Raf Yorumu: Uzay Kovboyu (@raspberry)

Spoiler içeriyor "Bazen mücadele etmek de zordur, mücadele etmek isteyip edememek de... Benim hikayem, mücadele edince mutsuz sonla bitecek; vazgeçince sevdiğime daha az mutsuzluk vermiş olacağım çünkü. Beyaz bir sessizlik, adı ne olursa olsun kırmızı yazılır duvarlara. Bak sessizliğin sesimi bastırıyor, yapayalnızım.…devamı"Bazen mücadele etmek de zordur, mücadele etmek isteyip edememek de... Benim hikayem, mücadele edince mutsuz sonla bitecek; vazgeçince sevdiğime daha az mutsuzluk vermiş olacağım çünkü. Beyaz bir sessizlik, adı ne olursa olsun kırmızı yazılır duvarlara. Bak sessizliğin sesimi bastırıyor, yapayalnızım. O gün ansızın gelecek... Geçmişimde sen olacaksın ama geleceğinde ben olmayacağım. Biraz daha diren sol yanım, sağını solunu toparlayıp gideceğim bu aşkın. Ölüm geldiğinde ölmüş olmayacağım, zaten ben senden giderken öleceğim evvela. Üzerime şimdiden lapa lapa yağıyor yokluğun. Kanserleşmiş mısralar adını heceliyor şimdi. Kanserleşmiş yarımsın. Okşadığım saçlarının tutam tutam acısı kalıyor ellerimde. Bir bilsen, bu vakit gecede adındaki hangi harfin yangını sarar ellerimi, yaralarımı, beni... Aman sevgilim Rüzgar savurmasın saçlarını... Ne yana savursan, bu bereketli acı gelir bulur beni. Boğazım, sen diye tıkanan bir lokma ile düğüm düğüm... Koca bir leke diye düştüm ömrüne biliyorum. Hani diyor ya şair, 'Giderken kıymeti kadardır adamın yeri'... İşte öyle olsun. Şimdi bu kirli yazgının hangi yanını maviye boyasam kalp batımını az kala yaklaşan bir fırtına... Sonsuzluk ve hüzün... Ağzına biber sürülmüş bir çocuk gibi suskunum fakat ağzıma biber sürülmedi, yüreğime aşk sürüldü biraz ve yetti beni ömür boyu susturmaya. Sustum, kendime bile sustum ben ölüm gibi. Ölmek en kolayı ya sonrası? Şimdi alabildiğine benim olan korkuların cesaretine muhtacım! Cesaretten daha korkulu bir endişe duymadım ben. Duymadım ve ondan başkasına doğrultmadım kalbimi. İşte bu yüzden gittim. Beni bağışla, aşkım kadar yaşadım." .................. Çok etkileyiciydi birinin tavsiyesi üstüne okudum sonunun kötü bitmesi beni üzdü. Koraya çok üzüldüm tam yaşama tutunmuşken hastalığının tedavisi varken arkasında bıraktığı kadına tekrar dönüp onun evli olduğunu görmesi çok üzücüydü. Ama Fezaya da çok üzüldüm geri de kalanlar genelde hiçbir şeyden haberi olmayanlardır -gidenler söylemediği müddet - o yüzden Fezaya kızamadım çünkü Koray öylesine bırakıp gitmişken kızın hayatına devam etmekten başka çaresi yoktu ve yanında olanı seçme durumunda kaldı.. Korayın intiharı benim için yıkıcıydı belki ama Ankara'ya geri dönüp eczaneci kızla evlenebilir o da öylesine bir hayat sürebilirdi... "Yarım bir hikaye bizimkisi... Başı eksik sonu olmayan ortası sen ve ben'li..." "Alçaksın hayat; ölümü güzelleştirdin giderek..." "Üzgünüm. Sana kıyamadığımdan kaderime küsüyorum. Benden sonra da yaşarsın elbet. Bir gün duracağını bildiğin bir kalple yaşıyorsan bir gün gideceğini bildiğin birini de sevebilirsin. Dilerim Allah'tan yaptıklarının pişmanlığı, yapamadıklarını keşkeleriyle dolu bir hayatın olmaz benden sonra." "Hepimiz bir gün öleceğiz sevgilim, sen aşkı unutma." Korayın şiirlerinden: ____ Kaybolmak Gözlerimden yanaklarıma düşüyor Hüzün damlaları, İnsan kaybolmayı diler mi kendi içinde? ____