Raf Yorumu: 𝑆𝑜𝑙𝑎𝑟𝑖𝑠 (@diesirae)

Nilgün Marmara - Yabancıların En Yakınıydın Sen

Nilgün Marmara'nın iç dünyasına yolculuk. Viran bir sokağın ortasındayım. Tüm evler boşaltılmış. Kapısı açık tek bir yer, tek bir insan yok. Sonra bir adam görüyorum sokakta. “Ne oldu?” diyorum. “Bu insanlar nerede?” Cevap vermiyor. Bana sadece tek bir evin açık…devamıNilgün Marmara'nın iç dünyasına yolculuk. Viran bir sokağın ortasındayım. Tüm evler boşaltılmış. Kapısı açık tek bir yer, tek bir insan yok. Sonra bir adam görüyorum sokakta. “Ne oldu?” diyorum. “Bu insanlar nerede?” Cevap vermiyor. Bana sadece tek bir evin açık olduğunu söylüyor, tarif ediyor. Tarif ettiği yere gidiyorum, bir apartman. Kat kat merdiven çıkıyorum. Mor bir kapı önünde duruyorum. Kapı neden mor diye soruyorum kendi kendime. Kapıyı açıyorum. Evin her tarafına saçılmış kâğıtlar var. Karalanmış kâğıtlar. Az ileride de bir sürü insan. Bir şeyler konuşup gülüşüyorlar. Sesleniyorum, beni duymuyorlar. Sonra birden gözüm karşıdaki pencereye takılıyor. Öyle değişik bir pencere ki görsel olarak hiçbir detayını şimdi anımsamıyorum. Tek hatırladığım pencerede normal olmayan bir şeylerin olduğu. Pencerenin önüne geçiyorum, “Biri fotoğrafımı çeksin” diyorum. Yine kimse duymuyor. Sonra şaşkınlık içinde aşağı bakıyorum. Bakınca anlıyorum. Burası Kızıltoprak. Nilgün Marmara’nın evi. Hani 6. katından atladığı. Bu pencere, o pencere. Hani arka bahçenin çıkışı. Anlar anlamaz evin her köşesinde Nilgün Marmara’yı aramaya başlıyorum. Acele edersem atlamasını engelleyebilirim. Ne cüretkâr ne küstah bir his! Bir odaya giriyorum, masanın üzerinde bir daktilo. Daktilonun etrafında daktiloya çekilmiş şiirler var. Bir kâğıdı elime alıyorum: “13 Ekim 1987-Salı, Sevgilim... İleride daktiloya çekilmiş şiirlerimi bastırabilirsin.” Gözlerim büyüyor. İntihar mektubu bu. Kalbim elimde atıyor gibi, hışımla kapıdan çıkıyorum. İçerisi soğuk. Az önce böyle değildi diye düşünüyorum. Ev bomboş, az önce orada olan herkes gitmiş, hiç kapı sesi de duymadım üstelik. Pencere. Biraz önceki o değişik pencere. Pencere açık. Ev, ondan soğuk.Anlıyorum. Nilgün gitmiş. Gidişini rüyamda bile durduramıyorum.