Raf Yorumu: alaimisema (@alaimisema)

Spoiler içeriyor selamlar, yine ben. bu gönderide biraz ciddi ve biraz azarlayıcı olabilirim, daha şimdiden hissediyorum sjdşwmdksld dizi tam şu an bitti. yoğun duygular içerisindeyim birazcık. teach you a lesson'ı daha yeni bitirmişken o kadrodan dört kişiyi burada görünce biraz tanıdıklık hissi…devamıselamlar, yine ben. bu gönderide biraz ciddi ve biraz azarlayıcı olabilirim, daha şimdiden hissediyorum sjdşwmdksld dizi tam şu an bitti. yoğun duygular içerisindeyim birazcık. teach you a lesson'ı daha yeni bitirmişken o kadrodan dört kişiyi burada görünce biraz tanıdıklık hissi oluştu wıfşwmdksşdms bir de sonradan gelen mahkeme başkanı na'yı da gözlerinden tanıdım, strangers from hell izlerken de çok korkutucu geliyordu bana. tanıdığım yüzlerden dolayı mı yoksa diziden kaynaklı mı bilmiyorum ama aktı gitti. birkaç gün içinde bitirdim. hemen bitirelemeyecek kadar ağır teması var. özellikle de benzer bir dizi izledikten sonra izlediğim için daha ağır hissettirdi. eh, biraz da tanıdık konular. malum, çocuk suçlular konusu hiç de yabancı olduğumuz konulardan değil. maalesef. dizi dram, gerilim ağırlıklı. o yüzden biraz sıkıcı gelebilir, daha doğrusu boğucu. ki boğucu demek için çok neden var. karakterler, meslekleri ve işyeri dolayısıyla da olabilir, devamlı ani patlamalardan uzak ve sakin, normalden biraz daha sessiz konuşuyorlar. o da mahkeme sahnesi değilse ve tartışma yoksa. o yüzden yavaş temposu varmış gibi hissettiriyor. onun dışında olaylar olurken diken üstünde hissettim. diziye başlamadan önce eunseok'un hikayesini biliyordum, birkaç kere dizinin editlerine denk geldim. o yüzden şaşırdığım bir konu değildi. yine de izlerken o duyguyu, eunseok'un haberi aldıktan sonraki hislerini kendi içimde hissettim. empatisi yüksek insanlardan olduğumu hissediyorum. o yüzden izlerken ara vermem gerekti. "suça sürüklenen çocuk" kavramını duymayan yoktur diye düşünüyorum. son yıllarda sıkça görüp duyduğumuz bir şey olsa da yeni bir şey değil. evet, aileler de çevre de bu konuda çok önemli. ama bence asıl önemli olan çocuğun kendi karakteri, yetkinliği. pişmanlık duymak, büyüdükçe kendini geliştirmek, ders çıkarmak, başka açılardan görmek, empati yapmak, telafi etmek için çabalamak, dünyanı değiştirmek için adım atmak gibi insanın kendisi istemedikçe dışarıdan yapmanın zor olduğu değişimler önemli. çocukken herkes hata yapabilir, evet. hatanın ne olduğu, sorumluluğunun alınıp alınmadığı, bedelinin farkındalığı, pişman olunup olunmadığı da bu hatanın tekrarlanarak kasıtlı suça dönüşmesi konusunda önemli. "çocuktur, yapar." denilip geçilemez. her çocuk, geleceğin yetişkinidir. kötü yetişmiş yetişkinlerin toplumunda kim, nasıl yaşayabilir ki? dizideki çocukların bazıları ne yaptıklarından pişmanlar ne de bedelini ödemek istiyorlar. ki bunlardan bazıları da cinayet, fuhuş gibi suçlar. pişkin pişkin karşı çıkıp bağırıyorlar, ceza istemiyorlar. pişmanlık göstermiyorlar, özür dilemiyorlar. pişmanlık, özür dilemek, sorumluluk almak da değişmenin bir parçasıdır. değişmek istemeyen insan doğru düzgün özür dilemesini bile bilemez, sorumluluktan kaçmak için olabildiğince bahanelerin arkasına sığınır. o zaman da bu insana ne bir şey öğretebilirsiniz ne de etki edebilirsiniz. taejoo da suça sürüklenmiş çocuktu, babasından şiddet görüyordu, o ne yaptı? cezasını çekti, pişmanlık yaşadı, değişmeye çalıştı. kendi hayatı için ve başkaları için adım attı. elleri kelepçeli, adliye arabasında otururken babasını öldürdüğü için, kendi hayatı için üzgündü. mahkeme başkanı kang ona yardım eli uzattı, onunla konuştu. taejoo da onun gibi yargıç olup, çocuklara yardım eli uzatmayı seçti. çok anlayışlı, çok yardımsever bir yargıç oldu. değişti. kendini değiştirdi, sorumluluk aldı. hatta yapabileceğinin de fazlasını yapmak için çabaladı. doseok (?) diye bir oğlan vardı, araba kazası olayında, o da çok çabaladı. aynı davadaki kısa saçlı kız -adını unuttum ya- da pişman oldu ve sürece yardımcı oldu. mahkeme başkanı kang olayı da ayrı meseleydi. zaten kdrama'da televizyon programı yapan bir yetkili, mevcut işinden istifa edip milletvekilliğine ya da başkanlığa