Raf Yorumu: nehır (@qpnnehirr)

Etik anlayışlarımı sorguladığım bir dönemdeyim. Kötülüğün benim için ölçütünü, oluşumunu ve yansımasını konuşacağım. Hala içselleştirememiş olsam da insanlar gridir. Her insan içinde biraz beyaz biraz siyah barındırır. Ahlaki açıdan mutlak sınırlar yoktur. Kötülük ölçülemez çünkü yansımadır. Bizi tanıyan herkesin gözündeki…devamıEtik anlayışlarımı sorguladığım bir dönemdeyim. Kötülüğün benim için ölçütünü, oluşumunu ve yansımasını konuşacağım. Hala içselleştirememiş olsam da insanlar gridir. Her insan içinde biraz beyaz biraz siyah barındırır. Ahlaki açıdan mutlak sınırlar yoktur. Kötülük ölçülemez çünkü yansımadır. Bizi tanıyan herkesin gözündeki ahlaki değerimiz, bizimle deneyimledikleriyle sınırlıdır. Herkes için (yaptıklarımız değişmese bile) farklı bir kimlik taşırız. Kötülük yorumlamadan ibarettir. Doğuştan kötü olmaya inanmıyorum ama genetiğin bir tetikleyici olduğu da aşikar. Çocukluk travmaları yetişkinlikte kişiliğimizin temelini oluşturur pek tabi suçu travmalara bağlamak da yanlış. Yetişkinlik çağına kadar her kimlik yarımdır, tamamlanmayı bekler. Rol model ebeveyn, hayranlık duyulan bir ünlü ya da yoldan geçen alelade biri. Özenme hali küçükken kaçınılmaz bir durum. Bir çocuğun hele ki dijital çağda kendine bir tanım ararken beyin yıkayacak etkenlerin arasında kalması savrulmasına yol açar. Yetişkinlik çağında rol model aldıklarımız , çocukken yaşadıklarımız ,(görece daha az etkilese de) genetiğimiz kişiliğimizin taslağını oluşturur. Farkındalık geliştirmezsek akıntısına kapılırız. İyi kötü sınırımız bulanıklaşır. (Bu çağda iyiliğin enayi saflığı gibi görülmesi de bu bulanıklaşmaya zemin hazırlar). İlerleyen yaşlarda akıntıdan kurtulmak daha zor bir hal alır. Zaten en tehlikelisi de farkında olmadan yapılan kötülüklerdir çünkü durdurucu bir vicdan muhakemesi kalmaz. Parantez açıp Ted Bundy den bir söz alıntılayacağım " Bir insanı öldürmek ile jambonlu bir sandviç yemek arasında ne fark var ki?" Sonuçta ikisi de haz için yapılan eylemler... Dünyadaki her oluşumun sizi menun etmek için var olduğunu düşünen bir narsist değilseniz, her davranışınızı ahlaki açıdan analiz etmenizin gerektiğini düşünüyorum. Empati duygumuzun giderek kaybolması, farketmeden birilerinin hayatını negatif anlamda etkilemenin önünü açıyor. Kendimizin daima farkında olmak dileğiyle.:)