; çünkü o hayale gerçekten tutunuyor. O yüzden o "çocuğun" yokluğu onun için bir kayıp gibi hissediliyor... Bu bağlamda psikolojik derinliği olan bir filmdi.. film çok net bir şekilde şunu gösteriyor ki, bu ilişki ne sadece aşk ne de sadece nefret. Daha çok birbirinden başka tutunacak dalı olmayan iki insanın, hem birbirini yaralayıp hem de birbirine mecbur kaldığı bir döngü.. Ve bu döngü içinde en dayanılmaz şey, gerçeklerden kaçmak için kurdukları şeylerin bile bir gün yok olmak zorunda olması...