Raf Yorumu: esra (@crowthera)

Oyunbozan – Harlan Coben | Myron Bolitar Eski basketbolcu ve spor menajeri Myron Bolitar, kariyerinin önemli bir döneminde genç Amerikan futbolu oyuncusu Christian Steele'in menajerliğini yapmaktadır. Ancak Christian'ın, herkesin öldüğünü sandığı eski kız arkadaşından bir telefon almasıyla işler değişir. Myron,…devamıOyunbozan – Harlan Coben | Myron Bolitar Eski basketbolcu ve spor menajeri Myron Bolitar, kariyerinin önemli bir döneminde genç Amerikan futbolu oyuncusu Christian Steele'in menajerliğini yapmaktadır. Ancak Christian'ın, herkesin öldüğünü sandığı eski kız arkadaşından bir telefon almasıyla işler değişir. Myron, yakın arkadaşı Win'in de yardımıyla kayıp Kathy Culver'ın gizemini araştırmaya başlar. Bu araştırma onu aile sırları, yalanlar ve geçmişte yaşanan karanlık olaylarla karşı karşıya getirir. Bu kitabı 2022 yılında okumuşum aslında ama pek hatırlamadığım için yeniden okumak istedim. Bazı sahneler tanıdık gelse de kitabı genel hatlarıyla unutmuşum. Katil hakkında belli başlı ipuçları vardı ve kitabın biraz ilerleyen bölümlerinde kim olduğunu tahmin ettim. Yanılmadım da. Bu yüzden finalde öyle büyük bir şaşkınlık yaşamadım. Açıkçası olay örgüsünü de çok özgün bulmadım. Merak duygumun yüksek olduğunu söyleyemem; kitabı asıl sürükleyen şey benim için Myron Bolitar'ın karakteriydi. Myron'ın diyaloglarını okumak oldukça eğlenceliydi. Esprili, hazırcevap, alaycı ve tatlı tatlı laf sokan bir karakter. 😂 Açıkçası kendisine düştüm. Kitabın en keyif aldığım tarafı kesinlikle oydu. Win karakterini de ayrıca merak ettim. Kendine has, biraz gizemli ve değişik bir havası var. İlerleyen kitaplarda Myron ve Win'in arkadaşlığının nasıl başladığını ve aralarındaki ilişkinin nasıl şekillendiğini daha fazla görmeyi umuyorum. Katy'nin yaşadıkları ise üzücüydü. Böyle şerefsiz erkek karakterlerle karşılaştıkça insanın öfkesi artıyor. Bazı erkek karakterlerin bencillikleri ve yaptıklarını kendilerince haklı çıkarmaları gerçekten sinir bozucu. Ailesine de söyleyecek pek bir şey bulamıyorum. Bazı karakterlerin davranışlarını ve kendilerini haklı çıkarma biçimlerini anlamak gerçekten güç. Kitapta beni yoran bir diğer şey de gereksiz bulduğum betimlemelerdi. Mekânların ve çevrenin uzun uzun anlatılması, özellikle bazı yer isimleriyle birlikte, zaman zaman okuma hızımı düşürdü. Çevirinin de etkisi olmuş olabilir ama bazı bölümleri daha kısa ve akıcı okumayı tercih ederdim. Myron ve Jessica meselesi de havada kaldı benim için. Neden ayrıldıklarını yeterince öğrenemeden aralarındaki ilişkinin yeniden şekillenmesini izlemek, duygusal açıdan biraz yüzeysel geldi. Bazı ilişkilerin ve karakterlerin daha derin işlenmesini isterdim. Benim için bu kitabın asıl olayı gizeminden çok Myron Bolitar oldu. Seriye devam etme isteği uyandıran da yine kendisi ve tabii ki Win'le olan dinamikleri.