vs. adaylık koyacak olan bir karakter görürseniz yozlaşacağından %90 falan emin olabilirsiniz. o yüzden onu daha ilk sahnesinde gördüğümde kendimi hazırladım wjdşsmjqşswm beklediğim gibi de oldu maalesef. ama benim asıl beklemediğim, hatasını kabul edip işinden atılmasıydı. yani bir bölüm kadar yana yakıla kanıt aranacak, son ana kadar her şey kang'ın lehine olacak da son anda güçlü kanıt gelecek ve öyle foyası ortaya çıkacak beklentisindeydim. böyle olmaması da bence iyi oldu, farklı olmasını istiyordum. oğlunun uyanıp itiraf etmesi, önce itiraz edip üstünü kapatmaya çalışsa da sonradan o zamana kadar ne yaptığını ve nasıl biri olduğunu hatırlayıp pişmanlık göstermesi güzeldi. çocuklar için uğraşan, yasa çıkarmaya yıllarını vermiş birinin bir anda keskin bir sırt çevirme göstermesi karakteri kötülerdi. eunseok orada çok güzel konuşma yaptı. amacına giden yollar kötü yollarsa, amacının bir anlamı kalmıyor. en başta kendine karşı, ailesine karşı dürüst olması gerekiyordu. en başından bunlar ortaya çıksaydı belki oğlu da ölümle burun buruna gelmezdi ve bu kadar büyük utanç yaşamazlardı. ayrıca taejoo'yla daha fazla sahnesi olmasını isterdim, en azından bir iki tane daha fazla. geunhee geldiği andan itibaren gıcıktı. gerçekten gıcık oldum izlerken. eski başkan kang da son zamanlarında öyle gıcıktı, üstüne bir de geunhee gelince gıcık ola ola izledim o bölümleri. kibirli yargıç sevmem dese de kendisi de oldukça kibirliydi. kendinde asla yanlış görmüyor, yardımcılarını dinlemiyordu. tavırları da saygısızcaydı bence. diğer yargıçları sevdiğim için değil, astlarına karşı tutumunu çok üstenci bulduğum için böyle düşünüyorum. woojoong da öyleydi. gerçi eunseok da taejoon'a karşı öyleydi bayağı bir süre. sinirlerim bozuldu, herkesin burnu havada ve astlarına karşı çok kaba rjwşdmwkdşwmdkw gidin düzgün iletişim kurmayı öğrenin be! neyse, konuya dönecek olursak bu hızlı dava çözme olayında zaten nasıl biri olduğunu belli etti. başkanların ikisi de mi kötü olur ya... en azından bu toplu tecavüz dosyasında kendi geçmişiyle, geçmiş kararlarıyla ve sonunda mağdur tarafla yüzleşti de değişti. geç kalınmış adalet, adalet değildir evet ama geçiştirilmiş kararlar alarak adaleti topal bırakırsanız da adalet sağlanmış olmaz. gerçekten 3 dakikada biten dava mı olur? ödüller almak, takdir almak için kim bilir kaç tane mağduru daha da mağdur ettiniz. taejoo karakteri naif ve çok çabalayan biriydi. onu da çokça izlediğimiz için mutluyum. eunseok'la aynı paranın iki yüzü gibiydiler. eunseok'un hikayesi çok üzücü. hayaletlerle yaşıyor, biri oğlunun hayaleti diğeri de kendisinin. üstelik onun suçu yok bu yaşananlarda. babasının nasıl çalışmak istemek hakkıysa annesinin de öyle. bu çocuğu kadın kendi kendine yapmadı sonuçta, ikisinin de ilgilenmesi gerekiyor. biri fedakarlık yapıyorsa diğeri de yapmalı, karşılıklı olarak birbirlerine alan tanımalılar. eski kayınvalidesinin mahkemeye gelip olay çıkarması ve eunseok'a tokat atması, onu suçlaması oldukça aptalca. ne kadar kötü bir insansın. senin oğlun aradı buldu yerini, ikide bir evine geldi ve konuştu. yeni bir hayata başlamak istiyorsa önce sınırlarını çizmeyi, özellikle de annesiyle arasındaki sınırları, bilmesi gerekiyor. kocaman adamsın, senin eylemlerinin hesabını annen gidip başkasına soruyor. ebeveynine bu cüreti vermemeliydin. ayrıca bir tane avukat vardı; ikide bir karşımıza çıkan ve bir sürü çocuğun avukatlığını yapan -ağır suçlarla yargılanan ve gerçekten suçlu olan çocukların- onların salınması için uğraşan avukat, ona aşırı sinir oldum. savunma herkesin hakkı, biliyorum ama savunmasını yaptığı kişilerin suçlarını bildiğim için onu hiç sevmiyorum. en azından dizide adaletin sağlanmasına, er ya da geç yetişilmesine, kurbanların korunabilmesine sevindim. eunseok'un oğlunun hayaletinden kurtulmasına, işine devam edebilmesine de sevindim. eunseok ve taejoo gibi yargıçların daha çok olmasını isterim. umarım gerçek hayatta da adaletin yakasına yapışacak, mesleklerinin hakkını verecek nice insan çıkar. umarım hata yapanlar, hatalarından ders çıkarır ve değişirler. umarım yetişen yetişkinler iyi birer yetişkin olmak için çabalar.