Raf Yorumu: kerimov.exe (@kerimov.exe)

“Sevdiğiniz din bu” Oradan başlayım ki, filmi beğenmeyenlerin %90’ı dine körü körüne inananlar ve bunu propaganda filmi olarak görenlerdir. Hikâyenin gerçek hayatta yaşanmış olması bir yana, benzer bir olayın birkaç yıl önce Afganistan’da yaşanmış olması filme inanmak için yeterli. Hangi…devamı“Sevdiğiniz din bu” Oradan başlayım ki, filmi beğenmeyenlerin %90’ı dine körü körüne inananlar ve bunu propaganda filmi olarak görenlerdir. Hikâyenin gerçek hayatta yaşanmış olması bir yana, benzer bir olayın birkaç yıl önce Afganistan’da yaşanmış olması filme inanmak için yeterli. Hangi olaydan bahsettiğimi bilmeyenler için söyleyeyim: 2015 yılında Farkhunda Malikzada'a, Kur’anı yaktı iftirası atılır ve şehir merkezinde oradaki kalabalık tarafından öldürülür. Sonradan ortaya çıkar ki ona iftira atan kişi, kendi çıkarlarını korumak için yalan söyleyen bir “din adamı”dır. Filmin hikâyesi farklı olsa da aynı yapıyı kuruyor. Süreyya adlı kadın, kocası ona ihanet ettiği için onu reddeder. Kocası Ali ise başka bir ÇOCUKLA evlenmek için Süreyya’dan boşanmak ister ama dini kurallar gereği boşandığında mal varlığının yarısını ona vermek zorundadır. Bu parayı vermemek için de ona zina ile iftira atıp öldürtmeye karar verir. Filmin “idam” sahnesi tartışmasız filmin en ağır kısmı. Süreyya kendi oğulları tarafından taşlanarak öldürülür. Onlar sadece Süreyya’yı öldürmez, kendi vicdanlarını da kırarlar. Köy sürü psikolojisiyle hareket eder. Birçoğu olayın ne olduğunu bilmez, birçoğu Süreyya’nın masum olduğunu bilir ama dini kurallara karşı gelmekten korkar. Filmin sonunda Ali’nin bir insan hayatına mal olan planı, aslında hiçbir şeye yaramamış olur. Bu da “hiçbir şey uğruna hayat alan toplumlar, daha büyük şeyler için neler yapmaz?” mesajını verir. Teknik açıdan film mükemmel değildir. Yer yer tempo düşer. Özellikle Süreyya’nın hizmetçilik yaptığı bazı sahneler ve bazı gereksiz diyaloglar tempoyu düşürüyor. Bazı sahnelerde verilmek istenen mesaj fazla açık şekilde gösteriliyor; bu da filmi biraz melodramatik yapıyor. Duygusal açıdan film çok güçlü. Özellikle Shohreh Aghdashloo’nun Zahra performansı filmi tamamen taşıyor ve duygusal ağırlığı artırıyor. Film sadece dini değil, cahil ve sürüleşmiş insan davranışını da eleştiriyor. Sonuç olarak herkesin izlemesi gereken bir film. Kolay izlenmez ama etkisi uzun sürer.