Raf Yorumu: sena (@uwu)

uwu 1 week ago

Spoiler içeriyor Kitap kapağı ile bile bizi oldukça rahatsız edebiliyor. Yakın çağda yazar olmanın eskilerden gelen bi' ün olmadığı sürece oldukça zor olduğu kanısındayım, okuduğumuz yazarların büyük bir çoğunluğu ya çoktan ölmüş - :'(- ya da seksenlerden/yetmişlerden getirdikleri bilinirlikleri ile devam ediyorlar.…devamıKitap kapağı ile bile bizi oldukça rahatsız edebiliyor. Yakın çağda yazar olmanın eskilerden gelen bi' ün olmadığı sürece oldukça zor olduğu kanısındayım, okuduğumuz yazarların büyük bir çoğunluğu ya çoktan ölmüş - :'(- ya da seksenlerden/yetmişlerden getirdikleri bilinirlikleri ile devam ediyorlar. Yazarın ilk kitaplarının 2010'lu yıllara dayanması dolayısıyla yeni bir yazar olması, ayrıca da kadın yazar olup da kadınları aşağı görür bir şekilde yazması çok değişik geldi. Kadınların düşük bir şekilde yazılması diğer kitaplarına da özgüyse biraz üzücü bir durum ama birkaç kitabına özel ve genel yazım diline bağlı değilse çok seveceğim bir yazar bulmuşum demektir. Yeni izlediğim bir YouTube videosuna hak vermeye başladım. Üreticiler şu zamanda öne çıkan eserler vermek için sürekli insanları rahatsız eden yapımlar yazmaya, yayınlamaya başladılar. Özellikle bizi iğrendiren şeylerin her gün yüzümüze vurulduğu, güzel haberleri dünya genelinde bile olsa göremediğimiz garip bir yüzyıl içerisindeyken karşılaştığımız kurguların da bu denli rahatsız edici olması ne kadar doğru bilemiyorum. 2 tane distopya okumuş insanların gelip de abi çok iyi dediği gore sahneler, slasher filmler yine geliyor toplumu zedeliyor. Ben de çok zevk alıyorum, normalde hiç karşılaşmayacağım bir durumla kitaplar filmler aracılığı ile karşılaşıp o gerilimi yaşamayı. Fakat ön plana çıkmak için akla gelmeyecek cinayet sahneleri koymak, uzun metrajlı tecavüz sahneleri çekmek, psikopat karakterler yazmak bu topluma bırakılabilecek güzel bir değer değil. Kitap başından sonuna kadar o kadar akıcıydı ki anlatamam. Benim için et işleme yöntemlerini ve arkasındaki mantığı anlattığı kısımlar ile hikayenin devamını sağlayan bölümlerin birbirine oranı çok iyiydi. Hem iğrendik, hem Tejo'nun hikayesine merak saldık. Kendimce çok değindiğim, arkadaşlarıma anlattığım nokta ise genel olarak şu: kitabın başından beri Tejo'nun bakmakla yükümlü bırakıldığı o dişi bizim için en başta bu iğrenç düzene karşı çıkabileceğimiz bir araç gibi gösterildi. Belki Tejo onunla beraber kaçardı, ufak bir yerde güzel günler geçirirdi hayvan çiftlikleri kurarlardı, ah ne güzel olurdu. Fakat bu anlatının içerisinde bile 'besin' olan Jasmin hep ikinci planda kalıyor, Tejo'nun tek umursadığının doğacak olan bebek olduğunu da kitabın sonunda üzücü bir şekilde anlıyoruz. Çok kaliteli, okuyucuyu da içine çeken bir kitaptı. Müthiş müthiş