Raf Yorumu: berrynhr (@berrynhr)

Genç bir balıkla ilgili bir hikaye vardır. Yaşlı balığın yanına yüzüp demiş ki, okyanus dedikleri şeyi bulmaya çalışıyorum. “ Okyanus mu?” demiş yaşlı balık. Şu an içinde yüzüyorsun. ”Bu mu?” demiş genç balık. Ama bu su! Benim istediğim şey okyanus……devamıGenç bir balıkla ilgili bir hikaye vardır. Yaşlı balığın yanına yüzüp demiş ki, okyanus dedikleri şeyi bulmaya çalışıyorum. “ Okyanus mu?” demiş yaşlı balık. Şu an içinde yüzüyorsun. ”Bu mu?” demiş genç balık. Ama bu su! Benim istediğim şey okyanus… Bence Soul, alt metni ve metni gerçekten kuvvetli olan bir yapımdı. Hayatın amacının tek bir büyük amacı gerçekleştirmek zorunda olmadığını anlatması özellikle çok güzeldi. Bazen hayatın anlamını çok büyük bir hedefte, ulaşmamız gereken tek bir noktada arıyoruz. Oysa hayatın kendisi, her gün yaptığımız küçük şeylerde saklı olabilir. Filmdeki “kıvılcım” fikrini de en çok bu yüzden sevdim. Yaşamak için tek bir meslek, tek bir tutku ya da dünyaya geliş sebebimiz olduğunu düşündüğümüz tek bir amaç olmak zorunda değil. Bir yürüyüş, pizza yemek, müzik dinlemek, sevdiğimiz birinin yanında olmak, gökyüzüne bakmak… Belki de bunların hepsi hayatın kendisi ve bizim kıvılcımımız. En sevdiğim şeylerden biri ise 22’nin hikayesiydi. 22, “Ben dünyaya ait değilim, yaşamaya değer bir şey bulamıyorum,” düşüncesindeyken onu dünyaya hazırlamakla görevli rehberleri bile onun içinde yaşama isteğini uyandıramıyor. Carl Jung, Mother Teresa, Nikola Tesla, George Orwell, Muhammad Ali ve Copernicus gibi insanların rehberliğinden geçmesine rağmen hala kendisini dünyaya ait hissetmiyor olması...Bazen bize hayatın anlamını anlatabilecek en bilgili, en başarılı ya da en ilham verici insanların sözleri bile, yaşamı gerçekten deneyimlemenin yerini tutmuyor. Çünkü 22’nin ihtiyacı hayatın anlamını öğrenmek değil, hayatı deneyimlemekti. Ve bunu bir anda büyük bir olayla değil, küçücük şeylerle fark ediyor. Bir yaprağın yere düşüşü, rüzgar, bir dilim pizza, sokakta yürümek… Daha önce sıradan ve anlamsız görünen şeyler, yaşamaya başladığında anlam kazanmaya başlıyor. O yaprağa bakarken aslında hayatın anlamını bulmuyor. Hayatın kendisinin anlamlı olduğunu fark ediyor.💗🌱 Belki de filmin bana en çok düşündürdüğü şey buydu,Okyanusu bulmaya çalışırken, zaten suyun içinde olduğumuzu fark etmek🌊🌀