Seitanın kardeşinin ateş böceklerini gömdüğü sahnede ağlamaya başlaması usun zamandır izlediğim en duygusal sahneydi.Asyalılar yağımlarında ağır dramları yüksek sesle anlatmaktan ziyade sessizlik ,sakinlik ve küçük anlarla hissettirmeyi iyi yapıyor. Duyguyu bağırmadan hissettiren, sembollerle ve sessizlikle ilerleyen hikâyelerini izlemeyi bu yüzden…devamı