Raf Yorumu: Tuğçe (@kelimeleredair)

Uzun süredir izlemek için can attığım filmi, cânım TRT 2 sayesinde sonunda temâşâ buyurabildim. Âh, ne derin bir mutluluğa kucak açtım anlatamam sanırım. Bir film de bir insanın yüreğini bu denli hoplatmamalı değil mi?.. Gelgelelim hapolatıyor efendim, hoplatmak bile kelime…devamıUzun süredir izlemek için can attığım filmi, cânım TRT 2 sayesinde sonunda temâşâ buyurabildim. Âh, ne derin bir mutluluğa kucak açtım anlatamam sanırım. Bir film de bir insanın yüreğini bu denli hoplatmamalı değil mi?.. Gelgelelim hapolatıyor efendim, hoplatmak bile kelime mi kalbimin sunduğu şiiri besteleyecektim az kalsın. Vâr olsun TRT'nin kadimliği.. Filmi yaz aylarında kuzenim önermişti, Şeyh Galib'i her ikimiz de çok severiz, filmin müziği Galip dede'nin gazelinden bestelenilmiştir. Kuzenimin önerisi ile dinlemiştim bu besteyi ilkin, tabii vurulmuştum; hakîkaten böyle bir sesle ilk defa ikmal oldum. Sonrasında filmi epey araştırmıştım da bulamamıştım, bu değerli günde yayına gireceğini öğrenince epey sevinmiştim haliyle :d Filmin ben de bıraktığı tesirin yanı sıra muhtevasına gelecek olursam; film esasen "dil"i anlatır, isminden başlar derinlik yani. Dil, Farsça kökenli bir kelimedir ve "gönül" demektir buradan mütevellit film de esas olarak "aşk" kavramı anlatılmaktadır. Aşkın muhtaç olduğu gayrettir anlatılmak istenen ( benim yakaladığım kadarıyla) -ama nasıl bir açlık- Derin bir film olduğunu düşünüyorum bir defa gönül'ün ağırlığı tahakküm kılmış. Filmin içine gizlenmiş küçük ayrıntılar da var tabii... Şeyh Galip'in " Fâriğ olmam eylesen yüz bin cefâ" beyiti, "Saprano gazel" muhteşem detaylardı, muhteşem.. Tüm bunların yanında filme dair sevmediğim yanlar da vardı tabii; filmin sonu beni tatmin etmedi mesale, kimi sahneler de çok hızlı geçmişti.. Yine de, şu ân da filmi izlemiş olduğum için kendimi çok başka hissediyorum. Ben sahiden bu çağa ayak uyduramıyorum, hiçbir vakitte de uyduramayacağım sanırım. Hazin gerçeğimi kabulleneli oldukça vakit geçti zâten şimdi gideyim ve film de geçen "incitmemek mi, incinmemek mi?" Sorusu eşliğinde Özlem Abacı'dan Soprano Gazel'i dinleyeyim. Yaşamıma eşlik eden bir nadir kendileri ve benim ruhum orada soluk alıyor artık..