Raf Yorumu: kerimov.exe (@kerimov.exe)

"My Poor Dave" Bazı filmler vardır ki, hikâye yapısı çok iyidir ama filmdeki boşluklar da o kadar fazladır ki, "filmi mahvetmişler" dersiniz. Bu film de bana göre onlardan biri. İlk olarak Dave'in kaçırılması konusundan başlayayım. Bu kısım biraz yüzeysel işlenmiş.…devamı"My Poor Dave" Bazı filmler vardır ki, hikâye yapısı çok iyidir ama filmdeki boşluklar da o kadar fazladır ki, "filmi mahvetmişler" dersiniz. Bu film de bana göre onlardan biri. İlk olarak Dave'in kaçırılması konusundan başlayayım. Bu kısım biraz yüzeysel işlenmiş. Kaçıranlar tam olarak açıklanmıyor, Dave'in nasıl kaçtığı gösterilmiyor ve ona tam olarak neler yaptıkları da net bir şekilde anlatılmıyor. Belki Clint Eastwood bu anıları, Dave'in zihninde kaldığı şekliyle bize yansıtmak istemiştir ama yine de izleyiciyi olaya tam anlamıyla dahil edemiyor. Buna karşılık, kaçırılma sonrasında yaşadığı psikolojik durumun ve hayatını bu travmanın gölgesinde sürdürmesinin işlenişi oldukça başarılı. Özellikle Tim Robbins'e değinmek istiyorum. Birçok kişi bu filmi Sean Penn'in performansıyla hatırlasa da, bana göre filmin en iyi oyunculuğu Tim Robbins'e ait. Yarı sanrılı bir karakteri son derece etkileyici bir şekilde canlandırmış. Elbette Sean Penn'in performansını da göz ardı etmiyorum. Bu rolü rahatlıkla kariyerindeki en iyi üç performans arasında sayılabilir. Bir diğer yüzeysel kalan nokta ise gençlerin kızı neden öldürdüğü ve konuşma bozukluğu olan çocuğun neden yalandan konuşamıyormuş gibi davranmasıydı. Film bunları sanki bir masal anlatır gibi çok hızlı açıklayıp geçiyor. Fazlasıyla alelacele ve oldu-bittiye getirilmiş hissettiriyor. Finalde ise polisin neden Jimmy'nin Dave'i öldürdüğünü araştırmadığı ayrı bir soru işareti. Bir anlamda bunu görmezden geliyor. Aslında Dave'in öldürüldüğünü ve katilin de Jimmy olduğunu biliyor ama Dave'i aramaya bile ciddi bir şekilde girişmiyor. Sanırım yönetmen burada hikâyeyi doğrudan sonuca ulaştırabilmek için bazı şeyleri bilinçli olarak görmezden gelmiş. Filmin atmosferi ise anlattığı hikâyeyle tamamen uyumlu. Baştan sona boğucu ve depresif bir havası var. Temposunu da beğendim. Birçok izleyicinin aksine beni hiç sıkmadı. Oldukça akıcı ilerledi. Sonuç olarak, yarı polisiye, yarı psikolojik dram diyebileceğim bir film. Eksiklerini ve boşluklarını görmezden gelebilirseniz, oldukça keyif alabileceğiniz bir yapım.