Raf Yorumu: Merve (@_.merve

Şans eseri bugün bitirdim. Şans eseri diyorum çünkü bugün doğum günüm😺 Dün gece bitirdim gözlerim dolu dolu doğum günüme girmeyi ben de beklemiyordum. Kitap zeka geriliği olan Charile'nin bir deneye 'denek' olmasıyla başlıyor. Deneyin onun zekasını arttıracağı 2-3 katına çıkarılacağı…devamıŞans eseri bugün bitirdim. Şans eseri diyorum çünkü bugün doğum günüm😺 Dün gece bitirdim gözlerim dolu dolu doğum günüme girmeyi ben de beklemiyordum. Kitap zeka geriliği olan Charile'nin bir deneye 'denek' olmasıyla başlıyor. Deneyin onun zekasını arttıracağı 2-3 katına çıkarılacağı düşünülüyor. Deneye daha önce Algernon adında bir farede denenip başarılı olunduğu için bir insan üzerindeki etkileri test edilmek isteniyor. Deneydeki gelişmeler Charlie'nin kendi dilinden yazdığı ilerleme raporlarıyla anlatılıyor. İlk sayfaları okurken çok bariz yazım yanlışlarının olduğunu göreceksiniz. Ben korsan kitapçıdan aldığım için okumaya başladığımda kazıklandım sandım ama bunun Charlie'nin durumu nedeniyle ortaya çıktığını bir iki sayfa sonra anladım. Kitaptaki en güzel detaylardan birisi de Charlie'nin ameliyattan sonra zekası ilerledikçe yazım yanlışlarının azalması ve daha uzun cümleler kurmasıydı. Yazar Charlie'nin yazma biçimiyle zekasındaki değişimleri çok ince bir şekilde yansıtmış. Sanki bir okuyucu değil de bir gözlemci olarak en somut haliyle ondaki bu değişimi görmemizi istemiş. Kitabın büyük bir kısmı deneydeki gelişmelerle ilerliyor, aynı zamanda Charlie kendi geçmişiyle ilgili anılarını hatırlamaya, aslında dost olduğunu sandığı insanların onunla alay eden bir avuç insan olduğunu fark etmeye başlıyor. Geçmişiyle yüzleşmesiyle birlikte karakteri de değişmeye başlıyor. Bu değişim kısımlarını okumak çok güzeldi karakter gelişiminde ziyade yeni bir karakter oluşumu meydana geldi. Tek beden içerisinde iki kişi vardı; deneyden önceki Charlie ve deneyen sonraki Charlie. Tabi bir noktadan sonra Charlie kendisinin deneyden önceki halinin de bir birey olduğunu ancak diğer insanların bunu reddettiğini fark ediyor, buna deneyi uygulayan profesörler de dahil. Tıpkı kitapta da yapılan benzetme gibi bir asansörle en yukarıya doğru yavaş yavaş çıktı. En yukarıya gelince ne olacak diye merak ettim yani ulaşabileceği en yüksek zeka seviyesine ulaşınca nasıl birisi olacaktı? Tabii bir de bu asansörün yükseldiği gibi yere geri çalışması da muhtemeldi. Okurken genel olarak içim acıdı, bir insan sırf bir başkasının zekası daha düşük diye nasıl ona böyle davranabilir? Favorilerime ekledim. Okumayanlara tavsiye ediyorum. Şimdiden iyi okumalar🌸 (alıntı) Ben bir insanım ,benim bir evim bir ailem, annem ve babam, anılarım ve bir geçmişım var ve siz beni bir sedyenın uzerinde ameliyathaneye götürmeden önce de ben bir insandım!