Raf Yorumu: GoldenKnife (@goldenknife)

“Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?" diyerek okuruna sesleniyor Oğuz Atay. Türk edebiyatının en özgün yazarlarından birinin düşünce dünyasına ve içsel çatışmalarına ışık tutan etkileyici bir eserdi. Yazarın ölümünden yıllar sonra ilk kez 1987'de Enis Batur’un çabalarıyla basılan bu…devamı“Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?" diyerek okuruna sesleniyor Oğuz Atay. Türk edebiyatının en özgün yazarlarından birinin düşünce dünyasına ve içsel çatışmalarına ışık tutan etkileyici bir eserdi. Yazarın ölümünden yıllar sonra ilk kez 1987'de Enis Batur’un çabalarıyla basılan bu kitap, klasik bir anı defteri olmaktan ziyade daha çok Atay’ın edebiyat planlarını, düşünsel hesaplaşmalarını ve yalnızlığını kaydettiği bir metin. Günlük, yazarımızın 1970 ile 1977 (vefat ettiği yıl) arasındaki notlarını kapsar. Bu tarihler tam da Tutunamayanlar, Tehlikeli Oyunlar, Bir Bilim Adamının Romanı, Korkuyu Beklerken ve Eylembilim romanının kurgulandığı ve kaleme alındığı dönemdir. Bu nedenle kitap, okura sadece Oğuz Atay'ı değil, aynı zamanda Turgut Özben’in, Hikmet Benol’un ve Mustafa İnan’ın arka planındaki düşünce dünyasını sunar. Tüm kitaplarını okuyup en son bu kitabını okumak, bu düşünce dünyasından ciddi anlamda keyif almamı sağladı. Oğuz Atay, Türk aydınının yüzeyselliğini, sloganlara sığınmasını ve samimiyetsizliğini Günlük boyunca sert bir dille eleştirir. Özellikle de son kısımlarda. Eserlerinde görmeye alışık olduğumuz ironi ve kara mizahla ördüğü üslubu bu kitabında ham hâliyle karşımıza çıkıyor. Yine son derece samimi, hesapsız ve filtrelenmemiş bir üslupla karşımıza çıkmış. En son kısımlarda yarım kalan romanı Eylembilim’in yazım sürecinden bahsederken hayata karşı umutsuz tavırlarıyla birlikte hastalığından kaynaklı ölüme adım adım yaklaştığına şahit oluyoruz. Zamanının daraldığı hissini iliklerimize kadar işliyor yazar. Yazarın tüm kitaplarını okumuş benim gibi biri için bu kitap, yazarın dünyasını tamamlayan en önemli anahtar oldu. Bir yazarın eser üretirken geçtiği şüphe, tıkanma, ilham ve kurgulama aşamalarını çıplaklığıyla görmek isteyen benim gibi yazar adayı biri için ders niteliğinde harika bir eser. Hele bu yazar, hayranı olduğum Oğuz Atay ise. … ELEŞTİRİM… Eleştireceğim tek kısım son kısımlarda yer vermiş olduğu ‘Türkiye’nin Ruhsallığı Projesi’ oldu. Çok ağır ve akademik dili postmodern anlatısıyla ortaya koyunca çok sıkıldığımı söyleyebilirim. Bu eseri yaşamında ortaya koymuş olsaymış çok büyük ihtimalle yarım bıraktığım tek eseri olurmuş.