Raf Yorumu: daydream16 (@daydream16)

Açıkcası bu filmi nasıl yorumlamalıyım bilmiyorum. Anders in neden kendine karşı bu çeşit olumsuz bir yargısı vardı bilmiyorum. Uyuşturucular insanı bu dünyadan koparıp başka evren yollayan zehirler. Anders in çevresinde hayat akıp gidiyor , insanlar etrafında günlük dertlerinden yakınıyorlar. Ama…devamıAçıkcası bu filmi nasıl yorumlamalıyım bilmiyorum. Anders in neden kendine karşı bu çeşit olumsuz bir yargısı vardı bilmiyorum. Uyuşturucular insanı bu dünyadan koparıp başka evren yollayan zehirler. Anders in çevresinde hayat akıp gidiyor , insanlar etrafında günlük dertlerinden yakınıyorlar. Ama yokluğunun hissettirdiği boşluğu onun eskiden yaşadığı yerler üzerinden gösteriyor film bize. Anders yaptıklarına neden bulmak istemiyor. Kendine öyle düşman kendine öylesine öfkeli ki. Demek ki bazı şeyler herkes için aynı şekilde işlemiyor. Demek ki insanın kendini affetme ve dünyayı yorumlama kapasitesi kişiden kişiye değişiyor. Yaşama anlam vermek için tam olarak neye ihtiyacımız var ? Burada ikinci çoğul şahıs kullanmayalım çünkü bu anlam çoğunlukla göreceli. Yaşama anlam vermenin, kendinden çıkmakla ve kendini aciz kabul etmekle ilgili olduğuna inanıyorum ben. Çünkü bu şekilde kişi kendinden ayrı dünyayı görür. Anders in yaptığı bir nevi tam tersi kendi entellektğel birikimi yüzünden kendini çevreden üstün görerek uzaklaştırıyor. Anders ölmeden evin içinde geziniyor geçmişine göz atıyoruz. Böyle biri neden ölmek ister? Böyle biri hayattan ne ister? Hissetmek ister derinden bence çünkü hepimiz çok karanlık yerlerde bulunmuşuzdur daha önce ama ya yalanla ya da bir dostun yardımıyla kurtulmuşuzdur. Anders in ailesi ona balık tutmayı öğretmiş ama kendisi duygusal açıdan her şeyi öğretmediklerini bu dünyadaki ilişkilerin hislerin geçiciliğinden bahsetmediklerini söylüyor bir manada. Aslında Anders modern insanın yaşayabileceği en büyük trajedilerden birini yaşıyor. Kendi ellerine aldığı hayatının Kendi iradesiyle ellerinden kaymasını. Acaba hata yapmak böyle biri için ne demek? Günün sonunda kendimize duyduğumuz güvenin aslında illüzyondan ibaret olduğunu öğrenmek ve suçu atacak hiç kimsenin bulunmaması. Bu demek değil sağlam karakterli insanlar yok fakat ben onların bir inançları olduğuna inanıyorum ne olursa.